วันจันทร์ที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2558

#พวกผมสายแข็ง chap1




#พวกผมสายแข็ง chap1



                แต่ยังไงเขาก็รู้ว่าเซฮุนต้องตื่นแน่ๆ ถ้าเกิดเขาจะเล่นกิจกรรมบนเตียงคืนนี้ เขาจึงไม่ได้เกรงว่าอีกคนจะตื่นตอนไหน ห่วงแต่ว่าจะตื่นมาอารมณ์แบบไหนก็เท่านั้น
                ริมฝีปากอุ่นเข้าครอบครองส่วนอ่อนไหวเพื่อนตัวเองทีละนิด จนลำขาเนียนทั้งสองต้องกระตุกเข้าหากันเบาๆ เป็นสัญชาตญาณ เจ้าตัวดึงผ้าห่มผืนหนาออกจากใบหน้าช้าๆ และผงกหัวขึ้นมามองอะไรบางอย่างที่กำลังเคลื่อนไหวอยู่หว่างขาตนเอง
                " เชี่ยไค! "
                " เบาดิวะ "
                " มึทำเหี้-ไรเนี่ย ?? " ดูเหมือนคนเมาจะสร่างเต็มที่และทิ้งหัวลงกับหมอนเช่นเดิม ถอนหายใจอย่างเสียวซ่านแต่ก็รู้สึกไม่พอใจเหลือเกินที่คนสร้างความรู้สึกนี้เป็นเพื่อนรักของตัวเอง
                " กูแข็งว่ะ กูทนไม่ไหว "
                " ไปว่าวในห้องน้ำดิวะ มึงหยุดเดี๋ยวนี้ "
                " ขอกูวันเดียวจะเป็นไรไป " โอเซฮุนถอนหายใจและส่งมือไปปัดมือคนผิวแทนออกจากต้นขา แม้ว่าขาสองข้างตอนนี้จะรู้สึกหมดแรงไปแล้ว ทั้งความง่วงและพิษเหล้ากำลังทำให้ร่างกายขี้เซาตื่นได้ไม่เต็มที่ แต่ร่างกายมาทรยศกันในเวลาแบบนี้มันช่างผิดเวลาเหลือเกิน
                ความอุ่นจรดที่ส่วนปลายหยักอีกครั้ง โอเซฮุนเลิกที่จะพยายามขัดขืนและนอนหลับตาอย่างหมดความอดทน ปล่อยอารมณ์ให้เย็นลงด้วยความรู้สึกพวกนั้นโดยพยายามคิดว่าริมฝีปากที่กำลังช่วยเขาอยู่ตอนนี้คือผู้หญิงสวยๆ สักคนแล้วกัน
                ลิ้นชื้นส่งมาขยี้ส่วนปลายเบาๆ และดูดส่วนหัวเสียงดังอย่างช่ำชองพอสมควร เสียงน้ำลายเฉอะแฉะบวกกับน้ำหนืดใสที่เยิ้มส่วนปลายตอนนี้กำลังทำให้บรรยากาศในห้องร้อนขึ้นมา โดยมีคนที่นอนอยู่บนโซฟาที่ยังไม่สามารถรับรู้เรื่องราวต่างๆ ได้สักนิด
                " อาาห์ " ปากบางเผยอครางเสียงต่ำอย่างพอใจ ปล่อยความโกรธทุกอย่างทิ้งไปและส่งมือไปจับกลุ่มผมเพื่อนตัวเองกดลงให้จมลึกมากว่าเดิม เอวเนียนยกขึ้นสวนกับโพรงปากนั้นตอบสนองความต้องการตัวเองโดยที่คนคุมเกมส์ก็ไม่ได้ต่อว่าอะไรทั้งสิ้น
                " เร็ว " โอเซฮุนกล่าวเสียงต่ำเรียกร้องความต้องการจนโพรงปากร้อนต้องขยับเข้าออกเร็วมากขึ้น อารมณ์สุดยอดเริ่มลอยเข้ามาบนเกลียวคลื่นทะเลในสมองช้าๆ อีกนิดเดียวเกือบจะถึงฝั่งฝัน เพียงไม่นานก็กระตุกเบาๆ จนเอวเนียนต้องยกขึ้นและกดศีรษะคนที่อยู่หว่างขาให้กลืนกินน้ำพวกนั้นลงไปให้หมดในทันที
                ปลายลิ้นร้อนส่งมาลิ้มเลียเก็บกินแบบไม่นึกรังเกียจ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาช้าๆ ไล่สายตามองกายขาวที่ยังคงนอนอ้าหอบอยู่ภายใต้ร่างเขาตอนนี้
                " ไปว่าว " โอเซฮุนว่าพลางดึงผ้าห่มขึ้นมาห่มกายตัวเองและทำท่าจะนอนต่อ นี่เซฮุนคิดว่าเขาลุกขึ้นมาดึกๆ เพื่อมาช่วยให้เพื่อนตัวเองสำเร็จความใคร่แล้วนอนต่อแบบไม่มีอะไรเกิดขึ้นเหรอ

            กูจะทำไปเพื่ออะไร

                " มึงเสร็จแล้ว ก็ถึงตากูมั่ง "
                " กูไม่ช่วย "
                " ไม่ต้องใช้ปากมึงช่วยหรอก แค่นอนอ้าขาก็พอ " ว่าพลางทิ้งแขนลงคร่อมและดันส่วนกลางลำตัวภายใต้กางเกงนอนที่แข็งร้อนเข้ากับบั้นท้ายเนียนช้าๆ จนคนใต้ร่างต้องสบถในลำคอเบาๆ
                " กูเพื่อนมึงนะ "
                " เพราะเพื่อนไง กูเลยไม่คิดมากอะไร ขอแค่นี้มึงน่าจะให้ "
                " แค่นี้ที่หน้ามึงเหรอครับ " อีกฝ่ายด่าพลางคว้านมือหากางเกงตัวเอง ซึ่งคงไม่หาเจอง่ายเพราะคิมจงอินสะบัดมันตกไปกับพื้นข้างเตียงแล้ว
                " เชี่ยไค.. อืมม " ริมฝีปากแดงอ้าครางอย่างจำนนเมื่อเขาส่งนิ้วมือไปกดๆ ที่ช่องทางหลังเบาๆ และส่งปลายนิ้วชี้เข้าไปเพียงนิดเดียวเท่านั้น สัมผัสได้ถึงความแน่นของคนยังเวอร์จิ้นแบบที่ไม่เคยเจอใครแน่นเท่านี้มาก่อน เพียงจินตนาการว่าจะได้เข้าไปคนแรกก็รู้สึกปวดหนึบขึ้นมามากกว่าเดิมหลายเท่า

            ฉิบ

                " เชี่ย ปวดจนจะแตกละ " คนผิวแทนสบถเบาๆ และดึงกางเกงตัวเองลงช้าๆ ท่ามกลางสายตาของโอเซฮุนที่มองอย่างง่วงงุนบวกกับเมาพิษแอลกอฮอล์เพียงนิดหน่อย แต่ถึงอย่างนั้นเรี่ยวแรงเซฮุนตอนนี้ก็ทำได้แค่ขยับตัวไปมากับใช้แขนจับนู่นนี่ ยกเว้นขาที่เหมือนใช้งานไม่ได้ มันหมดแรงและขยับไม่ออกราวกับถูกล็อคไว้ยังไงยังงั้น
                " ไอ่ ไค..อืมมม " เสียงนิ่งครางออกมาอีกครั้งเมื่อนิ้วที่สองถูกสอดเข้าไปสำรวจ จงอินพยายามดันเข้าไปจนสุดและหมุนไปมาพอให้กระทบกับจุดสำคัญให้เจ้าตัวต้องกระตุกขาเข้าหากันเป็นสัญญาณว่าเจอจุดนั้นแล้ว
                " สรุปมึงให้กูเอาใช่ป่ะ "
                " เอาให้เต็มที่ "
                " จริงดิ "
                " เพราะพรุ่งนี้กูกับมึงไม่มีคำว่าเพื่อน " คนผิวแทนนิ่งไปอย่างติดจะคิดอะไรบางอย่าง และดึงสองนิ้วออกจากช่องทางร้อนนั้นช้าๆ โดยที่สายตายังไม่ละไปจากใบหน้าเพื่อนสนิท
                " ตัดเพื่อน ? "
                " ... "
                " ก็ดี กูจะได้มีสิทธิ์จีบมึงด้วยไง " ว่าแล้วยกยิ้มพร้อมกับใช้ส่วนปลายแข็งถูไถช่องทางนั้นเบาๆ โดยที่โอเซฮุนยังคงนอนเงยหน้าราวกับอยากตาย เป็นผู้ชายมาทั้งชีวิตแต่ต้องมาเสียตัวให้เพื่อนตัวเองเพียงข้ามคืนเดียวด้วยเหตุผลโง่ๆ คือขี้เกียจว่าวเท่านั้น
                " อ.. อาาห์ " ขาเนียนสองข้างบีบเข้าหากันช้าๆ ทันทีที่คนผิวแทนค่อยๆ โน้มตัวเข้าไปหา ส่วนปลายแข็งผลุบเข้าไปด้านในช่างทางแบบทรมานจนเจ้าตัวต้องส่งมือไปจิกหัวเตียงแน่น
                " เชี่ย.. อย่างเสียว "
                " เชี่.. ย ไค กูเจ็.. เจ็บอืมม " เมื่อดันเข้าไปได้จนสุด คนผิวแทนก็ควงเบาๆ ให้ช่องทางคุ้นเคยกันมากขึ้นโดยไม่คิดถามคนใต้ร่างสักนิดว่ายังโอเคอยู่ไหม เพราะตอนนี้โอเซฮุนได้นอนนิ่งอ้าปากหายใจเหมือนปลาขาดน้ำไปซะแล้ว
                " มึงแม่ง.. แน่น "
                " อ.. "
                " ... "
                " อะ..อาา " สะโพกแกร่งสอบเข้าหาช้าๆ และดึงออกเกือบสุด ดันเข้าไปใหม่อีกครั้งราวกับกำลังติดใจช่องทางเวอร์จิ้นนี้ รู้สึกดีเหลือเกินที่ได้สำรวจมันเป็นคนแรกแม้ว่าเลือดสีแดงจะไหลซิบออกมาตามร่องขาเนียนอยู่ก็ตาม
                " ซี้ดด.. " สูดปากอย่างพอใจและพ่นลมหายใจระบายความใคร่ออกมา เมื่อช่องทางนุ่มร้อนที่กำลังตอดรัดเขามันเริ่มคุ้นเคยกันดีแล้ว สะโพกแกร่งจึงโถมใส่เบาๆ ด้วยจังหวะที่เนิบนาบพอให้คนใต้ร่างต้องนอนขยับเขยื้อนตามแรงควบคุม
                " อา.. "
                " อืมมม..อย่างนั้น " ส่งมือไปบีบก้นนุ่มอย่างพอใจที่อีกคนตอดรัดเขาแรงเพียงนี้ มันคือจุดที่เขารู้สึกดีและอยากครอบครองกายนี้มากเข้าไปอีก
                คนคุมเกมส์เริ่มร่อนเอวใส่เร็วมากขึ้น พร้อมกับส่งมือไปเท้ากับหัวเตียง ขาเนียนสองข้างเริ่มยกขึ้นลอยกลางอากาศเพราะถูกดันจนหน้าขาแทบติดกับอดอยู่รอมร่อ เสียงเนื้อกระทบกันดังถี่มากขึ้นเมื่อคนผิวแทนกำลังจะไปถึงจุดสำคัญ จุดที่ความรู้สึกนั้นกำลังโถมเข้ามาเรื่อยๆ จนต้องซอยสะโพกหนาใส่อย่างต้องการมากขึ้น
                " อาาห์.. มึงแม่ง อืมมม..  " จงอินครางในลำคออย่างพอใจ มือส่งไปลูบต้นขาเนียนและบีบเค้นมันให้คนใต้ร่างต้องนอนปรือตาหอบ โอเซฮุนคงได้รับความรู้สึกพวกนี้เป็นครั้งแรก และมันก็จะเจ็บมากที่สุดเป็นครั้งแรกเช่นกัน
                " อ.. อาาาห์ "
                " อื้มมมม ..ซี้ด "
                " ฮ.. แฮ่ก.. อืมมม " เสียงครางสองคนนั้นดังไปทั่วบริเวณโดยที่คนบนโซฟายังหลับไม่รู้เรื่องอะไรทั้งสิ้น จมดิ่งสู่ห้วงพิษเหล้าล้วนๆ ที่ดึงให้ชานยอลต้องหลับเป็นตายและโสตประสาทการได้ยินพังไปชั่วขณะ
                " อะ.. อาห์ อีกนิด..อืม อีกนิด "
                " ช..เชี่ยอื้มมมม " โอเซฮุนกระตุกเกร็งอย่างรุนแรงและปลดปล่อยออกมาจนน้ำขาวตนเองทะลักเลอะหน้าท้องและเสื้อ คนด้านบนก็ขย่มกายรุนแรงใส่เขาต่อเพียงครู่เดียวก็ปลดปล่อยตามเช่นกัน

                เสียงหอบคนทั้งคู่ดังแข่งกันยาวชั่วค่ำคืน คิมจงอินยังคงหอบและคร่อมกายเพื่อนตัวเองไว้ทั้งอย่างนั้น สายตาจรดจดจ้องมองสำรวจใบหน้าชื้นเหงื่อของคนใต้ร่างที่กำลังมองเขาอย่างไม่ประสบอารมณ์ตลอดเวลา






ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น