"
ด.. เดี๋ยวก่อนอู่ฟาน คะ คือ.. คือฉัน "
"
ไม่ต้องตกใจ หายใจเข้าลึกๆ และหลับตาลง พยายามคิดว่าฉันคือเด็กคนนั้น นายทำได้น่ะ
"
ช่างเป็นประโยคชวนผ่อนคลายที่ไม่ได้สร้างความผ่อนคลายให้แก่คู่ตรวจแม้แต่น้อยเลย
ร่างสูงตรงหน้าถอดถุงมือสีขาวนั่นออกสองข้างและโน้มกายลงมาเท้าแขนกับเตียงข้างหนึ่ง
พร้อมกับย่อตัวนั่งตรงหน้า กลางหว่างขาทั้งสองข้างของจางอี้ชิงที่ถูกจับแยกออกอย่างบังคับขัดขืนด้วยความจำเป็น
"
อะ.. ฉัน ..ฉันยังไม่พร้อม "
"
รอนายพร้อมก็ไม่ต้องตรวจกันแล้วล่ะ "
เม้มปากเข้าหากันและหลับตาลงยามที่อีกฝ่ายบอกให้เขาทำ
ความรู้สึกอุ่นนั้นคลืบคลานล้วงเข้ากางเกงชั้นในหลังจากปลดซิปลงเสร็จ ฝ่ามือบางสองข้างจงใจจับข้อมือแกร่งนั้นไว้ด้วยความหวั่นเกรง
แม้ว่ามันจะไม่ได้ช่วยห้ามให้อีกฝ่ายรุกเร้าเขาน้อยลงเลยก็ตาม
"
อ้ะ.. อะ..อู่ฟาน "
"
เก่งมาก "
อู่ฟานเอ่ยปากชมเมื่อเพียงแค่เขาจับต้องกับสิ่งนั้นไม่ถึงนาทีมันก็สู้มือซะจนน่าแปลกใจ
ร่างเล็กได้แต่ก้มหน้าหลับตาปี๋ด้วยความร้อนที่วิ่งผ่าวไปทั่วทั้งใบหน้า
หากอู่ฟานรู้ว่าเขาหลับตาไม่ได้นึกถึงใบหน้าโอเซฮุนแต่กลับนึกถึงแต่หน้าของเจ้าตัวเองมันจะเป็นยังไงกันนะ
"
อ่ะ.. พ พอแล้ว ตรวจได้แล้ว "
"
อีกนิดนึงละกัน อดทนหน่อยนะ " ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันแน่นและผ่อนลมหายใจออกมาด้วยความทรมานเมื่อนิ้วหัวแม่มืออุ่นนั่นกำลังขยี้ส่วนหัวเขาไปมาราวกับตั้งใจจะรุกเร้าอารมณ์อย่างสิ้นเชิง
และเร่งเร้าจังหวะขึ้นลงว่องไวซะจนสะโพกบางแทบลอยจากเตียงด้วยความระทวยเลยก็ว่าได้
"
อะ..อือ ..อู่ฟาน..ฉัน.."
"
โอเค ฉันจะเริ่มตรวจแล้วนะ " อีกฝ่ายลุกขึ้นไปหยิบท่อตรวจและย่อตัวลงมานั่งหว่างขาเขาอีกครั้ง
จับส่วนหัวพร้อมกับบีบมันไปมาเป็นการนวดก่อนเริ่มตรวจ
แต่กลับทำเอาร่างเล็กกระตุกเบาๆ ด้วยความกระสันทันที
"
โทษที " ใบหน้าคมคายเผยยิ้มและส่งปลายท่อสอดเข้าทางท่อปัสสาวะช้าๆ
หากแต่ว่าจางอี้ชิงนั้นกลับไม่ได้สนใจการตรวจนั่นเลย
จิตใจกลับล่องลอยไปตั้งแต่ที่อีกคนทำเขากระตุกแล้วเอ่ยขอโทษหน้าตายแบบนั้นได้ยังไงกัน
นายด้านชาขนาดนี้เลยเหรอ
"
อื้ออ.. พะ..พอก่อน "
"
เจ็บเหรอ "
"
อื้อ "
พยักหน้าขึ้นลงและเม้มปากเข้าหากันด้วยความไม่ชอบใจยามที่มืออีกฝ่ายเอาแต่บีบนวดเจ้าส่วนนั้นอยู่อย่างนั้น
ต้องการนวดให้เขาผ่อนคลายหรือต้องการให้เขาคลุ้มคลั่งไปมากกว่านี้แน่
"
โอเค ใกล้เสร็จแล้วล่ะ ทนอีกนิดนึงนะ "
"
อ้ะ! "
"
ใจเย็นๆ " คนตัวเล็กสะดุ้งจับไหล่กว้างทันทีที่อู่ฟานดึงปลายท่อนั่นออกช้าๆ
และบีบส่วนหัวชมพูนั่นเพื่อที่จะไม่ให้ร่างบางเจ็บ
หากแต่มันกลับกลายเป็นความรู้สึกกระสันแปล้บขึ้นมาแทนซะจนร่างบางต้องยกมือขึ้นปิดปากตัวเองทันที
ไอ่บ้า
"
อ้ะ.. อ้ะ.. อู่ฟาน! "
เมื่ออีกฝ่ายดึงปลายท่อออกไปจนพ้นแล้วนั้น
หากแต่มืออีกข้างก็ยังรูดรั้งส่วนแข็งขืนของร่างเล็กอยู่จนจางอี้ชิงต้องขมวดคิ้วแน่นและส่งมือไปกำแขนเสื้ออีกฝ่ายแน่นด้วยความเกร็งที่วิ่งปราดไปทั่วทั้งกาย
"
หลับตาแล้วนึกหน้าเด็กคนนั้นนะ "
"
อะ.. พอ.. อ้ะ พอแล้ว "
"
อีกนิดเดียวนายก็เสร็จแล- "
ใบหน้าคมคายชะงักไปชั่วครู่เมื่อจู่ๆ คนบนเตียงก็โน้มใบหน้าเข้ามาหาอย่างทีเผลอ
มือเล็กสองข้างกำเสื้อที่ไหล่เขาแน่นและจรดริมฝีปากลงที่ริมฝีปากเขา
จุมพิตแรกที่ราวกับกลายเป็นการทักทายอย่างใกล้ชิดระหว่างพวกเขานั้นถูกกำเนิดขึ้นด้วยริมฝีปากร้อนและลมหายใจติดขัดของจางอี้ชิง
"
อะ " กายบางกระตุกเบาๆ และนิ่งค้างด้วยความเกร็งไปชั่ววินาที หัวคิ้วบางที่ขมวดเข้าหากันอยู่นั้นค่อยๆ
คลายออกและผละจูบออกไปช้าๆ ด้วยสายตาอ้อยอิ่ง
แววตานิ่งเย็นยะเยือกของอู่ฟานนั่นเองคือสิ่งที่เรียกร้องสติให้แก่จางอี้ชิงเป็นอันดับแรก
back to dek-d click
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น