วันจันทร์ที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2558

#น้องรหัสtheseries chap 12





          ขายหน้าจริงๆ
           
            มือบางสองข้างส่งไปเท้าลงกับพนักวางแขนของโซฟา เอวบางแอ่นให้โพรงปากอุ่นที่ส่งเข้ามาครอบงำส่วนอ่อนไหวจนรู้สึกดีราวกับกำลังลอยขึ้นสู่อากาศ อารมณ์หงุดหงิดของลู่หานเมื่อครู่หายไปเป็นปลิดทิ้งทันทีที่ลมหายใจอุ่นกำลังเป่ารดหน้าท้องบาง ปลายลิ้นชื้นส่งมาดูดเลียส่วนปลายจนร่างบางต้องสะดุ้งตอบสนองแบบฉับพลัน
            " อ.. อ๊ะ " แอ่นตัวไปข้างหน้าและผ่อนลมหายใจระบายความใคร่ที่ได้รับ ความกระสันวิ่งแล่นไปทั้งกายเพราะถูกจุดด้วยปลายลิ้นชื้นที่กำลังทักทายส่วนอ่อนไหวจนรู้สึกปวดหนึบขึ้นทุกที เสียงน้ำลายเฉอะแฉะที่สัมผัสกับส่วนนั้นมันช่างดึงเร้าสติให้ร่างบางต้องข่มตาลงพร้อมกับปล่อยเสียงครางออกมาดังระงมทั้งห้อง
            " อื้มมม.. อะ " สะดุ้งที่ฟันคมขูดเข้ากับส่วนนั้นอย่างไม่ได้ตั้งใจจนความเสียวแล่นใส่แบบไม่ได้ตั้งตัว เหงื่อเริ่มต่อต้านแอร์ของห้องจนมันผุดออกมาตามโครงหน้าสวยมากขึ้น มืออุ่นของคนใต้ร่างส่งมาลูบต้นขาเนียนสูงขึ้นเรื่อยๆ จนล้วงเข้ามาลูบไล้บั้นท้ายได้อย่างง่ายดาย บีบเค้นมันทั้งสองข้างจนร่างบางต้องกัดริมฝีปากและปล่อยเสียงครางออกมาอย่างรู้สึกดี
            " อ้ะ.. อาา " ควบคุมอัตราการหายใจของตัวเองและแอ่นสะโพกให้อย่างต้องการมากขึ้น อุ้งมือเล็กส่งไปขยำกลุ่มผมนิ่มระบายอารมณ์ ความอุ่นนั้นกำลังดูดดันจนน้ำใสเริ่มเยิ้มที่ส่วนปลาย เป็นเหตุผลที่ทำให้ร่างเล็กเริ่มสติจางหายไปมากกว่าเดิม

          ฟึ่บ

            คนตัวเล็กถูกดึงให้ลุกขึ้นมาคร่อมหว่างขาเสมอกับใบหน้าคนใต้ร่าง อ้าปากครางอย่างสาสมกับความใคร่เมื่ออีกฝ่ายกำลังลงลิ้นอย่างชำนาญ ความกระสันแล่นพล่านหนักหน่วงไปทั่วกายจนทำให้มือและแขนสองข้างของคนด้านบนเริ่มสั่นเป็นลูกนกมากขึ้นทุกที
            " อาาา.. จ.. จะถึงอื้มมม " ยกสะโพกและกดลงไปอย่างพอใจกับจังหวะละมุนพวกนี้ ลมหายใจร้อนกำลังเป่ารดหน้าท้องบางจนต้องหดเกร็งทุกทีเพราะเหมือนไฟฟ้าจากกายโอเซฮุนจะส่งมาให้กายบางด้วยการสัมผัสกันทุกครั้ง แม้เพียงลมหายใจที่ส่งมากระตุ้นก็ทำเอาร่างเล็กต้องนิ่งเกร็งอยู่อย่างนี้
            " อื้ออตรงนั้น ..อ้ะ อะ " ริมฝีปากร้อนครอบงำส่วนอ่อนไหวจนมิดและแรงดูดของลิ้นมันกำลังทำให้ร่างบางต้องปรือตาครางอย่างพอใจ มือคนใต้ร่างส่งไปลูบเค้นบั้นท้ายสองข้างอย่างหลงใหลและมันก็ทำให้คนตัวเล็กครางออกมาอย่างง่ายดายเช่นเดียวกัน
            " อ้ะ.. อ้ะ อ๊าา " เรียวนิ้วร่างบางส่งไปขยำโซฟาก่อนที่สะโพกบางจะกระตุกเกร็งขึ้นมาทันที หยาดเหงื่อผุดออกมาตามโครงหน้าและไรผมหลังจากกิจกรรมจบลงไปด้วยดี ฝ่ามือแกร่งพยายามกดสะโพกบางให้ส่วนนั้นแนบจมลงในโพรงปากนุ่มของเขา เพราะน้ำขุ่นขาวทุกหยาดมันต้องเป็นของเขาเพียงผู้เดียวเท่านั้น
            " พอแล้ว " คนเป็นพี่ที่เหนื่อยหอบอยู่นั้นพูดขึ้นและพยายามจะรั้งสะโพกตัวเองออกจากการโดนกดแน่น รู้สึกได้ถึงปลายลิ้นอุ่นที่ส่งมาตวัดชอนไชเก็บเกี่ยวน้ำรักพวกนั้นลงคอ ไม่อยากจะบอกเลยว่าเป็นครั้งแรกที่ลู่หานรู้สึกดีเมื่ออีกคนกำลังพยายามเอาใจใส่มากขนาดนี้







วันจันทร์ที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2558

#น้องรหัสtheseries chap 9


            " งั้นเดี๋ยวฉีดยาให้นะ "
            " อื้อออ! " ใบหน้าสวยเบือนหนีจูบที่กดลงมาแต่ก็หนีไม่พ้น ลิ้นอุ่นสอดเข้ามาสำรวจและกดจูบเนิบนาบปลุกเร้าอารมณ์ราวกับไม่อยากจะยอมแพ้ห้องข้างๆ ซึ่งแน่นอนว่าลู่หานอยากที่จะเก็บแรงไว้ตื่นเช้าในพรุ่งนี้และเดินทางกลับที่พักตัวเองอย่างมีความสุขจะดีกว่า ถ้าขืนทำอย่างงี้ต่อให้เที่ยงก็คงยังไม่ตื่น

          แบคฮยอน.. เพราะนายทั้งนั้น!

            จูบละมุนที่แปรผันเป็นจูบเร่าร้อนนั้นกำลังเร่งเร้าอารมณ์ให้ร่างเล็กต้องขมวดคิ้วช้าๆ โดยมือที่กำลังขัดขืนผลักไสไหล่กว้าง จำเป็นต้องเปลี่ยนไปโอบต้นคอและลูบไล้แผ่นหลังราวกับเริ่มที่จะต้องการความอบอุ่นมากกว่านี้
            " ทำไมเสียงแหบ " ถามขึ้นหลังจากผละจูบออก แถมยังมองหน้าระยะประชิดจนคนเป็นพี่ต้องชะงักคิดคำตอบไปครู่หนึ่ง เพราะตอนนี้รู้สึกสมองมันตีกันมั่วไปหมดแล้ว
            " ก็ทะเลาะกับนายไง "
            " เหรอ "
            " นายยังเมาอยู่นะ นายควรนอน " ว่าพร้อมกับส่งนิ้วเรียวไปเสยหน้าม้าเด็กด้านบนขึ้นเพื่อที่จะได้เห็นโครงหน้าคมคายได้อย่างชัดเจน แววตาที่แสดงออกถึงความรู้สึกทุกอย่างกำลังจ้องมองคนใต้ร่างจนยากที่จะอธิบายเป็นคำพูดได้ว่ามันรู้สึกดีแค่ไหน คนที่เสียสติไปกับแอลกอฮอล์นั้นคงไม่รู้ตัวสินะว่ากักเก็บแววตาและความรู้สึกพวกนั้นไว้ไม่ได้เลย สัมผัสได้ทุกอย่างเลยว่ามันจริงใจและอบอุ่นมากมายเหลือเกิน

          ตึก.. ตัก.. ตึก.. ตัก

            " ห้องไอไคเงียบอยู่ มาปลุกมันกัน "
            " อ้ะ..เดี๋ยว! " สะดุ้งทันทีที่มืออุ่นส่งมาดึงกางเกงออกดื้อๆ จนมันปลิวไปอยู่ข้างเตียง ริมฝีปากร้อนส่งมาดูดงับทับรอยกัดที่ต้นคอเนียน ประทับให้มันหายไปเหลือไว้แต่สิ่งที่เป็นมลทินของเขา ฝังรอยเขี้ยวซ้ำลงไปเพื่อให้รอยช้ำนั้นเป็นของเขาเพียงคนเดียวเท่านั้น ราวกับร่างเล็กยอมเจ็บและทนโดนกัดทั้งน้ำตากระทั่งการชำระล้างรอยนั้นเสร็จไปได้ด้วยดี
            " อื้อ..อ้ะอย่าเพิ่งได้ไหม " เอ่ยปากห้ามเด็กอีกคนที่กำลังส่งนิ้วมาคลึงช่องทางด้านหลังเบาๆ นวดให้มันผ่อนคลายหลังจากที่ยกขาเนียนข้างซ้ายพาดไหล่ไว้แล้ว บอกเลยว่าไม่เคยรู้สึกอายโอเซฮุนเท่าตอนนี้มาก่อน แม้ว่าอีกคนจะไม่มีสติและถูกแอลกอฮอล์ควบคุมอยู่ก็ตาม
            ปลายลิ้นชื้นไล่สัมผัสที่ต้นคอขาว แตะเลียด้วยปลายลิ้นพร้อมขบเม้มไว้แสดงความเป็นเจ้าของ ฝ่ามือที่ล้วงเข้าเสื้อตัวบางมาสัมผัสกับหน้าท้องแบนราบ และลากไล้สูงขึ้นจนถึงแผ่นอก เสียงครางเบาลอยตามสายลมแต่กลับชัดเจนจนคนที่ถูกแอลกอฮอล์ควบคุมอยู่ยังพอใจ
            " อือออ.. " ครางฮือขึ้นทีละนิดเมื่อปลายนิ้วอุ่นถูกส่งเข้าช่องทางหลังไปทีละนิ้ว มือบางฝังกรงเล็บที่ไหล่กว้างแน่น และข่วนขีดราวกับรู้สึกเจ็บมากมาย ขาสองข้างถูกดันห่างออกจากกันจนปลายเท้ายกลอยเหนือพื้นเตียง เด็กร่างสูงยังคงคร่อมกายเล็กไว้ด้วยสายตาที่ยังไม่ละไปไหนจากใบหน้าสวย เฝ้ามองคนใต้ร่างที่กำลังทำหน้าบิดเร้าอารมณ์โดยเฉพาะตอนที่ปลายนิ้วอุ่นนั้นส่งไปกระตุ้นถูกจุดลับจนกระตุกเกร็งครางด้วยความเสียวออกมา
            " อื้อ..พ..พอก่อน " พูดด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่าและสั่นเครือราวกับคนกำลังจะร้องไห้ ฝ่ามือบางส่งมือจับข้อแขนเด็กอีกคนข้างที่กำลังส่งไปสำรวจช่องทางเพื่อไม่ให้มันเจ็บมากถ้าหากจะส่งส่วนสำคัญเข้าไปต่อจากนี้
            " พอก็ได้ " ดึงนิ้วออกพร้อมกับดึงบ็อกเซอร์ออกเช่นกัน พบว่าส่วนนั้นของโอเซฮุนกำลังพร้อมที่จะทำกิจกรรมเต็มที่แล้วด้วยซ้ำ งั้นก็แปลว่าตั้งแต่ที่ห้องข้างๆ เริ่มมีเสียงคงทำให้เซฮุนตื่นมาได้สักพักแล้วสินะ
            " นายมันหื่น "
            " อ้ากว้างๆ ถ้าไม่อยากเจ็บ " ว่าพร้อมกับสบตาโตดึงดูดให้คนที่กำลังบ่นนั้นต้องมองหน้าและเบือนสายตาหนีด้วยความเขินที่ก่อขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ สองขาเนียนถูกอ้าอีกครั้งพร้อมกับปลายส่วนร้อนแข็งที่ถูไถช่องทางเบาๆ เป็นการขู่ให้เหยื่อกลัวจนร่างบางต้องจิกเล็บที่ไหล่กว้างแน่นมากกว่าเดิม
            " อื้มมมม.. อ้ะ! " เชิดหน้าและขมวดคิ้วด้วยความจุกทันทีที่อีกฝ่ายทำเหมือนจะค่อยๆ เข้ามาแต่สุดท้ายก็กระแทกจนสุด ทำเอาแรงจุกวิ่งพล่านไปทั่วหน้าอกเลยก็ว่าได้ มือบางสองข้างจิกเล็บลงกับไหล่อีกฝ่ายแน่นระบายความเจ็บพวกนั้นให้หายไป
            " อืมม.. " เสียงนิ่งครางต่ำออกมาเพราะแรงตอดรัดที่แน่นมหาศาลทำเอาแทบคลั่งได้ในตอนนี้ ลู่หานยังคงนอนหายใจรวยรินและส่งมือมานวดส่วนอ่อนไหวของตัวเองที่กำลังปวดจนเหมือนจะแตกเป็นเสี่ยงๆ ได้
            " ฮ้ะ.. อ้ะ.. ด เดี๋ยว อื้มมม " โอเซฮุนที่ถูกแอลกอฮอล์ครอบงำคงจะไม่ใจดีรอให้อีกฝ่ายผ่อนคลายมากกว่านี้ สะโพกแกร่งสอบเข้าหาเบาๆ และมันก็ทำให้ร่างเล็กต้องเขยื้อนตามด้วยความแน่น กัดปากครางออกมาราวกับเจ็บปวดแม้ว่าปลายร้อนแข็งนั้นจะกำลังสัมผัสจุดลับทำให้ขนอ่อนลุกชันทั้งกายอยู่ก็ตาม

          อ้ะ.. อาาาชานยอล

            เสียงเตียงห้องข้างๆ กระแทกกับกำแพงราวกับกำลังท้าทายศัตรู มันทำให้โอเซฮุนต้องหัวเราะในลำคอเบาๆ พร้อมกับสอบเอวแกร่งเข้าหาจนลู่หานเชิดหน้าครางอย่างพอใจ อุ้งมือเล็กส่งไปลูบไล้แผ่นอกเด็กอีกคนราวกับอยากสัมผัส แต่กลับถูกประคองฝ่ามือขึ้นไปจูบเบาๆ พร้อมกับสัมผัสอุ่นเลียดูดที่นิ้วกลางจนความกระสันแล่นมาเกาะกินระทวยไปทั้งกาย
            " อ้ะ อ้ะ อ้ะ..ตรงนั้นอืมมม " อ้าปากครางอย่างพอใจและส่งมือไปบำเรอตัวเองราวกับกำลังเห็นทางสวรรค์ เสียงเนื้อกระทบกันดังไปทั่วห้องบวกกับเสียงเอี๊ยดอ๊าดที่อยากจะท้าทายห้องข้างๆ ทำนองนั้น
            จังหวะที่จืดชืดเริ่มหายไป พร้อมกับแรงสอบสะโพกเข้าใส่กำลังทำให้คนใต้ร่างต้องปรือตาพอใจ ความเสียวกอบกินอยู่ที่ส่วนปลายเยิ้มน้ำใสสั่นระริกรอการปลดปล่อยจากคนคุมเกมส์ทั้งนั้น จนใบหน้าสวยมีเหงื่อชื้นขึ้นมาจนเห็นได้ชัด และเสียงครางที่ดังมากขึ้นเพราะความเร่าร้อน
            " อ้ะ..เซฮุน อ.. อื้มมม " ปลายเท้าจิกลงที่เตียงแน่น และยกสะโพกขึ้นรับท่อนเอ็นแข็งที่กำลังทำให้สมองขาวโพลนไปหมดในตอนนี้ หอบหายใจและครางเสียงหวานอย่างสาสมความใคร่ ก่อนที่จะชิงปลดปล่อยออกมาก่อนคนด้านบนจนโอเซฮุนต้องค่อยๆ ชะลอจังหวะลงและจับร่างบางหันหน้าเข้าหัวเตียงทันที

          งานเข้า

            " กล้าเสร็จก่อนได้ยังไงคนดี " พูดข้างๆ ใบหูแดงและจูบลงอย่างอ่อนโยน ไม่ถึงวินาทีส่วนแข็งร้อนก็ค่อยๆ ถูกดันเข้าช่องทางเข้ามาอีกครั้งซึ่งลู่หานจำเป็นต้องแยกขาออกและแอ่นสะโพกรับอย่างรู้หน้าที่ เหงื่อมากมายผุดพรายเต็มเนื้อหนังไปหมดแล้วก็ว่าได้

          อื้มมมม..ไค ..อ่ะ

            " ให้..ตายสิ อื้ม " สบถไม่ทันจบก็ต้องครางอย่างกระสันเมื่อคนด้านหลังส่งมือมานวดส่วนกลางลำตัวจนเริ่มรู้สึกปวดขึ้นมาอีกครั้ง ปลายลิ้นชื้นไล่สัมผัสใบหูบางและหัวไหล่ราวกับอยากครอบครองทุกส่วนในร่างกาย โดยที่ส่วนล่างก็สอบเข้าหาอย่างเนิบนาบไม่ให้จังหวะนั้นหายไปเพียงเปล่าประโยชน์
            " เซ ..อ้ะ เซฮุน "
            " ... "
            " สักที " คนด้านหลังโน้มใบหน้ามาจูบเค้นให้คนเป็นพี่ต้องครางขัดใจด้วยความเหนื่อย ก่อนที่สะโพกแกร่งจะค่อยๆ ร่อนเข้าหาทีละนิดจนเสียงเนื้อกระทับกันดังขึ้นอีกครั้ง เตียงกว้างที่ถูกขย่มกำลังดังเอี๊ยดอ๊าดข่มขู่ห้องข้างๆ ให้ยอมแพ้ไปซะโดยดี บอกเลยว่าฤทธิ์เหล้าขวดนั้นคงไม่ทรยศโอเซฮุนอย่างแน่นอน
            " อ้ะ.. ต.. ตรงนั้น " รั้งสะโพกเนียนให้อยู่กับที่และบรรจงร่อนสะโพกใส่จนคนใต้ร่างครางระงมด้วยความใคร่ เปลือกตาบางปรือลงเชิดหน้ากัดริมฝีปากระบายความรู้สึกมากมายที่ตีกันอยู่ในท้องตอนนี้
            " อ้ะ.. อ่ะ อ่ะ อ่ะ .. " ก้มหน้าลงกับหัวเตียงและครางสะดุดเพราะความกระสันเพราะจังหวะที่แรงเกินกว่าจะสามารถครางได้ ฝ่ามืออุ่นเค้นคลึงสะโพกนิ่มจนคนตัวเล็กต้องครางขัดใจพร้อมกับส่งมือไปปัดออกส่งๆ แต่ดูเหมือนว่าเด็กอีกคนจะรู้ว่ายิ่งไม่ชอบยังไงก็ยิ่งอยากทำ บีบเค้นสะโพกบางแน่นมากขึ้นพร้อมโน้มหน้าไปจูบใบหูเบาๆ
            " ฉันเจ็บ "
            " เหรอ "
            " ฉันเจ็บจริงๆนะ เลิกจับได้แล้ว " หันไปฟึดฟัดใส่เด็กด้านหลังจนโดนกระแทกใส่ทำเอาจุกแทบพูดต่อล้อต่อเถียงไม่ได้ ฝ่ามืออุ่นไล้ขึ้นมาจับเอวบางและร่อนเอวกระแทกจังหวะรุนแรงจนคนตัวเล็กหัวสั่นหัวคลอน
            " ไม่ชอบให้จับก้นเหรอ "
            " ก็นายบีบ " หันไปท้วงความยุติธรรมก่อนที่จะต้องส่งมือไปจับหัวเตียงแน่นเพราะจังหวะเพลงรักเริ่มบรรเลงขึ้นอย่างหนักหน่วง เนื้อกระทบกันดังจนคิดว่าจะทะลุกำแพงไปอีกสองห้องแล้วก็ว่าได้ ใบหน้าคมคายโน้มเข้ามาใกล้ และจับใบหน้าสวยให้หันมาจูบโดยที่คนตัวเล็กกำลังเบ้หน้าด้วยความเสียว ท่อนร้อนแข็งกำลังกระทบรัวกับจุดสำคัญทำเอากายบางกระตุกไม่เว้นหายใจ
            " อื้อออ.. อะ อ้ะ อ้ะ อ้ะ "
            " อืมม.. "
            " อ้ะ จ.. จะถึงแล้ว..อะ อื้มมมม " ฝ่ามือบางเร่งช่วยตัวเองและเชิดหน้ารับสัมผัสชื้นที่ต้นคอ โอเซฮุนพรมจูบที่หัวไหล่ก่อนจะซบหน้าลงราวกับควบคุมอารมณ์ กระแทกกระทั้นส่วนล่างเข้าหาร่างบางราวกับต้องการและแสงสว่างนั้นก็อยู่เพียงรำไร เสียงครางหวานเย้ายวนอารมณ์ให้พุ่งทะยานสูงมากขึ้น จนเฮือกสุดท้ายที่ปลดปล่อยทำให้ลู่หานต้องแขนหมดแรงฟุบหน้าลงกับหัวเตียงไปโดยทันที
            " อืมมมม.. " คนตัวเล็กครางอย่างพอใจเมื่อน้ำนมขุ่นของตัวเองทะลักออกมาพร้อมกับเด็กอีกคนพอดี นิ่งรอให้คนด้านหลังปลดปล่อยเสร็จโดยที่วงแขนกว้างก็ส่งมาคร่อมกายบางกับหัวเตียงช้าๆ
            " เหนื่อยเหรอ "
            " ไม่เอาแล้วนะ "
            " คงไม่ได้ "
            " ฉันจะเสียงแหบมากกว่านี้แน่ๆ "
            " ฉีดยาให้ไง " ประโยคนั้นทำให้ลู่หานต้องหน้าร้อนผ่าวราวกับขายหน้า ส่งศอกไปกระทุ้งใส่กลบเกลื่อนความเขินโดยที่อีกฝ่ายกำลังโน้มหน้าเข้ามาใกล้อยู่มากแท้ๆ แผ่นอกกว้างแนบกับแผ่นหลังบางเลยก็ว่าได้
            " นายต่างหากที่ไม่สบาย ควรจะโดนฉีด " ประโยคนั้นทำให้เด็กอีกคนต้องหลุดหัวเราะออกมาในลำคอก่อนจะค่อยๆ โอบเอวบางให้แนบชิดกันมากขึ้น
            " ฉันเหรอควรโดนฉีดยา "
            " ใช่ "
            " อย่าพูดอะไรน่าขนลุกแบบนั้นอีกนะ "
            " ฉันหมายถึงฉีดยาจริงๆ ไม่ใช่ฉีดยาลามกแบบนาย อืมมม.. " ครางออกมาอย่างไม่รู้ตัวเมื่ออีกคนค่อยๆ ถอนส่วนนั้นออกจากช่องทาง ส่งผลให้น้ำขุ่นขาวนั้นต้องค่อยๆ ไหลตามซอกหว่างขา แน่นอนว่าลู่หานคงไม่อยากให้มันเลอะเตียงอย่างแน่นอน
            " ฉันไปอาบน้ำนะ "
            " อาบทำไม นายไม่ได้ยินเหรอ "
            " ได้ยินอะไร ? "

            อื้มม..ชานยอล ..พ..พอแล้วอืมม

            อ้ะ..ไค..ไค..อ่ะ พอก่อน.. อ๊ะ

            " สองคนนั้นมันยังท้าทายฉันอยู่เลยนะ "



back click

วันพุธที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2558

#น้องรหัสtheseries chap 8




            " ซ.. เซฮุนอ.. อ้ะ " เสียงหวานดังขึ้นท่ามกลางแสงไฟหัวเตียงของห้อง มือบางขยุมกลุ่มผมนิ่มที่ก้มบำเรออยู่ตรงหว่างขา ความกระสันวิ่งพล่านไปทั่วช่วงล่างจนปลายเท้ากระตุกอย่างห้ามไม่ได้ ริมฝีปากโดนกัดข่มอารมณ์จนแดงเจ่อเพราะปลายลิ้นร้อนที่กำลังส่งมาละเลงส่วนหัวนั้นกำลังทำให้สติจะขาดอยู่รอมร่อ
            " อื้ออ " กลั้นหายใจเมื่อมีความรู้สึกว่าปลายนิ้วกำลังแตะลงที่ช่องทางหลัง และนวดคลึงจนเกรงว่ามันต้องเจ็บแน่นอนหากเข้าทีเดียวพร้อมกันสองนิ้วเช่นนั้น ซึ่งออกปากร้องห้ามไม่ได้นอกเสียจากกลั้นใจให้มันเข้ามาทีละนิด
            " อ้ะ.. อ้ะ ดะ เดี๋ยวก่อน " ร้องห้ามอย่างนึกเจ็บปวดเมื่อสองนิ้วนั้นโดนดันเข้ามาดื้อๆ จนต้องกัดริมฝีปากแน่น คนด้านบนทำเพียงก้มมองด้วยแววตานิ่งไม่ได้แสดงอารมณ์ใดเป็นพิเศษทว่ามันกลับทำให้คนใต้ร่างไม่กล้าสบตาอย่างไร้เหตุผล
            " เจ็บเหรอ "
            " อ้ะ.. อะ อืมมม " ตอดรัดสองนิ้วนั้นอย่างรู้สึกดีเมื่อมันถูกส่งเข้ามาจนสุด มือบางรู้สึกไม่อยู่กับเนื้อกับตัวราวควบคุมลำบาก อดไม่ได้ที่จะลูบหน้าท้องบางตัวเองอย่างต้องการสัมผัสโดยที่คนด้านบนก็มองราวกับรู้ว่ากำลังโดนยั่ว แกล้งกระแทกนิ้วใส่จุดเสียวจนปลายเท้าบางกระตุกเกร็งอย่างเลี่ยงไม่ได้
            " อ้ะ อ.. อย่าได้ไหม " เมื่อสั่งออกไปดังนั้น คนด้านบนก็หัวเราะในลำคอเบาๆ ก่อนจะดึงนิ้วออกช้าๆ และก้มสบใบหน้าสวยทที่ดูจะชอบใจเวลานิ้วเคลื่อนไหวอยู่ในช่องทาง แต่เมื่อรุ่นน้องดึงนิ้วออกและดึงมือบางไปจับกับส่วนแข็งขืนกลางลำตัว รู้สึกได้เลยว่ามันกำลังอยากออกมาและมันก็ตื่นตัวมากกว่าครั้งไหน
            " นายจะทำฉันตายไหม "
            " บอกตัวเองว่าอย่าเกร็งทีนะ " ว่าแล้วก็ยกขาบางขึ้นและส่งสิ่งนั้นมาจ่อช่องทาง เพียงแค่ส่วนหัวแตะลงก็ทำเอาใจดวงน้อยเต้นรัวแทบบ้า ราวกับว่าครั้งนี้มันเป็นครั้งแรกทั้งที่ความจริงแล้วเขาไม่ควรตื่นเต้นด้วยซ้ำ
            " จ.. ใจเย็นนะ.. อ้ะ!.. อะ " กัดฟันแน่นราวกับจุกเสียดทั้งที่ความเสียวกำลังแล่นปราดไปทั่วท้อง ส่วนร้อนแข็งที่ถูกส่งเข้ามาช้าๆ นั้นกำลังทำให้คนใต้ร่างหายใจแรงและเหงื่อซึมออกมาจนคิดว่าคนป่วยตอนนี้คงเป็นลู่หานมากกว่าที่ควรจะเป็นเซฮุน ใบหน้าสวยบิดเร่าราวกับทรมานและมือสองข้างก็กำหมอนใบใหญ่แน่น ยืนยันว่าความเจ็บปวดนี้มันกำลังทรมานจนแทบคลั่งแต่กลับไม่มีแม้แต่เสียงร้องห้าม
           
          มันจะตามมาด้วยความสุข

            " อย่าห.. หยุดสิ อาาา " เชิดหน้าร้องครางอย่างเจ็บเสียดเมื่ออีกฝ่ายหยุดไว้เพียงครึ่งท่อนเท่านั้น มือคนใต้ร่างเอื้อมไปหยิบเจลหัวเตียงมาบีบใส่เพิ่มและบรรจงทาอย่างมีความหวังว่ามันจะเจ็บน้อยลงมากกว่านี้
            " อ้ะ.. ทำไมมันไม่เหมือนทุกครั้ง "
            " นายแน่น "
            " พิสูจน์ว่าฉันไม่ได้นอกใจนายไง อ้ะ ! " จู่ๆ ก็โดนกระแทกเข้ามาเพราะโดนหลอกให้คุยเบี่ยงเบนความสนใจจนความจุกแล่นไปทั่วท้องและหน้าอกทันที ยากที่จะร้องและครางในเวลานี้ ทำได้เพียงนอนนิ่งๆ และบอกตัวเองไม่ให้เกร็งเท่านั้น
            " ขยับนะ "
            " อะ.. อ้ะ อ้ะ..อะ " กลืนคำปฏิเสธลงคอไปโดยปริยายเมื่ออีกฝ่ายถามแล้วไม่คิดจะรอฟังคำตอบ ความแข็งร้อนนั้นดึงออกช้าๆ และดันเข้ามาอีกครั้งจนคนตัวเล็กเบ้หน้าด้วยความเจ็บปวด แต่เพราะปลายยาวกระแทกถูกจุดจึงทำให้ความกระสันแทนที่และปนเปกันจนความรู้สึกมั่วไปหมด
            " อ้ะ..ซ เซฮุน " ครางอย่างพอใจและยกขาขึ้นพาดไหล่กว้างราวกับรู้หน้าที่ ลมหายใจร้อนของคนไข้ด้านบนนั้นยังอดทำให้เขาเป็นห่วงไม่ได้แต่เพราะแน่ใจว่าถ้าป่วยหนักจริงๆ คงไม่ลุกขึ้นมาทำเขาจุกได้แบบนี้แต่แรกแล้ว
            " อาาาเซฮุน.. " เสียงหวานครางอย่างพอใจและส่งมือไปบำเรอส่วนกลางลำตัวของตัวเองด้วยความเร่าร้อน เหงื่อมากมายผุดขึ้นริมใบหน้าและไรผมทั้งที่แอร์ก็เปิดแรงพอที่จะทำให้เหงื่อหายไปได้ด้วยซ้ำ
            จังหวะของแรงเขยื้อนเตียงเริ่มเร็วมากขึ้นจนคนตัวเล็กขมวดคิ้วเพราะความเสียว ริมฝีปากแดงเม้มแน่นเชิดหน้าอย่างพอใจพร้อมกับหายใจหอบแรงเมื่อแรงสอดใส่ถี่มากขึ้นเรื่อยๆ คนด้านบนดูเหมือนยิ่งป่วยยิ่งหัวรุนแรงเพราะตอนนี้เขากำลังโดนจับแยกขาและร่อนสะโพกใส่จนหัวแทบสั่นคลอน มือบางส่งไปจับแขนแกร่งไว้แน่นพร้อมกับอ้าปากครางอย่างใคร่ครวญขอความสุข
            " ตรงนั้นอ้ะ.. อะ อะ " ขาเนียนสองข้างโดนยกขึ้นจนหน้าขาแทบติดกับหน้าอกตัวเองเพราะความหัวรุนแรงของคนป่วยที่ทำให้รุ่นพี่ต้องหอบและนอนมุดหน้าครางใส่หมอนอย่างกระสัน เสียงครางเพี้ยนแทบทุกครั้งที่ปลายร้อนแข็งกระทบโดนจุดลับด้านใน ก่อนจะต้องชะงักกิจกรรมไปและเงยหน้ามองคนด้านบนอย่างไม่เข้าใจ
            " ลุก " โดนดึงแขนให้ลุกขึ้นนั่ง ซึ่งคนเป็นพี่ก็ว่านอนสอนง่ายทำตามอย่างว่า โดนจับหันหน้าเข้าหัวเตียงและอ้าขาออกกว้างจนแทบรู้สึกเกรงว่าคนด้านหลังกำลังจ้องมองเขาอยู่
            " ขอโทษที่เจิมเตียงใหม่ไวไปหน่อย " เด็กอีกคนกล่าวขึ้นและมันทำให้ร่างเล็กหลุดหัวเราะ ความร้อนแข็งเริ่มดุนดันเข้ามาอีกครั้ง และเข้ามาไวแบบไม่ทันได้ตั้งตัว กายเล็กบิดเร่าอย่างเสียวกระสันทันทีที่มันเข้ามาทีเดียวจนสุด หลุดครางอย่างพอใจเพราะดูเหมือนท่านี้จะสามารถเข้าได้ลึกกว่าที่เคย
            " อ๊า อ้ะ.. อะ อะ " เสียงเตียงเอี๊ยดอ๊าดบวกกับเสียงครางที่กลบประสาทคนคุมเกมส์ให้ต้องดำเนินต่อ อ้าปากงับใบหูแดงอย่างหมั่นไส้พร้อมส่งลิ้นไปดูดเลียก่อกวนให้จิตใจคนตัวเล็กต้องปั่นป่วนมากกว่าเดิม
            " หื้ออ..อ๊ะ อะ.. อะ " แรงสอดใส่เริ่มถี่มากขึ้นและมากขึ้นกว่าเดิม มือบางส่งไปช่วยตัวเองอย่างต้องการเพราะความกระสันเริ่มกอบกินจนทนไม่ได้ที่จะปล่อยให้เซฮุนเสร็จคนเดียว หอบหายใจถี่แรงแข่งกันจนรัศมีโดยรอบนั้นเต็มไปด้วยอากาศร้อน เสียงแรงสอดเข้าออกบวกกับเสียงเฉอะแฉะดึงรั้งอารมณ์ให้คนตัวเล็กต้องครางอย่างต้องการ
            " ซ..เซฮุนอ้ะ อ้ะ " หลับตาครางอย่างพอใจและส่งมือไปจับมืออุ่นที่กำลังยึดสะโพกเขาไว้แน่น เสียงเตียงเริ่มรุนแรงและถี่จนห่วงว่ามันคงจะพังตั้งแต่วันแรกที่เจิมแน่นอน
            " อะ.. อืมมมเซฮุน อ้ะ.. อ้ะ " ขบริมฝีปากบางแน่นพร้อมแอ่นสะโพกอย่างต้องการ น้ำหวานเริ่มไหลเยิ้มออกมุมปากจนต้องหันไปดึงอีกคนเข้ามาจูบ ปลายลิ้นร้อนของคนป่วยนั้นกำลังทำให้สมองร่างบางโล่งและมืดไปหมดราวกับปล่อยตัวเองไปกับการกระทำแล้ว จังหวะเดียวกันที่ความเสียวแล่นเข้ามาอย่างไม่ทันตั้งตัว เหมือนกระแสไฟวิ่งผ่านตั้งแต่ปลายเท้าจรดหัว ขนอ่อนตั้งชันและฝ่ามือบางที่กำลังปรนนิบัติตัวเองอยู่นั้นก็ต้องชะงักก่อนที่น้ำขาวขุ่นจะทะลักออกมาอย่างไม่รู้ตัว
            " ห.. หื้อออ " ผละจูบออกช้าๆ ให้ความร้อนสลายตัวออกราวกับละลายเป็นน้ำแข็ง ความอุ่นทะลักเข้าสู่ช่องทางหลังและมันก็ดูจะมีอะไรบางอย่างที่ทำให้โอเซฮุนหัวเสียขึ้นมาทีละนิด
            " บอกว่าไง "
            " อะไรเหรอ "
            " ฉันบอกนายว่าห้ามจูบ " คนเป็นพี่หัวเราะและหยิบผ้าสะอาดมาจัดการคราบตัวเองทิ้งไป โดยที่เด็กอีกคนยังคงค้างสิ่งนั้นไว้ข้างในเขาเช่นเดิมเพราะดูเหมือนน้ำนมจะยังออกไม่เสร็จดีด้วยซ้ำ
            " เมื่อกี้ฉันจูบนายก็จริง แต่นายทำฉันแทบไม่ได้หายใจเลย "
            " นายผิด "
            " ขอโทษที่ทำตัวดีเกินไปจนนายห้ามใจที่จะหยุดจูบไม่ได้ " พูดอย่างหลงตัวเองและหัวเราะอย่างนึกขบขัน ก่อนจะค่อยๆ หันมาหาอีกฝ่ายที่กำลังถอยกายออกไปหยิบเสื้อผ้าส่งมาให้เขาทีละชิ้นจากปลายเตียง







back to fiction CLICK