"
อ้ะ! อย่านะฉันขับรถอยู่ "
มือข้างหนึ่งถือโทรศัพท์แต่อีกข้างขับรถนั้นมันทำให้คนตัวเล็กต้องทุลักทุเลเป็นพิเศษ
ยิ่งถูกมืออุ่นที่วางอยู่บนตักนั้นค่อยๆ เลื่อนมาเค้นส่วนกลางลำตัวเบาๆ
ขาสองข้างก็หนีบเข้าหากันตามสัญชาตญาณทันที
เท้าที่เหยียบคันเร่งอยู่ก็พลันชะงักจนอี้ชิงที่ขับตามหลังนั้นดูจะสงสัยขึ้นมาว่าเกิดอะไรขึ้น
"
นี่นายอย่าแกล้งได้ไหม ถ้าฉันขับพลาดมันอาจไม่ได้อันตรายแค่นายกับฉันนะ
อี้ชิงกับอู่ฟานด้านหลังก็อาจอันตรายด้วย "
หันมาสนใจการขับรถต่อแบบตั้งใจโดยที่มืออุ่นนั้นก็กำลังล่วงล้ำซิปกางเกงอยู่
คนเป็นพี่จึงใช้ความพยายามอย่างมากที่จะปัดมือพวกนั้นออกไปโดยไม่ให้เสียการควบคุม
"
ถ้าไม่อยากให้ใครเกิดอันตรายก็รีบคืนมา "
"
ไม่ นายน่ะนอนไปเลย ตื้อแค่ไหนฉันก็ไม่คืนหรอก "
"
ฉันขอร้องนายแล้วนะ " มือร้อนดึงซิปกางเกงคนขับลงจนสุดทำเอาคนตัวเล็กแทบสติหลุดไปทันที
กัดปากทำเป็นไม่รู้สึกอะไรแต่หัวใจกลับเต้นแรงเพราะเลือดที่สูบฉีดไวมากขึ้น
แววตาเยือกเย็นของเด็กอีกคนก็จดจ้องจนร่างกายเกร็งแทบขยับไม่ได้ไปหมดแล้ว
แต่ก่อนฉันไม่เคยเป็นแบบนี้นะ
"
อะ.. อืออย่า " ร่างสูงพยุงกายขึ้นมาและโน้มใบหน้ามาคลอเคล้าใบหูแดง
ปลายลิ้นชื้นลิ้มเลียกกหูพร้อมเสียงดูดเบาๆ
ที่ทำให้ใจลมหายใจร้อนของคนขับนั้นถูกสูดแรงมากขึ้น
พยายามใช้สติมากมายในการควบคุมรถและกำโทรศัพท์ไปพร้อมๆ
กันซึ่งมันยากลำบากจนสับสนไปหมดแล้ว
"
อ้ะ.. อาา " มือร้อนล้วงเข้าไปสัมผัสได้ถึงแท่งเนื้อที่แข็งขึ้นมาของคนตัวเล็กทั้งที่เพิ่งบีบเค้นไปนิดเดียวเองเท่านั้น
ขาทั้งสองข้างสั่นระริกด้วยความเกร็ง
จึงเลิกแกล้งคลอเคลียใบหูและทำเพียงเอนหัวซบไหล่บางเท่านั้น
"
เซ อ้ะ..เซฮุน ฉันขับรถไม่แข็งนะ "
"
ฉันสอนขับไหม แปปเดียวแข็ง " อยากจะส่งมือไปฟาดคนพูดจาลามกแบบไม่รู้เวลาล่ำเวลาและสภาพอารมณ์เลยแม้แต่น้อย
ถึงจะดูมีอารมณ์มากแค่ไหนแต่ก็หงุดหงิดอยู่นะที่โดนล่วงล้ำแบบเสียศักดิ์ศรีอย่างงี้
ภาพลักษณ์ลูกแมวป่าแต่ก่อนมันกลายเป็นลูกแมวธรรมดาไปซะแล้ว
ลมหายใจร้อนถูกผ่อนออกมาแรงมากขึ้นเมื่อปลายนิ้วหัวแม่มือร้อนกดลงที่ส่วนปลายและขยี้ไปมา
ขาสองข้างที่กำลังเกร็งของคนเป็นพี่นั้นเริ่มสั่นระริก ความกระสันถูกจุดที่ส่วนปลายจนมันปวดแข็งทั้งแท่งและเต็มไปด้วยความต้องการ
"
จะคืนรึยัง "
"
มาถึงขนาดนี้แล้วก็ไม่คืนหรอก " ยังคงดื้อด้านตอบไปด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า
กระทั่งฝ่ามือร้อนนั้นยอมปล่อยออกจากสิ่งนั้นและขยับไปนั่งเช่นเดิมเหมือนเตรียมตัวจะเข้าสู่ห้วงนิทราอีกรอบ
"
งั้นช่วยตัวเองไปละกัน "
"
อ.. ไอ่บ้า! นี่นายกล้าทำขนาดนี้เลยเหรอ "
"
เอาคืนมาสิครับ แล้วอยากได้อะไรจะทำให้ทุกอย่าง "
เมื่อกล่าวเช่นนั้นลูกกวางก็ยิ่งดื้อรั้นมากขึ้น ทำท่าทีน่าโอหังทั้งที่โทรศัพท์เครื่องเดียวจะแย่งมาตอนไหนก็ค่อยแย่งอีกก็ได้แท้ๆ
แต่มันก็ไม่ได้แย่งมาง่ายนะ
"
ถ้าพี่คืนมา ผมจะช่วยให้เสร็จตอนนี้ล่ะ ไม่ต้องค้างถึงพรุ่งนี้ "
"
ไม่มีทาง กลับบ้านไปฉันจะบังคับให้นายช่วยให้เสร็จ "
"
มั่นใจขนาดนั้นเลย "
"
ฉันจะยั่วให้ได้เลยคอยดู " พูดด้วยความมั่นใจและเตรียมคิดแผนจะยั่วไว้ทันที
จะแก้ผ้าคร่อมแล้วออรัลให้มันทั้งคืนจนกว่าเด็กอีกคนจะลุกขึ้นมาช่วยเขา
จะก่อกวนจนทำให้ประสาทหมุนนอนไม่หลับกันทั้งคู่นั่นแหละ
"
แต่ถ้าพี่คืนให้ตอนนี้ "
"
... "
"
ผมมีโปรโมชั่นสามอย่างเลยนะ จะทำให้ทั้งตรงนี้ "
ใบหน้าคมคายโน้มเข้ามาใกล้และจูบเบาๆ ที่ใบหูจนกายบางสั่นสะท้านไปทั้งร่าง
ลมหายใจร้อนพรูเข้ามาส่งผลให้ขนอ่อนลุกตั้งชันไปทั้งกาย
ทำไมร่างกายเขาต้องมาตอบสนองอะไรพวกนี้ดีเกินคาดในเวลาแบบนี้ด้วยนะ
"
และโปรโมชั่นตรงนี้ " ก้มจูบหน้าอกบางผ่านสาบเสื้อจนพบกับความแข็งเป็นไตของยอดอก
ปลายลิ้นร้อนส่งไปเขี่ยเล่นเรียกร้องเสียงครางหวานที่ดังกระชั้นขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้
แอ่นอกรับความรู้สึกพวกนั้นอย่างต้องการ
เพียงสาบเสื้อกั้นมันก็ยังไม่ได้ปกปิดความร้อนชื้นจากปลายลิ้นพวกนั้นและความรู้สึกที่ถูกปลุกออกมาเลย
ให้ตายเถอะ
"
และตรงนี้ " ก้มจรดใบหน้าลงที่ส่วนล่างกลางหว่างขาบาง
ชะงักเพียงหนึ่งช่วงมิลเดียวจากริมฝีปาก
ปล่อยให้ร่างเล็กเกรงกลัวและลมหายใจร้อนก็เป่ารดมันอยู่อย่างนั้นทำเอาคนขับอยากจะปล่อยขว้างหน้าที่ขับรถแล้วกระโดดไปคร่อมอีกคนซะตอนนี้
ริมฝีปากร้อนกดจูบลงเบาๆ
ที่ส่วนปลายสั่นระริกจนร่างเล็กกระตุกเบาๆ ด้วยความเสียว
กัดปากกลั้นเสียงร้องและโน้มตัวพิงกับพวงมาลัยไม่ให้ตัวเองเสียการควบคุมไปมากกว่านี้
เสียงหวานครางในลำคอตลอดเวลากระทั่งความร้อนนั้นไล่ไต่ครอบงำจนใบหน้าสวยแทบเชิดขึ้นตามแรงดึงของอารมณ์
ผ่อนลมหายใจออกมาด้วยความพอใจแต่ก็ยังพยายามควบคุมสติในการขับรถต่อไป
อืดดด..
รถของลู่หานค่อยๆ
ชะลอลงจนจางอี้ชิงที่กำลังพยายามปัดป่ายมือปลาหมึกของคนเมานั้นต้องหันมามองด้านหน้าด้วยความสงสัย
รถคันหน้าเขาจอดลงสนิทไปโดยปริยายจนต้องขับไปขนาบข้างแล้วเปิดกระจกลงเพื่อจะได้ถามอะไรๆ
ได้ ทำเอาลู่หานนั้นรีบผลักเด็กอีกคนกลับไปที่นั่งไปทันที
"
เป็นอะไรรึเปล่า ขับไม่ไหวเหรอ ? "
"
เอ่อ เปล่า.. คือนายขับออกไปเจอถนนใหญ่ด้านหน้าแล้วตรงยาวไปเลยนะ
เดี๋ยวพอถึงตัวเมืองนายก็จำได้เองแหละ พอดีฉันปวดฉี่ "
อี้ชิงพยักหน้าเข้าใจแม้ว่าจะยังคงความเป็นห่วงไว้ราวกับกลัวว่าลู่หานจะขับเองไม่ไหว
แต่ยังไงก็มีเซฮุนอยู่คงไม่เกิดอันตรายขึ้นหากจะจอดรถค้างกันที่เปลี่ยวแถวนี้
โดยไม่ทันได้สังเกตว่ารถลู่หานที่เขาเพิ่งขับห่างออกมานั้นค่อยๆ
เคลื่อนเข้าไปยังใต้ตึกร้างข้างทางที่มืดมิดสนิทไร้ผู้คน
"
ปวดฉี่แน่เหรอ "
"
หุบปากไปเลยนะ เอาของนายคืนไป " ส่งโทรศัพท์ให้อย่างดื้อๆ
ด้วยอารมณ์หงุดหงิดมากยิ่งกว่าอะไร ปลดล็อคเข็มขัดนิรภัยและขยับคลานข้ามานั่งคร่อมตักกว้างทันที
โอเซฮุนเก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋ากางเกงช้าๆ และเงยหน้าขึ้นมาให้ความสนใจคนที่กำลังพยายามอ้อนอยู่ตรงหน้า
"
ไหนล่ะโปรโมชั่นของฉัน " กล่าวพร้อมกับก้มจูบริมฝีปากร้อนเบาๆ
ลิ้นร้อนถูกสอดเข้ามามอบความต้องการและความใคร่ให้อยากสาสม
ต้นคอเล็กถูกกดลงเพื่อให้รสจูบนั้นแน่นแฟ้นมากขึ้น
เสียงน้ำลายหนืดของคนทั้งคู่นั้นคลาเคล้าไปทั้งรถจนคนตัวเล็กเริ่มห้ามตัวเองไม่ได้
ดึงกางเกงตัวเองลงไปให้พ้นทางพร้อมกับก้มจูบมุมปากคนใต้ร่างเบาๆ
"
ฉันนี่โง่ขนาดยอมคืนความลับที่อยากรู้เพื่อแลกกับเวลาพวกนี้ไม่กี่นาทีเองเนี่ยนะ
ให้ตายเถอะ "
บ่นกับตัวเองและจูบโครงหน้าคมคายเพื่อให้อีกคนรู้ว่าเขาหลงใหลเด็กคนนี้มากแค่ไหน
มือร้อนส่งมาลูบแผ่นหลังบางขึ้นจนเสื้อเปิดขึ้นสูง
ระหว่างที่ทำกิจกรรมนั้นก็ได้แต่อธิษฐานว่าอย่าให้มีใครทะลึ่งขับรถผ่านมาจอดสงสัยพวกเขาเลยว่าทำไมมาจอดใต้ตึกร้างแบบนี้
"
แน่ใจเหรอว่านายจะทำในรถ "
"
หมายความว่าไง มันคือโปรโมชั่นของฉันนะ นายปฏิเสธไม่ได้ "
รุ่นน้องมองด้วยสายตาติดจะพอใจกับคำพูดพวกนั้นเหลือเกิน
และโน้มใบหน้าเข้าไปบดจูบอีกครั้ง
น้ำหวานในโพรงปากเล็กถูกดูดกลืนไปทุกหยดราวกับเด็กอีกคนต้องการมันมากเหลือเกิน
อีกทั้งมือร้อนสองข้างก็ส่งมาบีบเค้นบั้นท้ายนิ่มที่มีเพียงกางเกงชั้นในตัวเดียวเท่านั้น
"
อ..อ้ะ " สะดุ้งเบาๆ เมื่อส่วนปลายแข็งนั้นถูกบีบด้วยปลายนิ้ว
น้ำใสไหลเยิ้มติดนิ้วมาจนยืดหนืดเลอะกางเกงโอเซฮุนจนได้
แต่ยังไงก็ทำใจไว้แล้วว่ามันต้องเลอะอยู่แล้วแน่นอน
"
ไม่ต้องแล้ว " คนเป็นพี่กล่าวด้วยเสียงหอบเบาๆ
และพยายามเบียดกายเข้าหาเด็กอีกคนมากขึ้น
บดเบียดส่วนแข็งขืนภายใต้ชั้นในเข้ากับหน้าท้องแกร่งเพราะความต้องการ
และตอนนี้เขาไม่ต้องการโดนเล้าโลมแล้ว
"
ไม่ต้องแล้วคืออะไร "
"
ไม่ต้องทำแล้ว "
"
ไม่ต้องทำยังไง "
"
ไม่ต้องปลุกอารมณ์แล้ว ฉันอยากได้ไอ่นั่น "
พูดได้หน้าตาเฉยแบบไม่มีท่าทีกระดากอายแม้แต่นิดเดียว
แววตานิ่งจดจ้องมองแววตาใสซื่อที่ดูไร้เดียงสาตรงข้ามกับถ้อยคำพวกนั้นเหลือเกิน
"
มีเจลเหรอ "
"
ไม่ต้องใช้หรอก " ถึงคนตัวเล็กจะพูดอย่างนั้นแต่โอเซฮุนก็ไม่อยากให้อีกคนเจ็บไปมากเกินจำเป็น
จึงตัดสินใจส่งฝ่ามือร้อนไปรูดรั้งแกนกายเล็กจนร่างบางสั่นระริกขึ้นมาอีกครั้ง
แผ่นอกบางโน้มมาหาราวกับกลั้นความใคร่ไม่ไหว เสียงหอบหวานดังข้างๆ
กกหูพร้อมกับกลิ่นตัวที่โอเซฮุนอยากจะครอบครองและสูดมันไว้เพียงคนเดียวเท่านั้น
สองมือเล็กกำแขนเสื้อโอเซฮุนแน่นมากขึ้น
ปากก็บอกให้รีบใส่สิ่งนั้นเข้ามาแต่ก็ยังพอใจกับความใคร่พวกนี้มากอยู่ดี
"
อ๊ะ..อาา " สะโพกบางอยากจะเด้งสวนฝ่ามือร้อนนั่นเหลือเกินเพราะความเสียวมันถูกไล่ต้อนมาจุกอยู่ที่ส่วนปลายเยิ้มน้ำใส
ท้องน้อยหดเกร็งด้วยความอึดอัดด้านใน
อารมณ์พุ่งสูงมากขึ้นกระทั่งกลั้นเสียงครางไว้เพียงหนึ่งช่วงลมหายใจ
ระหว่างที่ฝ่ามือร้อนนั้นกำลังรูดรั้งขึ้นลงแกนกายของเขาอย่างว่องไวจนสุดท้ายสะโพกเล็กก็กระตุกเบาๆ
และผวาเกร็งกอดไหล่กว้างไว้ทันที
"
ฮึก..อ้ะอาา "
น้ำเหนียวไหลเต็มฝ่ามือกว้างจนโอเซฮุนต้องถอนหายใจและเงยหน้าจูบมุมปากอีกคนเบาๆ
"
กับสถานที่แบบนี้นายก็ยังตื่นเต้นจนออกมาเยอะขนาดนี้เลยเหรอ "
ใบหูเล็กแดงขึ้นด้วยความเขินพร้อมกับส่งกำปั้นมาทุบไหล่ด้วยความไม่พอใจ
กล้าดียังไงมาวิจารณ์ด้วยสายตาที่มองเหมือนเขาเป็นโรคจิตแบบนั้น
น้ำหนืดพวกนั้นถูกส่งมาทาที่ช่องทาหลังและสอดนิ้วอุ่นเข้าไปเบาๆ
จนเสียงครางหวานดังขึ้นข้างๆ หูอีกครั้ง มือลู่หานรีบส่งมารูดรั้งช่วยให้ตัวเองกลับมาเป็นเช่นเดิมให้ได้ก่อนที่เซฮุนจะใส่ส่วนนั้นเข้ามา
กระทั่งแกนกายเล็กเริ่มขยายและปวดเกร็งอีกคราอย่างง่ายดายยิ่งกว่ากินไวอากร้า
ยิ่งทำให้เซฮุนสงสัยความเป็นโรคจิตในตัวเขามากขึ้น
"
ไม่เอานิ้วแล้ว ฉันอยากรีบเสร็จรีบกลับบ้าน "
"
อยากกลับหรืออยากอะไร " ลู่หานช่างเกลียดคำพูดเหมือนรู้ทันพวกนั้นกับสายตาที่ก่อกวนจิตใจเขา
สะโพกเล็กถูกยกขึ้นช้าๆ ระหว่างที่โอเซฮุนกำลังก้มปลดซิปตัวเองจนส่วนแข็งขืนตั้งขึ้นมาปรากฏแก่สายตาเรียกร้องความตื่นเต้นให้คนตัวเล็กได้เหลือเกิน
"
ฉันอยากดูด "
"
ไม่ได้ ฉันรีบกลับบ้านนอน " ย้อนคำพูดใส่จนอยากจะก้มกัดหูเหลือเกิน ส่วนแข็งขืนนั้นถูกจ่อไว้ที่ช่องทางช้าๆ
โดยปล่อยให้คนด้านบนเป็นคนกดสะโพกลงมาเอง
ร่างเล็กจึงบรรจงกดตัวลงจนส่วนปลายแข็งนั้นผลุบเข้ามาทีละนิด ท้องบางหดเกร็งเพราะความเสียดแน่น
แต่ก็พยายามกดกายลงจนความร้อนนั้นเข้ามาด้านในได้จนสุด
โอเซฮุนผ่อนลมหายใจออกมาเบาๆ และกดใบหน้าสวยลงมาจูบยินดีกับความพยายาม
"
ห้ะ.. อ๊ะ " ยกสะโพกตัวเองขึ้นช้าๆ
และกดลงมาอีกครั้งจนความกระสันพุ่งไปทั่วร่างกาย
ส่วนปลายมนชนเข้ากับจุดเสียวด้านในที่ทำให้กายเล็กสั่นระริก
มือกว้างจึงจำเป็นต้องส่งมาช่วยควบคุมจังหวะโดยการจับสะโพกอีกคนยกขึ้นและกดลงอีกครั้ง
ทำเช่นนั้นอยู่ไม่นานก็ปล่อยให้ร่างเล็กพยายามด้วยตัวเองกระทั่งในรถเต็มไปด้วยกลิ่นความกาลามกับความใคร่ของคนทั้งคู่
ปลุกความร้อนระอุให้ร่างกายจนใบหน้าคนด้านบนเริ่มชื้นเหงื่อมากขึ้น
"
อ้ะ.. อื้ม อ้ะ อ้ะ อะ.. " กระแทกลงเร็วมากขึ้นจนโอเซฮุนเกรงว่าคนตัวเล็กจะเสร็จก่อนเขา
พยายามบีบบั้นท้ายนิ่มชะลอจังหวะให้ร่างเล็กช้าลงมากขึ้น
ใบหน้าสวยนิ่วด้วยความทรมานและเชิดครางอย่างพอใจกับความรู้สึกพวกนั้น
ความกระสันไต่แล่นจากท้องน้อยมาจนถึงส่วนที่สั่นระริก
กลีบปากบางถูกเลียจูบคงความชื้นไว้ตลอดเวลากระทั่งโอเซฮุนเริ่มรู้สึกถึงจุดนั้นขึ้นมา
ถึงกับจับสะโพกเนียนกดขึ้นลงอย่างว่องไวทันที
"
อา.. อะ.. อ้ะ .. อ้ะ " วงแขนเล็กกอดไหล่กว้างไว้แน่นและครางเบาๆ
ข้างกกหูเด็กอีกคน สะโพกเล็กกำลังเคลื่อนขึ้นลงด้วยความเร็วมากขึ้นจนเสียงเนื้อกระทบกันดังไปทั่วรัศมี
ความร้อนดูดดึงเหงื่อออกมาจากผิวกายคนทั้งคู่
สนามรักร้อนระอุจนเสียงหอบและเสียงครางดังคลาเคล้าไปทั่ว ฝ่ามือหนาบีบเค้นบั้นท้ายนิ่มแรงๆ
และกดลงถี่กว่าเดิมจนคนตัวเล็กต้องครางสะดุดเพราะความเสียวพวกนั้น
"
ห้ะ.. อ๊ะ..อ้ะ..อื้ออเซฮุน.. "
ครางข้างใบหูร้อนและพรูลมหายใจใส่ด้วยความพอใจ โดยไม่รู้ตัวว่ามันกำลังปลุกเร้าความเป็นชายจนโอเซฮุนจนต้องพลิกกายขึ้นมาอยู่ด้านบนจนได้
เบาะถูกดันออกไปจนสุดและปรับราบมากกว่าเมื่อครู่ คนตัวเล็กค่อยๆ ยกขาขึ้นพาดไหล่กว้างเด็กอีกคนและดึงรั้งแขนเซฮุนลงมาเพราะความต้องการ
"
เร็วสิ " เร่งเร้าคนที่กำลังจัดท่าทางอยู่เงียบๆ กระทั่งส่วนร้อนแข็งนั้นถูกสอดเข้ามากระแทกจุดนั้นอีกครั้ง
เสียงหอบครางของคนเป็นพี่ก็ดังขึ้นและขมวดคิ้วแน่นกับความรู้สึกมากมายที่ปะปนกันจนมั่วพวกนี้
"
อ้ะ..อ๊าา " เหมือนคนด้านบนจะไม่รีรอให้ช่องทางปรับตัวได้เหมือนครั้งแรก
เมื่อสอดเข้ามาได้เหมาะแก่ท่าทางแล้วก็ร่อนสะโพกแกร่งใส่จนเสียงเนื้อกระทบกันนั้นอาจดังออกไปนอกรถแล้วก็ได้
"
อ้ะ.. ต.. ตรงนั้นแหละ " มือบางลูบหน้าอกตัวเองและบีบคลึงยอดอกสีสวยด้วยความพอใจ
มันช่างหยอกเย้าอารมณ์ให้โอเซฮุนต้องก้มใช้ลิ้นเกลี่ยไปมาอย่างตั้งใจจะแกล้ง
"
อ้ะ.. อาเซฮุน "
ฝ่ามือบางรูดรั้งส่วนแข็งขืนที่หว่างขาตนเองอย่างว่องไวและใช้ฝ่ามืออีกข้างบีบคลึงส่วนปลายเพื่อให้ความรู้สึกพวกนั้นมันพวยพุ่งมากขึ้น
แม้น้ำใสจะเยิ้มติดปลายนิ้วมือแต่ร่างเล็กก็ยังคงพอใจกับความใคร่กาลามพวกนั้น
"
อ้าาา.. อะ อ้ะ อะ..อ้ะ "
กำคอเสื้อด้านหลังเด็กอีกคนแน่นพลางขบริมฝีปากด้วยความต้องการ
ส่วนแข็งร้อนที่กำลังกระแทกจุดด้านในอยู่นั้นมันทำให้มือบางต้องกำคอเสื้อเด็กด้านบนแรงมากขึ้น
แอ่นสะโพกรับแรงกระแทกพวกนั้นที่กระแทกถี่ด้วยความใคร่ของคนตัวสูง ที่ทำเอาขาเนียนสองข้างต้องรัดเกร็งและปลดปล่อยออกมาเลอะเสื้อคนด้านบนแบบไม่ทันตั้งตัว
ระหว่างที่โอเซฮุนไม่ได้ใส่ใจกับมันและกำลังพยายามดึงอารมณ์ตัวเองขึ้นมาจนถึงจุดสูงสุดด้วย
คนตัวเล็กยังคงครางเพราะความกระสันจากจุดด้านในจนสุดท้ายเด็กร่างโปร่งก็ปลดปล่อยตามออกมา
ทำเอาเบาะรถแทบหลุดเคลื่อนออกจากที่ยึดของมันเลยก็ว่าได้
"
อ.. อึก " ร่างบางกลืนน้ำลายช้าๆ และยกขาลงจากไหล่อีกคนด้วยความเจ็บแสบเบาๆ
เนื่องจากช่องทางหลังที่ถูกทรมานอย่างทารุน
แต่เขาก็มีความสุขกับมันหากว่าเด็กอีกคนพอใจแบบนั้น
"
เอาออกไปสิ "
คนตัวเล็กว่าพร้อมกับทำท่าจะขยับขาลงกับเบาะแต่ติดที่โอเซฮุนไม่ยอมดึงส่วนนั้นออกไปสักที
คนเป็นน้องจึงดึงมันออกมาและลุกขึ้นมาส่งส่วนนั้นเข้าโพรงปากบางทำเอาคนเป็นพี่ต้องสำลักละรอกใหญ่
"
ไม่ให้ปล่อยในนั้นก็ปล่อยในปากไง " รีดจนน้ำนมขุ่นออกมาจนหมดก็ยิ้มเยาะด้วยความพอใจ
เป็นครั้งแรกที่ลู่หานอยากจะยกเท้าน้อยๆ ถีบเด็กอีกคนให้ติดคอนโซลรถไปซะ
จริตโอเซฮุนตอนเมากับตอนปกติมันไม่ได้กวนต่างกันเลยจริงๆ
