วันเสาร์ที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2560

make some sex! chapter 6 kray



                " ด.. เดี๋ยวก่อนอู่ฟาน คะ คือ.. คือฉัน "
                " ไม่ต้องตกใจ หายใจเข้าลึกๆ และหลับตาลง พยายามคิดว่าฉันคือเด็กคนนั้น นายทำได้น่ะ " ช่างเป็นประโยคชวนผ่อนคลายที่ไม่ได้สร้างความผ่อนคลายให้แก่คู่ตรวจแม้แต่น้อยเลย ร่างสูงตรงหน้าถอดถุงมือสีขาวนั่นออกสองข้างและโน้มกายลงมาเท้าแขนกับเตียงข้างหนึ่ง พร้อมกับย่อตัวนั่งตรงหน้า กลางหว่างขาทั้งสองข้างของจางอี้ชิงที่ถูกจับแยกออกอย่างบังคับขัดขืนด้วยความจำเป็น
                " อะ.. ฉัน ..ฉันยังไม่พร้อม "
                " รอนายพร้อมก็ไม่ต้องตรวจกันแล้วล่ะ " เม้มปากเข้าหากันและหลับตาลงยามที่อีกฝ่ายบอกให้เขาทำ ความรู้สึกอุ่นนั้นคลืบคลานล้วงเข้ากางเกงชั้นในหลังจากปลดซิปลงเสร็จ ฝ่ามือบางสองข้างจงใจจับข้อมือแกร่งนั้นไว้ด้วยความหวั่นเกรง แม้ว่ามันจะไม่ได้ช่วยห้ามให้อีกฝ่ายรุกเร้าเขาน้อยลงเลยก็ตาม
                " อ้ะ.. อะ..อู่ฟาน "
                " เก่งมาก " อู่ฟานเอ่ยปากชมเมื่อเพียงแค่เขาจับต้องกับสิ่งนั้นไม่ถึงนาทีมันก็สู้มือซะจนน่าแปลกใจ ร่างเล็กได้แต่ก้มหน้าหลับตาปี๋ด้วยความร้อนที่วิ่งผ่าวไปทั่วทั้งใบหน้า หากอู่ฟานรู้ว่าเขาหลับตาไม่ได้นึกถึงใบหน้าโอเซฮุนแต่กลับนึกถึงแต่หน้าของเจ้าตัวเองมันจะเป็นยังไงกันนะ
                " อ่ะ.. พ พอแล้ว ตรวจได้แล้ว "
                " อีกนิดนึงละกัน อดทนหน่อยนะ " ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันแน่นและผ่อนลมหายใจออกมาด้วยความทรมานเมื่อนิ้วหัวแม่มืออุ่นนั่นกำลังขยี้ส่วนหัวเขาไปมาราวกับตั้งใจจะรุกเร้าอารมณ์อย่างสิ้นเชิง และเร่งเร้าจังหวะขึ้นลงว่องไวซะจนสะโพกบางแทบลอยจากเตียงด้วยความระทวยเลยก็ว่าได้
                " อะ..อือ ..อู่ฟาน..ฉัน.."
                " โอเค ฉันจะเริ่มตรวจแล้วนะ " อีกฝ่ายลุกขึ้นไปหยิบท่อตรวจและย่อตัวลงมานั่งหว่างขาเขาอีกครั้ง จับส่วนหัวพร้อมกับบีบมันไปมาเป็นการนวดก่อนเริ่มตรวจ แต่กลับทำเอาร่างเล็กกระตุกเบาๆ ด้วยความกระสันทันที
                " โทษที " ใบหน้าคมคายเผยยิ้มและส่งปลายท่อสอดเข้าทางท่อปัสสาวะช้าๆ หากแต่ว่าจางอี้ชิงนั้นกลับไม่ได้สนใจการตรวจนั่นเลย จิตใจกลับล่องลอยไปตั้งแต่ที่อีกคนทำเขากระตุกแล้วเอ่ยขอโทษหน้าตายแบบนั้นได้ยังไงกัน

                นายด้านชาขนาดนี้เลยเหรอ

                " อื้ออ.. พะ..พอก่อน "
                " เจ็บเหรอ "
                " อื้อ " พยักหน้าขึ้นลงและเม้มปากเข้าหากันด้วยความไม่ชอบใจยามที่มืออีกฝ่ายเอาแต่บีบนวดเจ้าส่วนนั้นอยู่อย่างนั้น ต้องการนวดให้เขาผ่อนคลายหรือต้องการให้เขาคลุ้มคลั่งไปมากกว่านี้แน่
                " โอเค ใกล้เสร็จแล้วล่ะ ทนอีกนิดนึงนะ "
                " อ้ะ! "
                " ใจเย็นๆ " คนตัวเล็กสะดุ้งจับไหล่กว้างทันทีที่อู่ฟานดึงปลายท่อนั่นออกช้าๆ และบีบส่วนหัวชมพูนั่นเพื่อที่จะไม่ให้ร่างบางเจ็บ หากแต่มันกลับกลายเป็นความรู้สึกกระสันแปล้บขึ้นมาแทนซะจนร่างบางต้องยกมือขึ้นปิดปากตัวเองทันที
               
                ไอ่บ้า

                " อ้ะ.. อ้ะ.. อู่ฟาน! " เมื่ออีกฝ่ายดึงปลายท่อออกไปจนพ้นแล้วนั้น หากแต่มืออีกข้างก็ยังรูดรั้งส่วนแข็งขืนของร่างเล็กอยู่จนจางอี้ชิงต้องขมวดคิ้วแน่นและส่งมือไปกำแขนเสื้ออีกฝ่ายแน่นด้วยความเกร็งที่วิ่งปราดไปทั่วทั้งกาย
                " หลับตาแล้วนึกหน้าเด็กคนนั้นนะ "
                " อะ.. พอ.. อ้ะ พอแล้ว "
                " อีกนิดเดียวนายก็เสร็จแล- " ใบหน้าคมคายชะงักไปชั่วครู่เมื่อจู่ๆ คนบนเตียงก็โน้มใบหน้าเข้ามาหาอย่างทีเผลอ มือเล็กสองข้างกำเสื้อที่ไหล่เขาแน่นและจรดริมฝีปากลงที่ริมฝีปากเขา จุมพิตแรกที่ราวกับกลายเป็นการทักทายอย่างใกล้ชิดระหว่างพวกเขานั้นถูกกำเนิดขึ้นด้วยริมฝีปากร้อนและลมหายใจติดขัดของจางอี้ชิง

                " อะ " กายบางกระตุกเบาๆ และนิ่งค้างด้วยความเกร็งไปชั่ววินาที หัวคิ้วบางที่ขมวดเข้าหากันอยู่นั้นค่อยๆ คลายออกและผละจูบออกไปช้าๆ ด้วยสายตาอ้อยอิ่ง แววตานิ่งเย็นยะเยือกของอู่ฟานนั่นเองคือสิ่งที่เรียกร้องสติให้แก่จางอี้ชิงเป็นอันดับแรก




back to dek-d click

วันพฤหัสบดีที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2560

make some sex! #chapter 6 hunhan




                " แต่นายต้องอยู่ตรงนี้จนกว่าฉันจะเสร็จ " ว่าจบก็ก้มลงจุมพิตต้นคอบางเบาๆ ไล่สูดกลิ่นหอมอย่างตะกละตะกลาม โดยที่มืออีกข้างก็พยายามช่วยตัวเองต่อหน้าต่อตา โดยไม่สนใจว่าร่างเล็กจะสามารถทนต่อความอนาจารพวกนี้ได้อีกนานแค่ไหน
                " น..นายไปทำในห้องน้ำสิ! อื้ออ " แทบขมวดคิ้วเพียงเพราะจู่ๆ เด็กอีกคนก็โน้มใบหน้าลงมากระแทกจูบไม่ทันตั้งตัวจนรู้สึกเจ็บแปล้บที่ริมฝีปากบน ได้กลิ่นเลือดคละคลุ้งอ่อนๆ หากแต่ความรู้สึกอุ่นของปลายลิ้นอีกฝ่ายนั้นได้กอบกินมันไปจนหมดแล้ว สร้างความโหวงในช่องท้องบางให้ต้องหดเกร็งยามที่ถูกฝ่ามืออุ่นลูบไล้ลวนลามอย่างเอาแต่ใจ

                จะมาทำแบบนี้ไม่ได้นะ..

                " ทำไมล่ะ นายก็รู้สึกงั้นเหรอ " ผละจูบออกมาเอ่ยหยอกเย้าและหลับตาข่มอารมณ์เมื่อฝ่ามือตนเองนั้นกำลังพยายามเหนี่ยวรั้งความรู้สึกจนแทบบ้าเมื่อได้กลิ่นและได้สบตากับคนตรงหน้าที่ปล่อยตัวยอมให้เขาจับจูบลูบไล้อยู่อย่างนั้น
                " นายปล่อยตัวมากไปแล้วนะ "
                " ก.. ก็นายไม่ยอมปล่อยฉันนี่ "
                " นายก็ต้องการฉันเหมือนกัน ฉันรู้น่า " ทำทีจะดึงเข็มขัดอีกคนออก หากแต่คนตัวเล็กรีบปัดป้องพวกมันไว้ด้วยสีหน้าไม่พอใจ ราวกับเด็กจะร้องไห้เพราะกลัวโดนฉกชิงพรมจรรย์ยังไงยังงั้น
                " อืม..มานี่ที " พ่นลมหายใจระบายอารมณ์และดึงแขนอีกคนให้เขยิบเข้ามาใกล้อีกครั้ง แม้ว่าร่างเล็กจะดูไม่อยากเข้าใกล้ก็ตามแต่ก็ยอมยืนให้เด็กอีกคนซบหน้าลงกับไหล่คอยพึ่งพิงกลิ่นกายหอมพวกนั้นไปกับกามารมณ์ของตนเอง
                " อ้ะ! อย่านะ "
                " เร็วสิ " ร่างเล็กที่ดูตกใจเมื่อโอเซฮุนฉกฝ่ามือบางขึ้นมาดึงถุงมือสีขาวนั่นออกไปให้พ้นทาง พร้อมกับบังคับให้ร่างเล็กกอบกุมส่วนนั้นของตนไว้จนใบหน้าสวยแดงเห่อเหมือนคนจะร้องไห้อยู่รอมร่อ
                " ถ้านายไม่ทำฉันจะไม่ห้ามตัวเองแล้วนะ "
                " นายสัญญาแล้ว! "
                " ฉันก็ยังไม่ได้ผิดสัญญาสักหน่อย " เด็กหัวหมอว่าพร้อมกับบังคับให้ฝ่ามือเล็กรูดรั้งขึ้นลงอย่างพอใจและล้วงมือเข้าไปขย้ำเนื้อเนียนของผิวกายใต้เสื้อคุณหมอ ก้มหน้าสบตาโตที่กำลังสั่นระริกด้วยความประหม่า หากแต่ว่ามันกลับฉุดรั้งอารมณ์ให้เด็กเกเรได้มากเสียเหลือเกิน
                " เร็วสิ เคยช่วยตัวเองไหมเนี่ย "
                " ฉันก็ผู้ชายนะ! "
                " อย่าบอกนะว่าเคยใช้แต่นิ้ว " ใบหน้าสวยคงจะเงยขึ้นมาด่าหากเป็นเวลาปกติ แต่เพราะตอนนี้ร่างเล็กคงกำลังจิตใจวุ่นวายเป็นแน่ถึงเอาแต่ก้มงุดไม่สู้สายตาโอเซฮุนเลยแม้แต่น้อย ทำเพียงใช้มือสองข้างกอบกุมรูดรั้งขึ้นลงให้จังหวะเร็วขึ้นจนโอเซฮุนแทบผวาข่มตาด้วยความพอใจ
                " อา.. อย่างนั้น "
                " อ้ะ! อย่าจับฉัน " แทบระทวยขาอ่อนเพียงเด็กอีกคนพยายามจะล้วงมือเข้าไปใต้กางเกงอย่างล่วงเกิน เพราะแค่ก้มมองด้านล่างก็ดูออกแล้วว่าลูกแมวน้อยของเขานั้นกำลังยืนขาสั่นอยู่มากแค่ไหน
                " จะไม่ลองของจริงบ้างเหรอลู่หาน "
                " อะ..อะไร "
                " นิ้วเย็นๆ เหรอจะสู้เอ็นอุ่นๆ " ฝ่ามือบางส่งไปทุบแขนอีกคนทันทีเมื่อเอาแต่พูดจาลามกจนเขาแทบสู้สายตาไม่ไหว ทำเพียงใช้มือรูดรั้งช่วยเด็กอีกคนอย่างว่องไวซึ่งกำลังจินตนาการว่าเป็นการช่วยคนไข้ แม้ว่าเป็นสิ่งที่คนไข้ควรจะทำเองก็ตาม 

                " อื้อ " เมื่อถึงวินาทีสุดท้ายที่โอเซฮุนหยิบผ้าเช็ดหน้ามายัดใส่มือเขาไว้ พร้อมกับโน้มใบหน้าเข้ามามอบจูบดูดดื่มอย่างพอใจที่สุดท้ายเขาก็สามารถทำให้โอเซฮุนพ้นขีดความฝันได้สำเร็จสักที





back to dek-d click 

วันอังคารที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2560

#คุณชายครับ chapter 14








                " จะทำจนห้องข้างๆ รำคาญไปเลย ดีไหม ? "
                " ม.. ไม่เอาครับ "
                " ต้องเอานะ " ว่าพลางลูบไล้สะโพกบางผ่านกางเกงนอนตัวบางอย่างสนุกสนาน บีบเค้นขย้ำบั้นท้ายสองข้างโดยที่ปลายจมูกโด่งก็ซุกไซร้คอขาวเนียนและขบงับจนคุณหมอแทบล้มลงไปนั่งกับพื้นพรมด้วยความระทวยจนแทบหมดแรง
                ลมหายใจผ่านริมฝีปากบางเริ่มไม่สม่ำเสมอ แผ่นอกเผยอหอบขึ้นลงรุนแรง สองขาถูกจับให้หันมาหา ก่อนจะถูกอุ้มขึ้นและวางลงสู่เตียง จนคนตัวเล็กต้องครวญครางออกมาเพียงเพราะกางเกงตัวเดียวของตนเองกำลังถูกดึงออกไปจากร่างกาย
                " ค.. คุณชายครับ อ้ะ.. "
                " ต้องกล้าขนาดไหนถึงไม่ยอมใส่กางเกงชั้นใน ในวันที่ต้องนอนกับฉัน นายจะท้าทายเหรอ " ริมฝีปากบางขยับจะเอ่ยปฏิเสธประกอบกับการส่ายหัวเบาๆ หากแต่ว่ามีเพียงลมปากเท่านั้นที่แผ่วออกมา เนื่องจากแววตาของคนตัวเล็กนั้นปรือเยิ้มไปหมดแล้วเพียงเพราะถูกฝ่ามือคนด้านบนขยำส่วนสำคัญจนกายบางเกร็งแทบเป็นหุ่นไม้
                " อ้ะ..อ้ะ.. ดะ..เดี๋ยวก่อน อื้อ.. " ริมฝีปากร้อนก้มลงแทบหว่างขาเนียนสองข้าง ดูดดุนส่วนแข็งขืนของอีกฝ่ายจนร่างเล็กคว้าหมอนหัวเตียงมาปิดกลั้นเสียงจากปากตัวเองแทบไม่ทัน สองขาขาวนั้นถูกจับถ่างออกตามความต้องการของคนด้านบน ส่งผลให้บั้นท้ายเนียนต้องดีดรับแรงดูดนั้นด้วยความต้องการและความกระสัน เป็นการตอบรับอารมณ์กามพวกนั้นจนคนด้านบนรู้สึกพอใจทันที
                " ทำไมยั่วจังเลยล่ะลู่หาน "
                " อ๊ะ.. ย.. อย่าครับ อ้ะ.. อ้าา.. " สัมผัสได้ถึงลิ้นชื้นร้อนลิ้มเลียที่ช่องทางหลัง ฝ่ามือบางรีบส่งไปกุมศีรษะอีกฝ่ายด้วยความกระสัน ใบหน้าหวานเบ้บิดอย่างต้องการ โดยที่ดวงตาสองข้างก็หลับสนิทซุกกับหมอนแน่น ไม่ต้องการที่จะเงยหน้ามาเห็นสิ่งกาลามที่กำลังผงาดล้ำอยู่หว่างขาตนเอง
                เสียงน้ำลายแฉะดูดดุนเนื้อกายขาวเนียนจนทั่วเรือนร่างนั้นเงียบลง เปลี่ยนเป็นเสียงผ้าที่ถูกถอดออก เปลือกตาบางลืมขึ้นมาอย่างหวั่นเกรงหลังจากสัมผัสได้ถึงแรงยวบของเตียงที่เข้ามาใกล้ตนเองมากขึ้น จนมีมือประหลาดส่งมาดึงให้ตนต้องลุกขึ้นนั่งอย่างว่องไวในทันที
                " ขอยาหน่อยสิคุณหมอ ตอนนี้อาการไข้ของผมมันรู้สึกแปลกๆ แบบปวดๆ จนจะแย่แล้ว " อยากจะยกมือตีอีกคนที่เอ่ยอะไรน่าเกลียดออกมาเช่นนั้น หากแต่ทำได้เพียงสีหน้าไม่ชอบใจเพราะตนไม่สามารถลงไม้ลงมืออะไรกับอีกฝ่ายได้ กระทั่งฝ่ามือคุณชายส่งมาดึงมือตนให้ไปกอบกุมอะไรบางอย่าง จนความร้อนแข็งนั้นปราดแล่นไปทั่วฝ่ามือบาง ส่งผลให้ใบหน้าสวยต้องแดงผ่าวเป็นลูกตำลึงสุกได้ในทันที
                " ค..คุณชาย "
                " ทำไมล่ะ มันน่ากลัวกว่าเดิมเหรอ " หัวเราะพลางกดศีรษะบางให้โน้มมาประกบจูบปลอบประโลมใบหน้าสวยที่ทำท่าจะร้องไห้หลังจากได้สัมผัสกับสิ่งแข็งขืนของอีกฝ่าย รสจูบที่แสนละมุนและผ่อนคลาย ช่วยบรรเทาความกลัวของคนตัวเล็กให้ได้จนฝ่ามือบางยอมที่จะขยับรูดรั้งส่วนนั้นช้าๆ จนได้ยินเสียงผ่อนลมหายใจเบาๆ ของคุณชายอย่างพอใจทันที
                " อ้ะ .. " เพียงขยับรูดรั้งให้อีกฝ่าย แต่ตนเองก็กระสันวาบขึ้นมาจนสะดุ้งกุมส่วนกลางลำตัวตนเองอย่างห้ามไม่ได้ ฝ่ามือบางอีกข้างจึงส่งไปเกี่ยวรั้งไหล่กว้างและก้มหน้าตั้งใจช่วยให้อีกฝ่ายสำเร็จความใคร่ ตนจะได้หลุดจากบ่วงพ้นความกามแห่งนี้สักที

                จะหนีพ้นด้วยเหรอ

                ใบหน้าสวยเงยขึ้นสบสายตากับอีกฝ่าย ลมหายใจร้อนของคุณชายกำลังเป่ารดต้นคอของตนอย่างรุนแรงเพียงเพราะฝ่ามือเล็กนั้นกำลังรูดรั้งและบีบนวดส่วนหัวชมพูนั้นเบาๆ หลายครั้ง ปาดนิ้วผ่านส่วนปลายที่มีน้ำใสเยิ้มออกมาราวกับต้องการ จนสุดท้ายเป็นกายบางเองที่ดูจะไม่ไหวเมื่อต้องทนกับอารมณ์คั่งค้างมากมายที่ค้างอยู่ส่วนปลายและท้องน้อยของตนเอง

                ฟึ่บ

                คนตัวเล็กหงายหลังลงนอนกับหมอนใบยักษ์ทันที ก่อนจะอ้าขาสองข้างออกท่ามกลางความแปลกใจของอีกฝ่าย จนคุณชายต้องคลานเข้ามาคร่อมด้วยสายตานิ่งเย็นเดาใจแทบไม่ถูกเลยทีเดียว
                " ต้องการจะยั่วฉันเหรอคุณหมอ "
                " ป.. เปล่านะครับ.. "
                " ระวังจะเดินไม่ได้นะถ้าทำแบบนี้ "
                " อ้าา..อ๊าาา.. คุณชาย อาาา.. " เบ้หน้าอย่างจุกเสียดและกระสันทันทีที่อีกฝ่ายส่งส่วนร้อนแข็งเข้ามารวดเดียวสุดทั้งที่ไม่ยอมเตรียมทางให้ตนเลยแม้แต่น้อย ฝ่ามือเล็กสองข้างส่งไปกุมกลุ่มผมนิ่มที่กำลังเลิกเสื้อนอนตัวบางของตนเองขึ้นพ้นแผงอก และดูดดุนละเลงปลายลิ้นลงกับยอดอก เกิดเสียงครวญครางและเสียงน้ำลายเฉอะแฉะตีกัน สร้างความอีโรติกให้กับบรรยากาศ จนห้องทั้งห้องนั้นแทบมอดไหม้ดังเตาไฟเพราะความเร่าร้อน
                " อะ.. ย..อย่าขยับ อ้าา.. " ดึงหมอนใบใหญ่ขึ้นปิดกลั้นเสียงครางตนเองอย่างฝืนใจทันทีที่สะโพกแกร่งนั้นร่อนใส่เขาเนิบนาบเบาๆ เพียงสองสามครั้ง ก่อนจะโถมใส่ถี่รัวจนกายเล็กสั่นคลอนตามแรงกระแทกเกิดแรงกระสันที่วิ่งปราดไปทั่วเลือดทุกหยดในร่างกาย ปลายเท้าบางจิกเกร็งกลางอากาศด้วยความเสียวกระสันโดยที่ฝ่ามืออีกข้างก็ปรนนิบัติช่วยตนเองเพราะความต้องการที่พรุ่งพรูออกมามากขึ้นเรื่อยๆ

                เอี๊ยดด เอี๊ยดด เอี๊ยดด

                เสียงเตียงโยกโยนบวกกับเสียงครางหวานดังคลาเคล้ากันไปทั่วอนาบริเวณ ใบหน้าสวยเชิดขึ้นปรือตาที่หยาดเยิ้มไปด้วยน้ำอย่างเสียวกระสัน ส่งมืออีกข้างไปจับข้อมือแกร่งที่เท้าแขนอยู่กับเตียงราวกับต้องการให้อีกฝ่ายเบากำลังลงอีกหน่อย เพราะอาจทำให้ตนนั้นลำบากในยามเช้าพรุ่งนี้จนลุกไม่ไหวอีกก็เป็นได้
                " อือ.. ค..คุณชายครับ อ่ะ.. อ้ะ.. ค..คุณชาย อะ..อะ..อะ " ฝ่ามือบางเร่งเร้ารูดรั้งส่วนกลางลำตัวของตนเองตามจังหวะสอดใส่ที่ถี่ยิบของคนด้านบนเพื่อที่จะได้ไปถึงฝั่งฝันได้พร้อมกัน ก่อนที่ใบหน้าคมคายนั้นจะโน้มลงมาบดขยี้จูบที่แสดงถึงความต้องการ และบีบเค้นยอดอกบางจนคุณหมอตัวเล็กกระตุกกระสันสองสามครั้ง และแรงสอดถี่ก็บรรเลงอีกครั้งจนบั้นท้ายขาวเนียนนั้นเริ่มแดงฝานเพราะแรงกระแทกแดกดันของคุณชาย
                " อ๊ะ อ๊ะ..อ๊ะ จ.. จะถึงแล้ว ค..คุณชาย อ้ะ..อ้ะ.. " คนด้านบนนั้นพ่นลมหายใจระบายความต้องการออกมาพรูใหญ่ ก่อนจะโน้มตัวลงเท้าแขนกับหัวเตียงไว้ พร้อมกับสอดใส่แรงสุดท้ายถี่ยิบจนร่างบางหัวสั่นคลอนและร้องครางอย่างสุขสมกับความใคร่ ใบหน้าสวยเชิดขึ้นปรือตาอย่างพอใจก่อนที่แรงเฮือกสุดท้าย พวกเขาทั้งคู่จะกระตุกไล่เลี่ยกัน ทำเอาร่างบางต้องขอโทษขอโพยคุณชายเสียยกใหญ่ ที่น้ำขุ่นใสตนเองนั้นทะลักไปเปรอะเปื้อนตั้งแต่หน้าท้องแกร่ง ยันแผงอกกว้างเลยทีเดียว

                " เก่งมาก " 



black to dek-d click

วันจันทร์ที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2560

#คุณชายครับ chapter 12




                " ฉะนั้นวันนี้ฉันจะไม่จูบนาย แต่นายต้องชดใช้โดยการใช้ 'ปาก' ของนายตอบแทนฉันด้วยนะ " คุณหมอนั้นแทบร้องไห้กับข้อแลกเปลี่ยนที่ไม่มีทางเลือกเมื่อคุณชายลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียงด้วยท่าทางที่เตรียมพร้อม ซ้ำการที่คุณชายใช้สายตาบังคับให้เขาต้องปีนขึ้นเตียงไปคร่อมขาไว้นั้น ทำให้คุณหมอใช้เวลาที่ยาวนานในการนั่งทำใจและทำหน้าตาน่าสงสารให้คุณชายเห็นใจและปล่อยเขาไปสักที
                " เลิกทำแบบนั้นเถอะ มันไม่ได้ทำให้นายดูน่าสงสารหรอก "
                " คุณชายปวดหัวอยู่นะครับ คุณชายน่าจะพักผ่อนได้แล้ว "
                " ฉันไม่ได้ปวดแค่หัวน่ะสิ มันแย่นะที่นายจะปล่อยฉันไว้แบบนี้ " คนตัวเล็กนั้นยอมที่จะเลิกต่อกรหรือวิ่งหนีปัญหานั้น ทำใจดีสู้เสือเชิดหน้ารับปัญหาโดยการมองหน้าคุณชายด้วยสีหน้าเฉยชากับการเลื่อนมือเข้าไปในกางเกงนอนตัวบางของคุณชาย ก่อนที่จะสัมผัสได้ถึงความร้อนระอุที่ทำให้ใบหน้าคนใจกล้านั้นต้องเฝื่อนลงอย่างเห็นได้ชัดทันใด
                " อย่าทำช้านะ ตัวนายเองจะไม่ปลอดภัย " คำขู่กับสีหน้าพอใจนั้นทำให้ลู่หานต้องก้มหลบสายตาและดึงเนื้อผ้ากางเกงลงมาอย่างลนลาน ก่อนจะบรรจงก้มช้าๆ อ้าปากงับท่อนเอ็นร้อนและเลื่อนมันเข้าปากแทบแตะลำคอ จนได้ยินเสียงถอนลมหายใจเชิงพอใจจากคุณชายได้อย่างชัดเจน
                ปลายลิ้นเรียวเล็กนั้นแตะลงบนส่วนหัวเบาๆ ก่อนจะใช้ริมฝีปากดูดดันราวกับเล็มเลียไอติมแท่งใหญ่ โดยที่มืออีกข้างนั้นก็ใช้ปรนนิบัติให้คุณชายจนน้ำขุ่นใสนั้นไหลเยิ้มออกมาจากส่วนปลายเป็นการบอกเชิงชื่นชมว่าเขาทำดี
                " อะ " กายบางกระตุกทีละนิดเมื่อริมฝีปากตัวเองนั้นออกแรงดูดท่อนร้อนแข็งเบาๆ แต่กลับทำให้ร่างกายตัวเองสัมผัสได้ถึงความไม่ปกติซะอย่างนั้น ฝ่ามือเล็กอีกข้างที่ส่งไปกุมส่วนกลางลำตัวของตัวเองเอาไว้นั้นสามารถสร้างความคิดเจ้าเล่ห์ในหัวสมองของคุณชาย จนต้องสอดมือหิ้วปีกให้คุณหมอนั้นลุกขึ้นนั่งจนใบหน้าสวยนั้นมองเขาด้วยสายตางุนงงในทันที
                " หันหลังสิคุณหมอ " ร่างบางยกขาคร่อมคุณชายอีกด้านเพื่อที่จะนั่งหันหลังและยินยอมให้อีกฝ่ายถอดกางเกงนอนของตนออกแต่โดยดี อย่างน้อยการที่นั่งหันหลังให้แบบนี้มันก็ลดความกดดันลงได้มากกว่าครึ่ง แม้ว่าจะเสี่ยงต่อการไม่รู้ก็ตามว่าตนเองจะโดนปรนนิบัติอย่างไร
                " อ๊ะ.. ค..คุณชายครับ " กายบางถูกจับให้นั่งในท่าชันแขนกับผืนเตียงโดยที่บั้นท้ายยกสูงขึ้น ปลายลิ้นร้อนระอุของอีกฝ่ายนั้นล้ำรุกที่ช่องทางหลังจนกายบางนั้นกระตุกอย่างกระสันจนเผลอครางออกมาเสียงดังกังวานทั่วผืนห้อง มือจิกลงกับผืนเตียงกว้างโดยที่ความรู้สึกเสียวกระสันก็ปะทุมากขึ้นเมื่อลิ้นร้อนของคุณชายนั้นรุกล้ำที่ช่องทางหลังซึ่งหากไล้เลียลงต่ำ ความกระสันมันก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้น
                คุณหมอกัดริมฝีปากข่มเสียงครางของตัวเองเอาไว้อย่างสุดชีวิต โดยที่บั้นท้ายนั้นก็อ้ารับปลายลิ้นและความกระสัน แผ่นอกบางภายใต้เสื้อนั้นก็ตั้งชันราวกับต้องการให้ใครอีกคนมาปรนนิบัติให้มันเลิกชูชันสักที
                " อ๊ะ..อา.. " ปลายนิ้วแดงระเรื่อนั้นบีบยอดอกตัวเองจนกายกระตุก บวกกับเสียงน้ำลายที่ปลายลิ้นของคุณชายนั้นสร้างความกาลามให้คุณหมอต้องเบ้หน้าเพราะความเสียว แอ่นสะโพกรับปลายลิ้นร้อนนั้นด้วยความต้องการแม้ว่าก่อนหน้านี้จะส่ายหัวปฏิเสธความรู้สึกนั้นตลอดก็ตาม
                " นายทำให้ในหัวฉันปั่นป่วนทุกครั้งเลยนะลู่หาน " ว่าพร้อมกับดึงกายเล็กให้ลุกขึ้นมานั่ง ก่อนจะจับสะโพกบางของคนที่กำลังนั่งหันหลัง กดลงกับท่อนเอ็นร้อนช้าๆ และพรูลมหายใจใส่ใบหูแดงระเรื่อ ให้คนตัวเล็กรับรู้ว่าลมหายใจร้อนของเขานั้นไม่ได้ร้อนเพียงเพราะพิษไข้อย่างเดียว
                " อ่ะ.. อ๊ะ คุณชายครับ ..ผมเจ็บ "
                " อย่าเกร็งสิ " ใบหน้าสวยนั้นดูยั่วยวนจนอาจทำให้คุณชายทนไม่ไหว กับการที่คุณหมอนั้นกัดริมฝีปากข่มเสียงครางและใบหน้าที่เบ้บิดนั้น หากไม่ติดว่าคุณหมอหันหลังให้คุณชายอยู่คงได้มีการกระทำรุนแรงกันเกิดขึ้นเป็นแน่
                เสียงเนื้อกระทบกันดังขึ้นช้าๆ และเตียงผืนหนาก็กระเพื่อมตามจังหวะเบาๆ โดยมีเสียงลมหายใจของลู่หานประกอบบรรยากาศนั้น ฝ่ามือบางที่ลูบแผงอกตัวเองกับจับต้นขาคุณชายเพื่อประคองกายตัวเองอีกข้าง ช่างเป็นอะไรที่เย้ายวนจนฝ่ามือกว้างต้องส่งมาเค้นบั้นท้ายนั้นแรงๆ เรียกเสียงครางหวานดังกระเส่าขึ้นมาระลอกใหญ่
                " อือ.. ค..คุณชาย อ๊ะ! " ปลายของท่อนร้อนแข็งนั้นกระแทกกับจุดสำคัญจนกายบางนั้นกระตุกซะยกใหญ่ ความกระสันพุ่งพรวดจนบั้นท้ายเนียนต้องเร่งจังหวะถี่มากขึ้น เสียงครางกระเส่าก็ดังมากขึ้นโดยไม่ได้สนใจว่าห้องข้างๆ นั้นจะได้ยินพวกเขาทำกิจกรรมกันหรือไม่
                " ช้าก่อนสิ "
                " อ๊ะ.. คะ.. คุณชาย.. ผมไม่ไหวแล้ว " ยิ่งฝ่ามือร้อนส่งมาบีบส่วนปลายของส่วนกลางลำตัวคุณหมอด้วยแล้ว กายเล็กยิ่งมีความต้องการพุ่งพล่านไปทั่วสายเลือดในกาย บั้นท้ายเนียนจึงเร่งเร้าจังหวะให้กับความใคร่ของตนเองโดยที่ไม่ได้สนใจว่าอีกฝ่ายนั้นยังไม่อยากจบกิจกรรมสั้นๆ เพียงเท่านั้น
                " เจ้ากวางดื้อ ฉันบอกให้ช้าลง "
                " อ.. อ้ะ " โดนดึงกายให้หยุดเร่งเร้าจังหวะ จนใบหน้าสวยต้องขมวดนิ่วด้วยความไม่พอใจ แต่เมื่อคุณชายเป็นฝ่ายลุกขึ้นมาจับสะโพกเขาให้มั่นเพียงเท่านั้น แรงกระแทกเสียงดังกับเสียงครางของคนตัวเล็กก็เริ่มดำเนินต่อจนเพลิงรักนั้นลุกไหม้ไปทั่วห้องเลยทันที
                " ตร..ตรงนั้น อ้ะ.. อ้ะ.. อ้ะ... " กัดริมฝีปากข่มอารมณ์และเสียงครางตัวเองไว้แม้ว่ามันจะไม่ได้ผลเลยก็ตาม ความกระสันที่วิ่งพล่านอยู่ส่วนปลายของจุดเสียวนั้นกำลังทำให้ต้นขาบางเริ่มไร้เรี่ยวแรง สะโพกเล็กที่แอ่นรับแรกกระแทกนั้นก็ช่างตรงข้ามกับกิริยาท่าทางก่อนเริ่มกิจกรรมเสียโดยสิ้นเชิง
                เมื่อถึงจังหวะไฟร้อนสุดท้ายที่คุณชายนั้นไม่สามารถทนต่อเสียงครางใสและกายอ้อนแอ้นของคุณหมอได้ สะโพกแกร่งที่กระแทกถี่ในจังหวะสุดท้ายนั้นทำให้ร่างเล็กต้องสั่นคลอนและกัดริมฝีปากนิ่วหน้าด้วยความเสียวแทบจับใจ ปลายเท้าบางเกร็งจิกกับเตียงกว้างและกลั้นลมหายใจสุดท้าย ก่อนที่ความกระสันจะพุ่งทะลักออกมาเปลี่ยนเป็นความขาวโพลนในสมองที่โล่งโปร่งสดใสแม้ว่าเปลือกตาจะข่มหลับซึมซับความรู้สึกนั้นอย่างตั้งใจอยู่ก็ตาม


                อีกแล้ว.. เลอะอีกแล้ว



back dek-d click

วันอาทิตย์ที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560

#คุณชายครับ chapter 10



                " ฉันไม่ทำให้นายเจ็บหรอก ฉันสัญญา " ว่าพร้อมกับดึงรั้งต้นคออีกคนลงมา จนคุณหมอนั้นต้องยอมจำนนก้มประกบริมฝีปากแม้ว่าภายในใจนั้นเริ่มสัมผัสลางสังหรณ์ของความซวยของตัวเองได้อย่างชัดเจนแล้ว ยิ่งฝ่ามือขาวซีดของคุณชายนั้นเริ่มลูบไล้เข้าไปในเสื้อสัมผัสกับแผ่นหลัง จนเสื้อสีขาวของคุณหมอนั้นเลิกขึ้นจนเห็นถึงยอดอกสีหวานออกมาหลอกล่อสายตา
                " อ้ะ " สะดุ้งผละจูบออกมาจากใบหน้าคมคาย เพียงแค่ถูกดึงรั้งเอวบางให้กายทั้งคู่นั้นแนบชิดใกล้ จนเริ่มสัมผัสได้ถึงความผิดปกติภายใต้กางเกงนอนของคุณชายจนคุณหมออยากเบ้หน้าร้องไห้ในเวลานี้เสียเหลือเกิน
                " ผมจะไม่มีแรงพาคุณชายไปเที่ยวนะครับ.. "
                " จริงเหรอ "
                " ... "
                " ถ้างั้นไปวันอื่นก็ได้ " คุณหมอที่ถูกทำลายทางหนีจนเหมือนลูกแกะถูกต้อนจนมุมที่ริมผา ใบหน้าสวยที่ดูหมดโอกาสนั้นทำเพียงส่งสายตาอ้อนวอนใส่ แม้ว่าคุณชายนั้นจะดูไม่ได้เห็นใจหรือสงสารคนที่กำลังทำหน้าอ้อนเหมือนลูกแมวเลยแม้แต่นิด
                " นายผิดเองที่เซล้มมาใส่ฉัน "
                " อะ.. อ้ะ "
                " ผิดเองที่นายกลิ่นตัวหอมหวานแบบนี้.. " ใบหน้าหวานของคนตัวเล็กนั้นแทบเชิดขึ้นเหนือฟ้า ปรือตาด้วยความกระสันเมื่อถูกริมฝีปากอุ่นทาบทามลงกับสันกราม พร้อมด้วยฝ่ามือขาวซีดนั้นล้วงละเลยเข้ากางเกงตัวน้อยและปรนเปรอจนเรี่ยวแรงทั้งหมดของคุณหมอโดนกอบกู้ไปแทบหมด ฝ่ามือเล็กสองข้างทำเพียงขยำกลุ่มผมของอีกฝ่ายแน่น และอีกข้างจิกเล็บลงโซฟาหนังจนเกิดเสียงครูดคราดเป็นสัญญาณบอกว่าลูกกวางของเขานั้นเริ่มจิตเตลิดแล้ว
                " อื.. อ้ะ  ค..คุณชายครับ " เสียงหวานนั้นครางกระเส่าอยู่เพียงข้างหูของคุณชาย โดยที่กายบางก็กระตุกเบาๆ ราวกับโดนแกล้งหลังจากคุณชายใช้ปลายนิ้วบีบส่วนหัวของส่วนกลางลำตัว จนคุณหมอแทบขบริมฝีปากกลั้นอาการกระตุกของตัวเองไว้แทบไม่อยู่ ลมหายใจติดขัดราวถูกไฟร้อนรุมเผา ใบหน้าสวยแดงระเรื่อเรียกร้องเหงื่อและอารมณ์ให้กับฝ่ายตรงข้ามจนยากแล้วที่จะห้ามปรามอารมณ์ในตอนนี้
                " อือ.. อาา " บั้นท้ายเนียนที่ถูกดึงกางเกงออกจนตกไปอยู่กับพื้นพรมนั้นแอ่นรับฝ่ามือสองข้างที่กำลังบีบเค้นมันอย่างสุขสม เสียงรสจูบที่ดังขึ้นอีกครั้งเพื่อร้องเรียกให้คนตัวเล็กนั้นสนใจอยู่กับเพียงปลายลิ้น ไม่ใช่ปลายนิ้วของคุณชายที่กำลังค่อยๆ พยายามสอดเข้าไปจนสิบนิ้วของลูกกวางนั้นจิกลงกับไหล่กว้างทันที
                " มันเจ็บนะ " เสียงใสเอ่ยกระเส่าอย่างไม่ชอบใจ ก่อนที่จะถูกคุณชายดึงเสื้อตัวบางที่ขวางหูขวางตานั้นตกลงพื้นไปด้วย กลายเป็นว่าตอนนี้คนตัวเล็กด้านบนนั้นจะเปลือยกายทุกอย่างในที่สุด ช่างไม่แฟร์เลยกับคนด้านล่างที่ยังอยู่ครบทั้งชุดแบบนี้
               
                สองขาเนียนของคนตัวเล็กนั้นอ้าออกจากกันโดยอัตโนมัติเมื่อท่อนนิ้วยาวนั้นถูกสอดเข้าไปด้านหลังจนสุด หัวคิ้วเล็กค่อยๆ ขมวดเข้าหากัน เมื่อถึงจังหวะที่ท่อนนิ้วยาวค่อยๆ สอดออกนั้น ลมหายใจกระเส่าก็ดังออกมาจนยากที่ต่อกรกับอารมณ์กาลามของคุณชายได้ด้วยแล้ว เสียงลมหายใจและการกระทำตอบสนองของลู่หานทุกอย่าง มันกำลังทำให้คนด้านล่างนั้นแทบบ้าเพียงแค่นั่งจดจ้องใบหน้านั้นอยู่เฉยๆ แท้ๆ
                " อ..อ๊า " จูบเบาๆ ที่มุมปากแดงของคุณหมอตัวเล็ก พร้อมกับกระแทกท่อนนิ้วเข้าด้านหลังอย่างต่อเนื่องเพื่อเป็นการเร่งเร้าอารมณ์เจ้าลูกแมว บวกกับเปิดทางให้สิ่งที่น่าสนใจกว่านั้นได้เข้าไปสำรวจร่างกายคุณหมออีกภายในไม่กี่นาทีข้างหน้า เสียงกระทบของฝ่ามือกับบั้นท้ายขาวเนียนนั้นดังเป็นจังหวะจนใบหน้าสวยแดงเห่อและก้มครางกระเส่าเบาๆ ที่ซอกคอร่างสูงด้วยความขายหน้าทั้งสิ้น
                " อ้ะ.. ค.. คุณชาย อ้ะ! "
                " ตรงนี้เหรอหืม "
                " อ้ะ!  " บั้นท้ายขาวกระตุกเบาๆ เมื่อถูกกระตุ้นที่จุดสำคัญด้านในถี่จนปลายเล็บเท้านั้นจิกลงกับโซฟาแน่น ลมหายใจหอบระทวยเร่งเร้าอารมณ์คุณชายมากยิ่งขึ้นบวกกับสะโพกเล็กของคุณหมอนั้นเริ่มอยู่ไม่สุข เริ่มขยับตามจังหวะฝ่ามือจนบั้นท้ายนั้นเริ่มเสียดสีกับท่อนล่างคุณชายเป็นการเชิญชวนแบบไม่ได้ตั้งใจอย่างเห็นได้ชัด
                " อื้อ.. อ.. อีก "
                " หืม? "
                " ร.. เร็วอีก " หอบหายใจรุนแรงพร้อมเอ่ยออกมาเบาๆ ด้วยสีหน้ายั่วสวาทแบบที่เจ้าตัวไม่ทันรู้สึก ปลายลิ้นอุ่นของคุณชายจึงส่งไปดูดดุนยอดอกล่อสายตานั่น และเร่งจังหวะสอดใส่นิ้วด้านหลังนั้นจนสะโพกสวยนั้นยกรับจังหวะแสดงความต้องการจนทิ้งคราวคุณหมอขี้อายไปจนหมดสิ้น
                " ค.. คุณชาย อ้ะ..คุณชาย.. คะ ..คุณชาย "
               
                ฟึ่บ

                ดึงท่อนนิ้วออกทันทีที่คนตัวเล็กของเขาทำเหมือนจะวิ่งเข้าสู่ไคลแมกซ์ เสียงเรียกคุณชายกระเส่าข้างๆ ใบหูนั้นมันเหมือนกำลังพยายามฆ่าคนใต้ล่างด้วยน้ำเสียงและลมหายใจ รวมทั้งปฏิกิริยาตอบสนองทั้งหมดจนโอเซฮุนอดไม่ได้แล้วที่จะปล่อยให้ลูกแมวตัวนี้ต้องยั่วยวนเขามากขึ้นไปกว่านี้ ซึ่งคุณหมอที่กำลังโดนบำเรอจนรู้ตัวอีกที ฝ่ามือตัวเองก็ถูกบังคับให้กอบกุมอะไรบางอย่างไว้จนใบหน้าสวยนั้นแดงฉ่าเป็นลูกมะเขือเทศเลยก็ว่าได้
                " ทำเหมือนไม่เคยจับมันยังไงยังงั้น " เอ่ยพร้อมกับรั้งใบหน้าสวยลงมาจูบริมฝีปาก และพรมจูบทั่วใบหน้าและลำคอ โดยไม่รู้ตัวว่าสิ่งที่พูดออกไปนั้นกำลังไปย้อนรำลึกความหลังของอีกคนจนใบหน้าสวยนั้นแดงหยดซะยิ่งกว่าเดิม
                " ผ.. ผมทำไม่ได้ "
                " ถ้าให้ฉันทำนายจะท้วงว่าเจ็บไม่ได้นะ " คนตัวเล็กที่ได้ยินประโยคดังกล่าวนั้น จึงนั่งตัดสินใจอยู่ครู่หนึ่ง ถึงยอมที่จะทำเองเสียยังดีกว่าถูกทารุนด้วยคนที่ชอบทารุนเขาเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว
                " อะ.. อา " สองขาเนียนนั้นหยัดกายตัวเองลุกขึ้น พร้อมกับค่อยๆ กดลงจนส่วนร้อนใหญ่ของคุณชายนั้นถูกกลืนกินเข้าไปเกือบครึ่ง ใบหน้าสวยที่ถูกสะกดไว้ด้วยความยั่วยวนและหยาดเหงื่อนั้นก็เริ่มแดงเห่ออย่างกระสัน ฝ่ามือร้อนของคนด้านล่างจึงช่วยกดสะโพกบางลงอีกจนมันสามารถกลืนกินเอ็นร้อนทั้งอันลงมาได้ โดยที่คุณหมอนั้นก็นั่งเกร็งท่าเดิมแทบตายราวกับคนเสียวกระสันและเจ็บจุบไปพร้อมๆ กันจนอธิบายอะไรออกมาแทบไม่ได้
                " อย่ารัดฉันแบบนั้น "
                " ... "
                " ฉันเตือนแล้วนะ.. " เสียงเนือยเอ่ยบอกเบาๆ และช้อนใบหน้าสวยขึ้นให้สบตา โดยที่คุณหมอร่างเล็กนั้นก็พยายามที่จะไม่ตอดรัดรุนแรงเพราะเกรงว่าอีกฝ่ายจะเสร็จก่อนก็เป็นได้ แต่เพราะขนาดที่ใหญ่กับครั้งแรกที่คุณหมอไม่เคยมาก่อนนั้นจึงลำบากลำบนกับการต่อสู้กับความเจ็บมากเป็นพิเศษ
                " อ๊ะ.. ย.. อย่า " ใบหน้าสวยเชิดขึ้นด้วยความกระสันเมื่อฝ่ามือคุณชายนั้นส่งมาปรนเปรอส่วนกลางลำตัวของคุณหมออีกครั้งจนเหงื่อเม็ดใสผุดขึ้นตามโครงหน้าและเนื้อเนียนใส บั้นท้ายกลมกลึงที่นิ่งค้างไว้อยู่อย่างนั้นก็ค่อยๆ เริ่มยกขึ้นทีละนิด จนความเสียวซ่านโถมใส่จนอดไม่ได้ที่จะจิกเล็บลงกับแผงอกใหญ่กว้างนั้นอย่างรุนแรง
                " อ๊ะ.. ค..คุณชายครับ "
                " ... "
                " ค.. คุณชาย อะ.. อา " ยกบั้นท้ายขึ้นจนสุดและกดลงมาอีกครั้งจนความเสียวซ่านนั้นพุ่งขึ้นแทบสุด ฝ่ามือกว้างเริ่มส่งมาควบคุมจังหวะขึ้นลงของสะโพกสวย โดยการกดลงและจับขึ้นอย่างเป็นจังหวะจนเสียงครางกระเส่าของลูกแมวตัวเล็กนั้นดังไปทั่วอนาบริเวณ ยอดอกสีหวานลอยเด่นตรงหน้าคุณชายก็ถูกลักลอบกินอย่างตะกละตะกลามจนใบหน้าหวานนั้นเบ้บิดอย่างกระสันสุดชีวิตที่เคยรู้สึกมา
                " ค.. คุณชายครับ " เรียกซ้ำอยู่อย่างนั้นโดยที่ใบหน้าหวานกำลังเชิดและหลับตาอยู่กลางอากาศ ลิ้มรสความเสียวกระสันโดยเฉพาะเวลาที่ปลายร้อนแข็งนั้นเข้าไปอยู่ด้านในลึกสุดจนกระแทกกับจุดสำคัญ พร้อมกับปลายนิ้วของคุณชายที่บีบส่วนหัวของส่วนอ่อนไหวคุณหมอนั้น มันเสียวซ่านจนอธิบายไม่ได้จนทำได้เพียงแค่เบ้หน้าและครางออกมาอย่างสุขสม

                ต.. ตรงนั้น

                " อ๊า ค.. คุณชาย..คะ..ครับ " เหมือนอีกฝ่ายจะทนการถูกเรียกชื่อซ้ำๆ ไม่ได้ บวกกับบั้นท้ายเล็กนั้นดูจะยั่วยวนสายตาจนเกินไป คุณชายจึงจำเป็นต้องหยุดจังหวะนั้นไว้ และค่อยๆ ลุกขึ้นทิ้งกายบางลงให้คุณหมอนอนอ้าขาอยู่บนโซฟา และคุกเข่าลงที่หว่างขา สอดใส่ท่อนร้อนแข็งเข้าไปในกายเล็กอีกรอบ ทำเอาปลายเท้าเล็กที่ยกขึ้นกลางอากาศอยู่นั้นจิกเกร็งและเสียงครางหวานที่ดังสอดแทรกขึ้นมาในเวลาใกล้เคียงกัน
                " อ๊ะ.. อ๊ะ.. อ๊ะ " ฝ่ามือเล็กยกปิดปากตัวเองเมื่อสะโพกแกร่งนั้นซอยถี่ใส่ราวกับถูกลงโทษที่เมื่อครู่นั้นทำอะไรไม่ดีไว้ ยั่วยวนอีกฝ่ายด้วยบั้นท้ายและเสียงครางพวกนั้นจนคุณชายแทบหัวปั่นกับแค่เด็กนักศึกษาตกงานที่ชอบทำหน้าอ้อนใส่เขาเป็นลูกแมวแบบนี้
                " อ๊า.. ค.. คุณชาย อาา ตร..ตรงนั้น.. " กอบกำแขนเสื้อคนด้านบนและอ้าขารับสะโพกแกร่งอย่างยินยอมความรู้สึกพวกนั้นอย่างเต็มที่ ความกระสันที่ไม่เคยรู้สึกได้มากขนาดนี้กำลังทำให้คนๆ นึงนั้นกลายเป็นพวกที่อาจจะชอบเสพติดเซ็กส์ไปเลยก็เป็นได้
                เสียงเนื้อกระทบกันนั้นดังไปทั่วห้องพร้อมกับเสียงหอบหายใจของคนตัวเล็ก คลาเคล้ากับเสียงครางหวานเหมือนลูกแมวและเสียงโซฟาที่ดังเอี๊ยดอ๊าดเป็นจังหวะถี่ บ่งบอกถึงกิจกรรมได้ดีว่าตอนนี้พวกเขาเดินเรื่องมาจนถึงบทไหนแล้ว
                " ฮ้ะ..ฮ้ะ.. อ๊ะ "

                พั่บ

                " อ่าาา... " หัวเข่าเนียนนั้นแทบติดกับพนักโซฟาเพียงเพราะถูกแรงกระแทกนั้นกระทั้นใส่รุนแรงครั้งสุดท้าย น้ำขาวขุ่นใสของคนตัวเล็กนั้นพุ่งออกเต็มหน้าท้องตัวเอง บวกกับความอุ่นร้อนราวกับมีของเหลวทะลักอยู่ด้านในร่างกายตัวเอง เป็นสาเหตุที่ทำให้คุณหมอต้องขมวดคิ้วเข้าหากันอย่างไม่ชอบใจเอาเสียเลย
                " ทำไมเหรอ " เสียงเนือยเอ่ยถามขึ้นโดยมีความหอบในน้ำเสียง บวกกับสีหน้าที่ติดจะหยอกเย้าเป็นพิเศษ เป็นเหตุผลที่ทำให้ลู่หานต้องเบือนหน้าหนีและเลี่ยงที่จะบอกไปว่าตนไม่ได้อยากให้คุณชายปลดปล่อยด้านในแบบนี้เลยจริงๆ

                มันเหนอะหนะ!

                " เจ็บ " เอ่ยออกไปเบาๆ และทำสีหน้างอแงใส่ จนคุณชายต้องค่อยๆ ถอดส่วนนั้นออกจากช่องทาง และโน้มใบหน้าลงมาประทับจูบเบาๆ กลางหน้าผากเป็นการขอโทษที่กระทำชำเราครั้งแรกของคุณหมอซะรุนแรงเสียขนาดนี้ แต่เขาไม่ผิดนี่ในเมืออีกฝ่ายมาขย่มตักเขาก่อนเอง
                " ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวฉันจะรักษาแผลให้เองนะ "



วันอาทิตย์ที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2559

#คุณชายครับ chapter 9




                " อะ.. " กายสูงที่ขยับเลื่อนขึ้นมาจูบซับต้นคอหอมกรุ่นนั้นเป็นสาเหตุที่ทำให้คุณหมอสะดุ้งกระตุกกายเบาๆ เพียงเพราะหน้าท้องของปีศาจหนุ่มนั้น กำลังถูไถกับส่วนสำคัญของคนใต้ร่างพอดิบพอดี สองขาเนียนจำเป็นที่จะต้องหุบเข้าหากันโดยทันที แม้ว่าจะไม่มีประโยชน์หากว่าลำตัวของคุณชายยังคงสอดแทรกอยู่หว่างกลางเช่นนี้ต่อไป
                " ฉะนั้นนายต้องเป็นเด็กดี "
                " ... "
                " รู้ไหม " ลมหายใจของคนตัวเล็กเริ่มถูกบั่นทอนจนสั่นเครือ ความร้อนของร่างกายถูกปลุกออกมาเพียงแค่ถูกจูบซับตามต้นคอและแผงอก ปลายลิ้นอุ่นชโลมดุนดันยอดอกสีหวานจนฝ่ามือเล็กต้องจับหมับเข้าที่กลุ่มผมนิ่มอย่างเลี่ยงไม่ได้ หักห้ามใจไม่ได้รู้สึกดีไปมากกว่านี้เพียงเพราะไม่อยากให้คุณชายต้องรู้สึกกับตนไปเกินกว่าที่จำเป็น

                เพราะถ้าถึงวันนั้น.. วันที่คุณชายรู้จักความรัก

                วันที่ทุกอย่างอาจจบลง

                " อะ.. " เสียงที่ถูกกลั้นไว้นั้นยังสามารถกบฏเล็ดลอดออกไปได้อย่างน่าหงุดหงิด หัวคิ้วเล็กขมวดเข้าหากันหากแต่เป็นเพราะกำลังกลั้นเสียงและหักห้ามอารมณ์ที่ถูกปลุกอย่างสุดความสามารถ ทั้งเสียงน้ำลายและเสียงลมหายใจที่เป่ารดเรือนร่าง เสียงจูบซับและเสียงเนื้อผ้าขยับไปมาตามร่างกาย
                " อ้ะ.. คุณชาย " มือเล็กพยายามคว้าแขนเสื้ออีกคนไว้เมื่อกายสูงกำลังถดตัวต่ำลงจนใบหน้าเสมอกับส่วนที่คนตัวเล็กหวงห้าม สองขาบางถูกดันแยกและพรมจูบตั้งแต่ต้นขาเนียนด้านใน ต่ำลงไปทีละนิดจนถึงซอกขาที่ยังคงมีกางเกงนอนบางๆ ปกปิดสิ่งที่คุณหมอหวงห้ามเอาไว้ ริมฝีปากของคุณชายก็ยังคงดื้อรั้นกดจูบต่ำลงกับซอกขาเนียนด้านใน ทำเอาคนตัวเล็กขบริมฝีปากแน่นเพราะกลัวว่าริมฝีปากนั้นจะรั้นจูบอย่างอื่นเข้าเสียด้วย
                " รู้ไหม การที่แม่จ้างครูสอนเรื่องจูบและเรื่องเซ็กส์มาให้ มันไม่จำเป็น "
                " ... "
                " มันอยู่ในเซ้นส์ของผู้ชายทุกคนไม่ใช่เหรอ " ไม่ใช่คำถามที่จะมาตอบเอาในตอนนี้จริงๆ นอกจากจะนอนทำหน้าอ้อนวอนขอให้คุณชายเลิกที่จะกลั่นแกล้งตนไปมากกว่านี้เสียที แต่ยิ่งพยายามทำสีหน้าขอร้องมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งดูเหมือนว่าอีกคนจะไม่สนใจคำขอร้องผ่านแววตามากขึ้นเท่านั้น
                " อ้ะ.. ด.. เดี๋ยว อะ..อา " จูบละมุนที่คุณชายเลื่อนกายขึ้นมาจูบนั้นมันช่างสร้างความเร่าร้อนให้แก่ทั้งคู่ บวกกับหน้าท้องแกร่งที่เหมือนจะตั้งใจถูไถกับส่วนสำคัญของคนตัวเล็กนั้นมันก็ยิ่งปลุกรุกเร้าจนใบหน้าสวยของคุณหมอเริ่มแดงเห่อขึ้นมาตามอารมณ์พลุ่งพล่านราวกับคนโดนของมึนเมา
                ปลายลิ้นร้อนดุนดันตวัดเกี่ยวความหวานในโพรงปากเล็กอย่างสุขสม โดยไม่สนใจว่าอีกคนจะต้องการอากาศหายใจหรือไม่ ฝ่ามือบางจากที่กำลังกอบกำขยำเสื้ออีกฝ่ายแน่นนั้นก็เปลี่ยนเป็นการตบตีแปะๆ ให้อีกคนยอมปล่อยจูบออกก่อนที่อาการหน้ามืดจะโถมใส่ไปจนแย่มากกว่านี้
                " อ๊ะ.. อา " ยอดอกบางถูกขบงับเบาๆ และเปลี่ยนเป็นการดูดดุนแรงๆ จนฝ่ามือเล็กต้องเผยเกรงเล็บจิกเข้าที่แผ่นหลังกว้าง แม้จะยังไม่ถูกแตะส่วนสำคัญโดยตรงยังไง ก็เหมือนถูกกลั่นแกล้งให้ทรมานมากขึ้นในทุกๆ นาที
                " พอแล้ว " เสียงใสแหบพร่าน่าสงสารจากการกลั้นเสียงครางที่แม้ว่าจะไม่ได้ผลเลยก็ตามที บวกกับส่วนกลางลำตัวที่ต้องการปลดปล่อยอย่างเต็มที่นั้นมันก็สร้างความทรมานและปวดหนึบจนต้องเบ้หน้าจะร้องไห้เหมือนเด็กโดนกดแผลหกล้มยังไงยังงั้น
                " อ้ะ.. คุณช.. ชาย " ครางฮืออย่างสุขสมเมื่อปลายลิ้นร้อนตวัดเล่นกับยอดอกอย่างไม่สนใจคำขอร้อง เหมือนกับว่าคุณชายไม่ต้องการจะรุกล้ำคุณหมอไปมากกว่าการเล้าโลมเช่นนี้ แต่ก็ไม่สามารถที่จะห้ามความต้องการของตนเองได้เช่นกัน ถึงได้ยิ่งโหยหิวมากกว่าทุกครั้งหากยิ่งได้ยินเสียงครางไปมากกว่านี้
                " ค.. คุณช.. "

                ฟึ่บ..

                เสียงใสขาดห้วงไปพร้อมกับอาการเกร็งจิกกลุ่มผมนิ่มของคุณชายแน่นค้างไว้อยู่อย่างนั้น จนคนที่กำลังสุขสมกับการหยอกเย้าแผ่นอกบางต้องเงยหน้าขึ้นสบใบหน้าสวยหลังจากที่กายเล็กค่อยๆ ดูผ่อนคลายลงระดับนึง แววตานิ่งที่เต็มไปด้วยคำถามนั้นจ้องเขม็งใส่จนลู่หานต้องใช้มือยกขึ้นปิดพลางเบือนหน้าหนีไปอีกทางโดยทันที

                " นายเสร็จแล้วเหรอ " เป็นคำถามที่อยากจะกดสคิปข้ามผ่านไปในตอนนี้ เพราะคนถูกถามนั้นอับอายและขายหน้าตรงข้ามกับคนตั้งคำถามที่ยังคงทำหน้าซื่อตาใสเหมือนไม่เคยรู้สึกอะไรมาก่อน ใบหน้าสวยแดงเห่อจนเหมือนจะระเบิดเพราะความเขินและขายหน้า ที่ตนมาเสร็จความใคร่กับเพียงแค่ถูกจูบยอดอกกับถูไถส่วนหวงห้ามเพียงเท่านั้น