" ซ.. เซฮุนอ.. อ้ะ "
เสียงหวานดังขึ้นท่ามกลางแสงไฟหัวเตียงของห้อง
มือบางขยุมกลุ่มผมนิ่มที่ก้มบำเรออยู่ตรงหว่างขา
ความกระสันวิ่งพล่านไปทั่วช่วงล่างจนปลายเท้ากระตุกอย่างห้ามไม่ได้
ริมฝีปากโดนกัดข่มอารมณ์จนแดงเจ่อเพราะปลายลิ้นร้อนที่กำลังส่งมาละเลงส่วนหัวนั้นกำลังทำให้สติจะขาดอยู่รอมร่อ
"
อื้ออ " กลั้นหายใจเมื่อมีความรู้สึกว่าปลายนิ้วกำลังแตะลงที่ช่องทางหลัง
และนวดคลึงจนเกรงว่ามันต้องเจ็บแน่นอนหากเข้าทีเดียวพร้อมกันสองนิ้วเช่นนั้น
ซึ่งออกปากร้องห้ามไม่ได้นอกเสียจากกลั้นใจให้มันเข้ามาทีละนิด
"
อ้ะ.. อ้ะ ดะ เดี๋ยวก่อน "
ร้องห้ามอย่างนึกเจ็บปวดเมื่อสองนิ้วนั้นโดนดันเข้ามาดื้อๆ จนต้องกัดริมฝีปากแน่น
คนด้านบนทำเพียงก้มมองด้วยแววตานิ่งไม่ได้แสดงอารมณ์ใดเป็นพิเศษทว่ามันกลับทำให้คนใต้ร่างไม่กล้าสบตาอย่างไร้เหตุผล
"
เจ็บเหรอ "
"
อ้ะ.. อะ อืมมม " ตอดรัดสองนิ้วนั้นอย่างรู้สึกดีเมื่อมันถูกส่งเข้ามาจนสุด
มือบางรู้สึกไม่อยู่กับเนื้อกับตัวราวควบคุมลำบาก
อดไม่ได้ที่จะลูบหน้าท้องบางตัวเองอย่างต้องการสัมผัสโดยที่คนด้านบนก็มองราวกับรู้ว่ากำลังโดนยั่ว
แกล้งกระแทกนิ้วใส่จุดเสียวจนปลายเท้าบางกระตุกเกร็งอย่างเลี่ยงไม่ได้
"
อ้ะ อ.. อย่าได้ไหม " เมื่อสั่งออกไปดังนั้น คนด้านบนก็หัวเราะในลำคอเบาๆ
ก่อนจะดึงนิ้วออกช้าๆ
และก้มสบใบหน้าสวยทที่ดูจะชอบใจเวลานิ้วเคลื่อนไหวอยู่ในช่องทาง
แต่เมื่อรุ่นน้องดึงนิ้วออกและดึงมือบางไปจับกับส่วนแข็งขืนกลางลำตัว
รู้สึกได้เลยว่ามันกำลังอยากออกมาและมันก็ตื่นตัวมากกว่าครั้งไหน
"
นายจะทำฉันตายไหม "
"
บอกตัวเองว่าอย่าเกร็งทีนะ " ว่าแล้วก็ยกขาบางขึ้นและส่งสิ่งนั้นมาจ่อช่องทาง
เพียงแค่ส่วนหัวแตะลงก็ทำเอาใจดวงน้อยเต้นรัวแทบบ้า
ราวกับว่าครั้งนี้มันเป็นครั้งแรกทั้งที่ความจริงแล้วเขาไม่ควรตื่นเต้นด้วยซ้ำ
"
จ.. ใจเย็นนะ.. อ้ะ!.. อะ "
กัดฟันแน่นราวกับจุกเสียดทั้งที่ความเสียวกำลังแล่นปราดไปทั่วท้อง
ส่วนร้อนแข็งที่ถูกส่งเข้ามาช้าๆ นั้นกำลังทำให้คนใต้ร่างหายใจแรงและเหงื่อซึมออกมาจนคิดว่าคนป่วยตอนนี้คงเป็นลู่หานมากกว่าที่ควรจะเป็นเซฮุน
ใบหน้าสวยบิดเร่าราวกับทรมานและมือสองข้างก็กำหมอนใบใหญ่แน่น
ยืนยันว่าความเจ็บปวดนี้มันกำลังทรมานจนแทบคลั่งแต่กลับไม่มีแม้แต่เสียงร้องห้าม
มันจะตามมาด้วยความสุข
"
อย่าห.. หยุดสิ อาาา " เชิดหน้าร้องครางอย่างเจ็บเสียดเมื่ออีกฝ่ายหยุดไว้เพียงครึ่งท่อนเท่านั้น
มือคนใต้ร่างเอื้อมไปหยิบเจลหัวเตียงมาบีบใส่เพิ่มและบรรจงทาอย่างมีความหวังว่ามันจะเจ็บน้อยลงมากกว่านี้
"
อ้ะ.. ทำไมมันไม่เหมือนทุกครั้ง "
"
นายแน่น "
"
พิสูจน์ว่าฉันไม่ได้นอกใจนายไง อ้ะ ! " จู่ๆ
ก็โดนกระแทกเข้ามาเพราะโดนหลอกให้คุยเบี่ยงเบนความสนใจจนความจุกแล่นไปทั่วท้องและหน้าอกทันที
ยากที่จะร้องและครางในเวลานี้ ทำได้เพียงนอนนิ่งๆ และบอกตัวเองไม่ให้เกร็งเท่านั้น
"
ขยับนะ "
"
อะ.. อ้ะ อ้ะ..อะ " กลืนคำปฏิเสธลงคอไปโดยปริยายเมื่ออีกฝ่ายถามแล้วไม่คิดจะรอฟังคำตอบ
ความแข็งร้อนนั้นดึงออกช้าๆ
และดันเข้ามาอีกครั้งจนคนตัวเล็กเบ้หน้าด้วยความเจ็บปวด
แต่เพราะปลายยาวกระแทกถูกจุดจึงทำให้ความกระสันแทนที่และปนเปกันจนความรู้สึกมั่วไปหมด
"
อ้ะ..ซ เซฮุน " ครางอย่างพอใจและยกขาขึ้นพาดไหล่กว้างราวกับรู้หน้าที่ ลมหายใจร้อนของคนไข้ด้านบนนั้นยังอดทำให้เขาเป็นห่วงไม่ได้แต่เพราะแน่ใจว่าถ้าป่วยหนักจริงๆ
คงไม่ลุกขึ้นมาทำเขาจุกได้แบบนี้แต่แรกแล้ว
"
อาาาเซฮุน.. "
เสียงหวานครางอย่างพอใจและส่งมือไปบำเรอส่วนกลางลำตัวของตัวเองด้วยความเร่าร้อน
เหงื่อมากมายผุดขึ้นริมใบหน้าและไรผมทั้งที่แอร์ก็เปิดแรงพอที่จะทำให้เหงื่อหายไปได้ด้วยซ้ำ
จังหวะของแรงเขยื้อนเตียงเริ่มเร็วมากขึ้นจนคนตัวเล็กขมวดคิ้วเพราะความเสียว
ริมฝีปากแดงเม้มแน่นเชิดหน้าอย่างพอใจพร้อมกับหายใจหอบแรงเมื่อแรงสอดใส่ถี่มากขึ้นเรื่อยๆ
คนด้านบนดูเหมือนยิ่งป่วยยิ่งหัวรุนแรงเพราะตอนนี้เขากำลังโดนจับแยกขาและร่อนสะโพกใส่จนหัวแทบสั่นคลอน
มือบางส่งไปจับแขนแกร่งไว้แน่นพร้อมกับอ้าปากครางอย่างใคร่ครวญขอความสุข
"
ตรงนั้นอ้ะ.. อะ อะ "
ขาเนียนสองข้างโดนยกขึ้นจนหน้าขาแทบติดกับหน้าอกตัวเองเพราะความหัวรุนแรงของคนป่วยที่ทำให้รุ่นพี่ต้องหอบและนอนมุดหน้าครางใส่หมอนอย่างกระสัน
เสียงครางเพี้ยนแทบทุกครั้งที่ปลายร้อนแข็งกระทบโดนจุดลับด้านใน
ก่อนจะต้องชะงักกิจกรรมไปและเงยหน้ามองคนด้านบนอย่างไม่เข้าใจ
"
ลุก " โดนดึงแขนให้ลุกขึ้นนั่ง ซึ่งคนเป็นพี่ก็ว่านอนสอนง่ายทำตามอย่างว่า
โดนจับหันหน้าเข้าหัวเตียงและอ้าขาออกกว้างจนแทบรู้สึกเกรงว่าคนด้านหลังกำลังจ้องมองเขาอยู่
"
ขอโทษที่เจิมเตียงใหม่ไวไปหน่อย "
เด็กอีกคนกล่าวขึ้นและมันทำให้ร่างเล็กหลุดหัวเราะ
ความร้อนแข็งเริ่มดุนดันเข้ามาอีกครั้ง และเข้ามาไวแบบไม่ทันได้ตั้งตัว
กายเล็กบิดเร่าอย่างเสียวกระสันทันทีที่มันเข้ามาทีเดียวจนสุด
หลุดครางอย่างพอใจเพราะดูเหมือนท่านี้จะสามารถเข้าได้ลึกกว่าที่เคย
"
อ๊า อ้ะ.. อะ อะ "
เสียงเตียงเอี๊ยดอ๊าดบวกกับเสียงครางที่กลบประสาทคนคุมเกมส์ให้ต้องดำเนินต่อ
อ้าปากงับใบหูแดงอย่างหมั่นไส้พร้อมส่งลิ้นไปดูดเลียก่อกวนให้จิตใจคนตัวเล็กต้องปั่นป่วนมากกว่าเดิม
"
หื้ออ..อ๊ะ อะ.. อะ " แรงสอดใส่เริ่มถี่มากขึ้นและมากขึ้นกว่าเดิม
มือบางส่งไปช่วยตัวเองอย่างต้องการเพราะความกระสันเริ่มกอบกินจนทนไม่ได้ที่จะปล่อยให้เซฮุนเสร็จคนเดียว
หอบหายใจถี่แรงแข่งกันจนรัศมีโดยรอบนั้นเต็มไปด้วยอากาศร้อน เสียงแรงสอดเข้าออกบวกกับเสียงเฉอะแฉะดึงรั้งอารมณ์ให้คนตัวเล็กต้องครางอย่างต้องการ
"
ซ..เซฮุนอ้ะ อ้ะ "
หลับตาครางอย่างพอใจและส่งมือไปจับมืออุ่นที่กำลังยึดสะโพกเขาไว้แน่น
เสียงเตียงเริ่มรุนแรงและถี่จนห่วงว่ามันคงจะพังตั้งแต่วันแรกที่เจิมแน่นอน
"
อะ.. อืมมมเซฮุน อ้ะ.. อ้ะ " ขบริมฝีปากบางแน่นพร้อมแอ่นสะโพกอย่างต้องการ
น้ำหวานเริ่มไหลเยิ้มออกมุมปากจนต้องหันไปดึงอีกคนเข้ามาจูบ
ปลายลิ้นร้อนของคนป่วยนั้นกำลังทำให้สมองร่างบางโล่งและมืดไปหมดราวกับปล่อยตัวเองไปกับการกระทำแล้ว
จังหวะเดียวกันที่ความเสียวแล่นเข้ามาอย่างไม่ทันตั้งตัว
เหมือนกระแสไฟวิ่งผ่านตั้งแต่ปลายเท้าจรดหัว ขนอ่อนตั้งชันและฝ่ามือบางที่กำลังปรนนิบัติตัวเองอยู่นั้นก็ต้องชะงักก่อนที่น้ำขาวขุ่นจะทะลักออกมาอย่างไม่รู้ตัว
"
ห.. หื้อออ " ผละจูบออกช้าๆ ให้ความร้อนสลายตัวออกราวกับละลายเป็นน้ำแข็ง
ความอุ่นทะลักเข้าสู่ช่องทางหลังและมันก็ดูจะมีอะไรบางอย่างที่ทำให้โอเซฮุนหัวเสียขึ้นมาทีละนิด
"
บอกว่าไง "
"
อะไรเหรอ "
"
ฉันบอกนายว่าห้ามจูบ "
คนเป็นพี่หัวเราะและหยิบผ้าสะอาดมาจัดการคราบตัวเองทิ้งไป
โดยที่เด็กอีกคนยังคงค้างสิ่งนั้นไว้ข้างในเขาเช่นเดิมเพราะดูเหมือนน้ำนมจะยังออกไม่เสร็จดีด้วยซ้ำ
"
เมื่อกี้ฉันจูบนายก็จริง แต่นายทำฉันแทบไม่ได้หายใจเลย "
"
นายผิด "
"
ขอโทษที่ทำตัวดีเกินไปจนนายห้ามใจที่จะหยุดจูบไม่ได้ "
พูดอย่างหลงตัวเองและหัวเราะอย่างนึกขบขัน ก่อนจะค่อยๆ
หันมาหาอีกฝ่ายที่กำลังถอยกายออกไปหยิบเสื้อผ้าส่งมาให้เขาทีละชิ้นจากปลายเตียง
back to fiction CLICK
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น