"
แต่นายต้องอยู่ตรงนี้จนกว่าฉันจะเสร็จ " ว่าจบก็ก้มลงจุมพิตต้นคอบางเบาๆ
ไล่สูดกลิ่นหอมอย่างตะกละตะกลาม โดยที่มืออีกข้างก็พยายามช่วยตัวเองต่อหน้าต่อตา
โดยไม่สนใจว่าร่างเล็กจะสามารถทนต่อความอนาจารพวกนี้ได้อีกนานแค่ไหน
"
น..นายไปทำในห้องน้ำสิ! อื้ออ "
แทบขมวดคิ้วเพียงเพราะจู่ๆ
เด็กอีกคนก็โน้มใบหน้าลงมากระแทกจูบไม่ทันตั้งตัวจนรู้สึกเจ็บแปล้บที่ริมฝีปากบน
ได้กลิ่นเลือดคละคลุ้งอ่อนๆ
หากแต่ความรู้สึกอุ่นของปลายลิ้นอีกฝ่ายนั้นได้กอบกินมันไปจนหมดแล้ว
สร้างความโหวงในช่องท้องบางให้ต้องหดเกร็งยามที่ถูกฝ่ามืออุ่นลูบไล้ลวนลามอย่างเอาแต่ใจ
จะมาทำแบบนี้ไม่ได้นะ..
"
ทำไมล่ะ นายก็รู้สึกงั้นเหรอ "
ผละจูบออกมาเอ่ยหยอกเย้าและหลับตาข่มอารมณ์เมื่อฝ่ามือตนเองนั้นกำลังพยายามเหนี่ยวรั้งความรู้สึกจนแทบบ้าเมื่อได้กลิ่นและได้สบตากับคนตรงหน้าที่ปล่อยตัวยอมให้เขาจับจูบลูบไล้อยู่อย่างนั้น
"
นายปล่อยตัวมากไปแล้วนะ "
"
ก.. ก็นายไม่ยอมปล่อยฉันนี่ "
"
นายก็ต้องการฉันเหมือนกัน ฉันรู้น่า " ทำทีจะดึงเข็มขัดอีกคนออก
หากแต่คนตัวเล็กรีบปัดป้องพวกมันไว้ด้วยสีหน้าไม่พอใจ ราวกับเด็กจะร้องไห้เพราะกลัวโดนฉกชิงพรมจรรย์ยังไงยังงั้น
"
อืม..มานี่ที "
พ่นลมหายใจระบายอารมณ์และดึงแขนอีกคนให้เขยิบเข้ามาใกล้อีกครั้ง
แม้ว่าร่างเล็กจะดูไม่อยากเข้าใกล้ก็ตามแต่ก็ยอมยืนให้เด็กอีกคนซบหน้าลงกับไหล่คอยพึ่งพิงกลิ่นกายหอมพวกนั้นไปกับกามารมณ์ของตนเอง
"
อ้ะ! อย่านะ "
"
เร็วสิ "
ร่างเล็กที่ดูตกใจเมื่อโอเซฮุนฉกฝ่ามือบางขึ้นมาดึงถุงมือสีขาวนั่นออกไปให้พ้นทาง
พร้อมกับบังคับให้ร่างเล็กกอบกุมส่วนนั้นของตนไว้จนใบหน้าสวยแดงเห่อเหมือนคนจะร้องไห้อยู่รอมร่อ
"
ถ้านายไม่ทำฉันจะไม่ห้ามตัวเองแล้วนะ "
"
นายสัญญาแล้ว! "
"
ฉันก็ยังไม่ได้ผิดสัญญาสักหน่อย "
เด็กหัวหมอว่าพร้อมกับบังคับให้ฝ่ามือเล็กรูดรั้งขึ้นลงอย่างพอใจและล้วงมือเข้าไปขย้ำเนื้อเนียนของผิวกายใต้เสื้อคุณหมอ
ก้มหน้าสบตาโตที่กำลังสั่นระริกด้วยความประหม่า
หากแต่ว่ามันกลับฉุดรั้งอารมณ์ให้เด็กเกเรได้มากเสียเหลือเกิน
"
เร็วสิ เคยช่วยตัวเองไหมเนี่ย "
"
ฉันก็ผู้ชายนะ! "
"
อย่าบอกนะว่าเคยใช้แต่นิ้ว " ใบหน้าสวยคงจะเงยขึ้นมาด่าหากเป็นเวลาปกติ
แต่เพราะตอนนี้ร่างเล็กคงกำลังจิตใจวุ่นวายเป็นแน่ถึงเอาแต่ก้มงุดไม่สู้สายตาโอเซฮุนเลยแม้แต่น้อย
ทำเพียงใช้มือสองข้างกอบกุมรูดรั้งขึ้นลงให้จังหวะเร็วขึ้นจนโอเซฮุนแทบผวาข่มตาด้วยความพอใจ
"
อา.. อย่างนั้น "
"
อ้ะ! อย่าจับฉัน "
แทบระทวยขาอ่อนเพียงเด็กอีกคนพยายามจะล้วงมือเข้าไปใต้กางเกงอย่างล่วงเกิน
เพราะแค่ก้มมองด้านล่างก็ดูออกแล้วว่าลูกแมวน้อยของเขานั้นกำลังยืนขาสั่นอยู่มากแค่ไหน
"
จะไม่ลองของจริงบ้างเหรอลู่หาน "
"
อะ..อะไร "
"
นิ้วเย็นๆ เหรอจะสู้เอ็นอุ่นๆ "
ฝ่ามือบางส่งไปทุบแขนอีกคนทันทีเมื่อเอาแต่พูดจาลามกจนเขาแทบสู้สายตาไม่ไหว
ทำเพียงใช้มือรูดรั้งช่วยเด็กอีกคนอย่างว่องไวซึ่งกำลังจินตนาการว่าเป็นการช่วยคนไข้
แม้ว่าเป็นสิ่งที่คนไข้ควรจะทำเองก็ตาม
"
อื้อ " เมื่อถึงวินาทีสุดท้ายที่โอเซฮุนหยิบผ้าเช็ดหน้ามายัดใส่มือเขาไว้
พร้อมกับโน้มใบหน้าเข้ามามอบจูบดูดดื่มอย่างพอใจที่สุดท้ายเขาก็สามารถทำให้โอเซฮุนพ้นขีดความฝันได้สำเร็จสักที
back to dek-d click
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น