วันอาทิตย์ที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560

#คุณชายครับ chapter 10



                " ฉันไม่ทำให้นายเจ็บหรอก ฉันสัญญา " ว่าพร้อมกับดึงรั้งต้นคออีกคนลงมา จนคุณหมอนั้นต้องยอมจำนนก้มประกบริมฝีปากแม้ว่าภายในใจนั้นเริ่มสัมผัสลางสังหรณ์ของความซวยของตัวเองได้อย่างชัดเจนแล้ว ยิ่งฝ่ามือขาวซีดของคุณชายนั้นเริ่มลูบไล้เข้าไปในเสื้อสัมผัสกับแผ่นหลัง จนเสื้อสีขาวของคุณหมอนั้นเลิกขึ้นจนเห็นถึงยอดอกสีหวานออกมาหลอกล่อสายตา
                " อ้ะ " สะดุ้งผละจูบออกมาจากใบหน้าคมคาย เพียงแค่ถูกดึงรั้งเอวบางให้กายทั้งคู่นั้นแนบชิดใกล้ จนเริ่มสัมผัสได้ถึงความผิดปกติภายใต้กางเกงนอนของคุณชายจนคุณหมออยากเบ้หน้าร้องไห้ในเวลานี้เสียเหลือเกิน
                " ผมจะไม่มีแรงพาคุณชายไปเที่ยวนะครับ.. "
                " จริงเหรอ "
                " ... "
                " ถ้างั้นไปวันอื่นก็ได้ " คุณหมอที่ถูกทำลายทางหนีจนเหมือนลูกแกะถูกต้อนจนมุมที่ริมผา ใบหน้าสวยที่ดูหมดโอกาสนั้นทำเพียงส่งสายตาอ้อนวอนใส่ แม้ว่าคุณชายนั้นจะดูไม่ได้เห็นใจหรือสงสารคนที่กำลังทำหน้าอ้อนเหมือนลูกแมวเลยแม้แต่นิด
                " นายผิดเองที่เซล้มมาใส่ฉัน "
                " อะ.. อ้ะ "
                " ผิดเองที่นายกลิ่นตัวหอมหวานแบบนี้.. " ใบหน้าหวานของคนตัวเล็กนั้นแทบเชิดขึ้นเหนือฟ้า ปรือตาด้วยความกระสันเมื่อถูกริมฝีปากอุ่นทาบทามลงกับสันกราม พร้อมด้วยฝ่ามือขาวซีดนั้นล้วงละเลยเข้ากางเกงตัวน้อยและปรนเปรอจนเรี่ยวแรงทั้งหมดของคุณหมอโดนกอบกู้ไปแทบหมด ฝ่ามือเล็กสองข้างทำเพียงขยำกลุ่มผมของอีกฝ่ายแน่น และอีกข้างจิกเล็บลงโซฟาหนังจนเกิดเสียงครูดคราดเป็นสัญญาณบอกว่าลูกกวางของเขานั้นเริ่มจิตเตลิดแล้ว
                " อื.. อ้ะ  ค..คุณชายครับ " เสียงหวานนั้นครางกระเส่าอยู่เพียงข้างหูของคุณชาย โดยที่กายบางก็กระตุกเบาๆ ราวกับโดนแกล้งหลังจากคุณชายใช้ปลายนิ้วบีบส่วนหัวของส่วนกลางลำตัว จนคุณหมอแทบขบริมฝีปากกลั้นอาการกระตุกของตัวเองไว้แทบไม่อยู่ ลมหายใจติดขัดราวถูกไฟร้อนรุมเผา ใบหน้าสวยแดงระเรื่อเรียกร้องเหงื่อและอารมณ์ให้กับฝ่ายตรงข้ามจนยากแล้วที่จะห้ามปรามอารมณ์ในตอนนี้
                " อือ.. อาา " บั้นท้ายเนียนที่ถูกดึงกางเกงออกจนตกไปอยู่กับพื้นพรมนั้นแอ่นรับฝ่ามือสองข้างที่กำลังบีบเค้นมันอย่างสุขสม เสียงรสจูบที่ดังขึ้นอีกครั้งเพื่อร้องเรียกให้คนตัวเล็กนั้นสนใจอยู่กับเพียงปลายลิ้น ไม่ใช่ปลายนิ้วของคุณชายที่กำลังค่อยๆ พยายามสอดเข้าไปจนสิบนิ้วของลูกกวางนั้นจิกลงกับไหล่กว้างทันที
                " มันเจ็บนะ " เสียงใสเอ่ยกระเส่าอย่างไม่ชอบใจ ก่อนที่จะถูกคุณชายดึงเสื้อตัวบางที่ขวางหูขวางตานั้นตกลงพื้นไปด้วย กลายเป็นว่าตอนนี้คนตัวเล็กด้านบนนั้นจะเปลือยกายทุกอย่างในที่สุด ช่างไม่แฟร์เลยกับคนด้านล่างที่ยังอยู่ครบทั้งชุดแบบนี้
               
                สองขาเนียนของคนตัวเล็กนั้นอ้าออกจากกันโดยอัตโนมัติเมื่อท่อนนิ้วยาวนั้นถูกสอดเข้าไปด้านหลังจนสุด หัวคิ้วเล็กค่อยๆ ขมวดเข้าหากัน เมื่อถึงจังหวะที่ท่อนนิ้วยาวค่อยๆ สอดออกนั้น ลมหายใจกระเส่าก็ดังออกมาจนยากที่ต่อกรกับอารมณ์กาลามของคุณชายได้ด้วยแล้ว เสียงลมหายใจและการกระทำตอบสนองของลู่หานทุกอย่าง มันกำลังทำให้คนด้านล่างนั้นแทบบ้าเพียงแค่นั่งจดจ้องใบหน้านั้นอยู่เฉยๆ แท้ๆ
                " อ..อ๊า " จูบเบาๆ ที่มุมปากแดงของคุณหมอตัวเล็ก พร้อมกับกระแทกท่อนนิ้วเข้าด้านหลังอย่างต่อเนื่องเพื่อเป็นการเร่งเร้าอารมณ์เจ้าลูกแมว บวกกับเปิดทางให้สิ่งที่น่าสนใจกว่านั้นได้เข้าไปสำรวจร่างกายคุณหมออีกภายในไม่กี่นาทีข้างหน้า เสียงกระทบของฝ่ามือกับบั้นท้ายขาวเนียนนั้นดังเป็นจังหวะจนใบหน้าสวยแดงเห่อและก้มครางกระเส่าเบาๆ ที่ซอกคอร่างสูงด้วยความขายหน้าทั้งสิ้น
                " อ้ะ.. ค.. คุณชาย อ้ะ! "
                " ตรงนี้เหรอหืม "
                " อ้ะ!  " บั้นท้ายขาวกระตุกเบาๆ เมื่อถูกกระตุ้นที่จุดสำคัญด้านในถี่จนปลายเล็บเท้านั้นจิกลงกับโซฟาแน่น ลมหายใจหอบระทวยเร่งเร้าอารมณ์คุณชายมากยิ่งขึ้นบวกกับสะโพกเล็กของคุณหมอนั้นเริ่มอยู่ไม่สุข เริ่มขยับตามจังหวะฝ่ามือจนบั้นท้ายนั้นเริ่มเสียดสีกับท่อนล่างคุณชายเป็นการเชิญชวนแบบไม่ได้ตั้งใจอย่างเห็นได้ชัด
                " อื้อ.. อ.. อีก "
                " หืม? "
                " ร.. เร็วอีก " หอบหายใจรุนแรงพร้อมเอ่ยออกมาเบาๆ ด้วยสีหน้ายั่วสวาทแบบที่เจ้าตัวไม่ทันรู้สึก ปลายลิ้นอุ่นของคุณชายจึงส่งไปดูดดุนยอดอกล่อสายตานั่น และเร่งจังหวะสอดใส่นิ้วด้านหลังนั้นจนสะโพกสวยนั้นยกรับจังหวะแสดงความต้องการจนทิ้งคราวคุณหมอขี้อายไปจนหมดสิ้น
                " ค.. คุณชาย อ้ะ..คุณชาย.. คะ ..คุณชาย "
               
                ฟึ่บ

                ดึงท่อนนิ้วออกทันทีที่คนตัวเล็กของเขาทำเหมือนจะวิ่งเข้าสู่ไคลแมกซ์ เสียงเรียกคุณชายกระเส่าข้างๆ ใบหูนั้นมันเหมือนกำลังพยายามฆ่าคนใต้ล่างด้วยน้ำเสียงและลมหายใจ รวมทั้งปฏิกิริยาตอบสนองทั้งหมดจนโอเซฮุนอดไม่ได้แล้วที่จะปล่อยให้ลูกแมวตัวนี้ต้องยั่วยวนเขามากขึ้นไปกว่านี้ ซึ่งคุณหมอที่กำลังโดนบำเรอจนรู้ตัวอีกที ฝ่ามือตัวเองก็ถูกบังคับให้กอบกุมอะไรบางอย่างไว้จนใบหน้าสวยนั้นแดงฉ่าเป็นลูกมะเขือเทศเลยก็ว่าได้
                " ทำเหมือนไม่เคยจับมันยังไงยังงั้น " เอ่ยพร้อมกับรั้งใบหน้าสวยลงมาจูบริมฝีปาก และพรมจูบทั่วใบหน้าและลำคอ โดยไม่รู้ตัวว่าสิ่งที่พูดออกไปนั้นกำลังไปย้อนรำลึกความหลังของอีกคนจนใบหน้าสวยนั้นแดงหยดซะยิ่งกว่าเดิม
                " ผ.. ผมทำไม่ได้ "
                " ถ้าให้ฉันทำนายจะท้วงว่าเจ็บไม่ได้นะ " คนตัวเล็กที่ได้ยินประโยคดังกล่าวนั้น จึงนั่งตัดสินใจอยู่ครู่หนึ่ง ถึงยอมที่จะทำเองเสียยังดีกว่าถูกทารุนด้วยคนที่ชอบทารุนเขาเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว
                " อะ.. อา " สองขาเนียนนั้นหยัดกายตัวเองลุกขึ้น พร้อมกับค่อยๆ กดลงจนส่วนร้อนใหญ่ของคุณชายนั้นถูกกลืนกินเข้าไปเกือบครึ่ง ใบหน้าสวยที่ถูกสะกดไว้ด้วยความยั่วยวนและหยาดเหงื่อนั้นก็เริ่มแดงเห่ออย่างกระสัน ฝ่ามือร้อนของคนด้านล่างจึงช่วยกดสะโพกบางลงอีกจนมันสามารถกลืนกินเอ็นร้อนทั้งอันลงมาได้ โดยที่คุณหมอนั้นก็นั่งเกร็งท่าเดิมแทบตายราวกับคนเสียวกระสันและเจ็บจุบไปพร้อมๆ กันจนอธิบายอะไรออกมาแทบไม่ได้
                " อย่ารัดฉันแบบนั้น "
                " ... "
                " ฉันเตือนแล้วนะ.. " เสียงเนือยเอ่ยบอกเบาๆ และช้อนใบหน้าสวยขึ้นให้สบตา โดยที่คุณหมอร่างเล็กนั้นก็พยายามที่จะไม่ตอดรัดรุนแรงเพราะเกรงว่าอีกฝ่ายจะเสร็จก่อนก็เป็นได้ แต่เพราะขนาดที่ใหญ่กับครั้งแรกที่คุณหมอไม่เคยมาก่อนนั้นจึงลำบากลำบนกับการต่อสู้กับความเจ็บมากเป็นพิเศษ
                " อ๊ะ.. ย.. อย่า " ใบหน้าสวยเชิดขึ้นด้วยความกระสันเมื่อฝ่ามือคุณชายนั้นส่งมาปรนเปรอส่วนกลางลำตัวของคุณหมออีกครั้งจนเหงื่อเม็ดใสผุดขึ้นตามโครงหน้าและเนื้อเนียนใส บั้นท้ายกลมกลึงที่นิ่งค้างไว้อยู่อย่างนั้นก็ค่อยๆ เริ่มยกขึ้นทีละนิด จนความเสียวซ่านโถมใส่จนอดไม่ได้ที่จะจิกเล็บลงกับแผงอกใหญ่กว้างนั้นอย่างรุนแรง
                " อ๊ะ.. ค..คุณชายครับ "
                " ... "
                " ค.. คุณชาย อะ.. อา " ยกบั้นท้ายขึ้นจนสุดและกดลงมาอีกครั้งจนความเสียวซ่านนั้นพุ่งขึ้นแทบสุด ฝ่ามือกว้างเริ่มส่งมาควบคุมจังหวะขึ้นลงของสะโพกสวย โดยการกดลงและจับขึ้นอย่างเป็นจังหวะจนเสียงครางกระเส่าของลูกแมวตัวเล็กนั้นดังไปทั่วอนาบริเวณ ยอดอกสีหวานลอยเด่นตรงหน้าคุณชายก็ถูกลักลอบกินอย่างตะกละตะกลามจนใบหน้าหวานนั้นเบ้บิดอย่างกระสันสุดชีวิตที่เคยรู้สึกมา
                " ค.. คุณชายครับ " เรียกซ้ำอยู่อย่างนั้นโดยที่ใบหน้าหวานกำลังเชิดและหลับตาอยู่กลางอากาศ ลิ้มรสความเสียวกระสันโดยเฉพาะเวลาที่ปลายร้อนแข็งนั้นเข้าไปอยู่ด้านในลึกสุดจนกระแทกกับจุดสำคัญ พร้อมกับปลายนิ้วของคุณชายที่บีบส่วนหัวของส่วนอ่อนไหวคุณหมอนั้น มันเสียวซ่านจนอธิบายไม่ได้จนทำได้เพียงแค่เบ้หน้าและครางออกมาอย่างสุขสม

                ต.. ตรงนั้น

                " อ๊า ค.. คุณชาย..คะ..ครับ " เหมือนอีกฝ่ายจะทนการถูกเรียกชื่อซ้ำๆ ไม่ได้ บวกกับบั้นท้ายเล็กนั้นดูจะยั่วยวนสายตาจนเกินไป คุณชายจึงจำเป็นต้องหยุดจังหวะนั้นไว้ และค่อยๆ ลุกขึ้นทิ้งกายบางลงให้คุณหมอนอนอ้าขาอยู่บนโซฟา และคุกเข่าลงที่หว่างขา สอดใส่ท่อนร้อนแข็งเข้าไปในกายเล็กอีกรอบ ทำเอาปลายเท้าเล็กที่ยกขึ้นกลางอากาศอยู่นั้นจิกเกร็งและเสียงครางหวานที่ดังสอดแทรกขึ้นมาในเวลาใกล้เคียงกัน
                " อ๊ะ.. อ๊ะ.. อ๊ะ " ฝ่ามือเล็กยกปิดปากตัวเองเมื่อสะโพกแกร่งนั้นซอยถี่ใส่ราวกับถูกลงโทษที่เมื่อครู่นั้นทำอะไรไม่ดีไว้ ยั่วยวนอีกฝ่ายด้วยบั้นท้ายและเสียงครางพวกนั้นจนคุณชายแทบหัวปั่นกับแค่เด็กนักศึกษาตกงานที่ชอบทำหน้าอ้อนใส่เขาเป็นลูกแมวแบบนี้
                " อ๊า.. ค.. คุณชาย อาา ตร..ตรงนั้น.. " กอบกำแขนเสื้อคนด้านบนและอ้าขารับสะโพกแกร่งอย่างยินยอมความรู้สึกพวกนั้นอย่างเต็มที่ ความกระสันที่ไม่เคยรู้สึกได้มากขนาดนี้กำลังทำให้คนๆ นึงนั้นกลายเป็นพวกที่อาจจะชอบเสพติดเซ็กส์ไปเลยก็เป็นได้
                เสียงเนื้อกระทบกันนั้นดังไปทั่วห้องพร้อมกับเสียงหอบหายใจของคนตัวเล็ก คลาเคล้ากับเสียงครางหวานเหมือนลูกแมวและเสียงโซฟาที่ดังเอี๊ยดอ๊าดเป็นจังหวะถี่ บ่งบอกถึงกิจกรรมได้ดีว่าตอนนี้พวกเขาเดินเรื่องมาจนถึงบทไหนแล้ว
                " ฮ้ะ..ฮ้ะ.. อ๊ะ "

                พั่บ

                " อ่าาา... " หัวเข่าเนียนนั้นแทบติดกับพนักโซฟาเพียงเพราะถูกแรงกระแทกนั้นกระทั้นใส่รุนแรงครั้งสุดท้าย น้ำขาวขุ่นใสของคนตัวเล็กนั้นพุ่งออกเต็มหน้าท้องตัวเอง บวกกับความอุ่นร้อนราวกับมีของเหลวทะลักอยู่ด้านในร่างกายตัวเอง เป็นสาเหตุที่ทำให้คุณหมอต้องขมวดคิ้วเข้าหากันอย่างไม่ชอบใจเอาเสียเลย
                " ทำไมเหรอ " เสียงเนือยเอ่ยถามขึ้นโดยมีความหอบในน้ำเสียง บวกกับสีหน้าที่ติดจะหยอกเย้าเป็นพิเศษ เป็นเหตุผลที่ทำให้ลู่หานต้องเบือนหน้าหนีและเลี่ยงที่จะบอกไปว่าตนไม่ได้อยากให้คุณชายปลดปล่อยด้านในแบบนี้เลยจริงๆ

                มันเหนอะหนะ!

                " เจ็บ " เอ่ยออกไปเบาๆ และทำสีหน้างอแงใส่ จนคุณชายต้องค่อยๆ ถอดส่วนนั้นออกจากช่องทาง และโน้มใบหน้าลงมาประทับจูบเบาๆ กลางหน้าผากเป็นการขอโทษที่กระทำชำเราครั้งแรกของคุณหมอซะรุนแรงเสียขนาดนี้ แต่เขาไม่ผิดนี่ในเมืออีกฝ่ายมาขย่มตักเขาก่อนเอง
                " ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวฉันจะรักษาแผลให้เองนะ "