"
ยกขาขึ้น "
"
ไม่ " ร่างเล็กกล่าวเสียงแข็งซ้ำยังจ้องหน้าอย่างไม่พอใจ
แต่เพราะแววตานิ่งที่จ้องกลับมาทำให้เขาเริ่มไม่มั่นใจว่าหากเขาไม่ทำตามแล้วจะมีอะไรเกิดขึ้น
จึงได้แต่ยอมยกขาเนียนขึ้นเหยียบกับขอบหินอ่อนช้าๆ
"
ว่าง่ายแบบนี้รักตายเลย "
"
ทำไมต้องตอนนี้ด้วย นายมีอารมณ์เหรอ ฉันใช้ปากช่วยก็ได้ "
"
ไม่ต้องการ "
ดึงกางเกงชั้นในจากร่างบางออกก่อนจะปลดเข็มขัดและซิปตัวเองลงท่ามกลางความลำบากใจของคนที่เริ่มรู้สึกกระวนกระวายใจมากกว่าเดิมแล้ว
"
ฉันขอโทษที่พูดอะไรไม่คิด "
"
ครับ "
"
นี่นายไม่คิดจะหยุดฟังบ้างเหรอ ถ้าคนด้านนอกได้ยินเขาอาจจะคิดว่า.. "
"
ก็อย่าให้ได้ยินสิ "
มือส่งไปลูบต้นขาเนียนก่อนจะเลยไปเปิดก้อกน้ำอ่างล้างหน้าจนเสียงน้ำไหลแรงแทบกลบเสียงพูดคุยมิดไปเลยก็ว่าได้
"
ไม่เปิดทางนะ นายเจ็บฉันก็เจ็บ "
คนตัวเล็กเบิกตาและพยายามจะท้วงขอความเป็นธรรมแต่ติดที่่ว่าอีกคนส่งสิ่งที่ร้อนแข็งมาจรดที่ทางเข้าแล้ว
กดส่วนหัวเข้ามาช้าๆ
และดันเข้ามาแทบสุดจนคนตัวเล็กแทบขมวดคิ้วครางระงมอย่างเจ็บปวดแม้ว่าเมื่อคืนเขาจะโดนเซฮุนทำแบบนี้หลายรอบก็ตาม
"
อ.. อ้ะ เจ็บ " มือบางจิกลงกับไหล่กว้างและร่างสูงก็พยายามดันเข้าไปจนสุด
อดกลั้นกับสิ่งที่ตอดรัดจนเขารู้สึกดีแทบบ้า
ไม่รู้ว่าทำไมเดี๋ยวนี้มองหน้าลู่หานใกล้ๆ แล้วมีอารมณ์ง่ายแบบนี้ทุกที
ห้ามใจตัวเองไม่ค่อยได้ด้วยนี่สิข้อเสียที่แก้ไขไม่ได้
"
อืม.. อย่าเกร็ง "
"
อ้ะ.. อื้ออ "
มือเล็กส่งมาเปิดคอเสื้อร่างโปร่งออกจนเห็นไหล่แกร่งและอ้าปากงับลงไปปกปิดเสียงครางของตัวเองที่อาจดังกว่านี้ก็เป็นได้เมื่อมีใครมาพบ
"
อย่าทำรอยนะ "
"
ทำไมกลัวมันเห็นเหรอ "
ร่างบางไม่ได้สนใจที่อีกคนพยายามพูดชวนทะเลาะและออกแรงกัดหัวไหล่แกร่งมากขึ้นแต่ก็โดนลงโทษโดยการกระแทกส่วนล่างใส่จนแทบจุกร้องโอดโอยไม่ออก
"
อืออ.. " ความเจ็บปวดเริ่มเปลี่ยนเป็นความเสียวกระสัน
ใบหน้าสวยเชิดขึ้นเมื่อส่วนกลางลำตัวเริ่มแข็งขืนอย่างมีส่วนร่วมกับกิจกรรมนอกเวลางาน
และรู้สึกตื่นเต้นมากกว่าทุกครั้งเพราะตอนนี้พวกเขากำลังทำกันในที่ที่ผู้คนสามารถจับผิดได้ง่ายมากเหลือเกิน
"
อื้ออ.. อ้ะ เซฮุน เสื้อฉันจะยับ " เสียงสั่นเครือกล่าวเบาๆ
ก่อนจะกัดริมฝีปากตัวเองแน่นปกปิดเสียงครางที่คลออยู่ในลำคอ
แท่งร้อนสอดเข้ามาจนสุดและถูกส่งเข้าออกแบบเนิบนาบจนปฏิเสธไม่ได้ว่ารู้สึกดีมากถึงแม้ว่าเขาจะพยายามต่อต้านมันอยู่ก็ตาม
"
อีกยี่สิบนาทีประชุมนะอื้ออ.. "
ริมฝีปากแดงระเรื่อถูกช่วงชิงบดจูบเร่าร้อนจนแทบระทวยไร้เรี่ยวแรง
ปลายลิ้นอุ่นสอดแทรกและขบเม้มไปตามลิ้นและมุมปากอย่างอ่อนโยน
แต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกเร่าร้อนจนอดไม่ได้ที่จะจูบตอบไปอย่างพอใจ
"
อ้ะ..อะ อาา "
"
ทำไมจะเสร็จเร็วงี้วะ "
"
อ.. อย่าเพิ่ง อ้ะ อื้มม.. "
โดนกระแทงจนต้องปิดปากครางในลำคอระงมบ่งบอกถึงความสุขสมและใคร่มากแค่ไหน
จังหวะกระแทกระทันเริ่มหนักหน่วงขึ้นจนร่างบางต้องยกสะโพกให้และมองคนตรงหน้าตาปรือ
และไม่ได้ตั้งใจให้อีกคนเข้าใจว่ามันคือสายตายั่วยวน
ยั่วเหรอครับ
"
ฮื่อออ.. อืมม " ประกบปากจูบและร่อนส่วนล่างใส่จนคนตัวเล็กขมวดคิ้วแน่น
มือกำแขนเสื้อสูทสีดำของโอเซฮุนไว้บ่งบอกถึงอารมณ์ที่เริ่มทะยานสูงจนต้องหอบหายใจแรง
"
ซ.. เซฮุน อ้ะ.. อ้ะ " รั้งสะโพกบางไว้พร้อมกับกระแทกจังหวะสอดใส่แรงถี่ยิบจนคนตัวเล็กเชิดหน้าอ้าขาอย่างพอใจถึงแม้จะต้องพยายามกลั้นเสียงไว้ในลำคอก็ตาม
เพียงไม่นานก็กระตุกเกร็งและรีบคว้าผ้าเช็ดหน้ามาปิดส่วนหัวของตัวเองไว้เกรงว่าจะทำให้โอเซฮุนเลอะไปมากกว่านี้
"
ฮื่อออ.. อ้ะ " ผ่อนลมหายใจออกมาทันทีที่ปล่อยสิ่งอุ่นร้อนออกมาได้
ซึ่งร่างสูงก็ขยับแรงอยู่สักพักก็ปล่อยตามเข้าไปข้างในตัวจนร่างบางต้องนิ่วหน้าอย่างไม่พอใจทันที
"
ฉันเลอะนะ ! "
"
ลืมน่ะโทษที "
พูดหน้าระรื่นก่อนจะจัดการตัวเองให้อยู่ในสภาพเรียบร้อยพร้อมกับช่วยคนตัวเล็กล้างออกให้สะอาดและจัดการช่วยแต่งตัวท่ามกลางความไม่พอใจทุกสิ่ง
อ่านต่อ CLICK
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น