วันอังคารที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2560

#คุณชายครับ chapter 14








                " จะทำจนห้องข้างๆ รำคาญไปเลย ดีไหม ? "
                " ม.. ไม่เอาครับ "
                " ต้องเอานะ " ว่าพลางลูบไล้สะโพกบางผ่านกางเกงนอนตัวบางอย่างสนุกสนาน บีบเค้นขย้ำบั้นท้ายสองข้างโดยที่ปลายจมูกโด่งก็ซุกไซร้คอขาวเนียนและขบงับจนคุณหมอแทบล้มลงไปนั่งกับพื้นพรมด้วยความระทวยจนแทบหมดแรง
                ลมหายใจผ่านริมฝีปากบางเริ่มไม่สม่ำเสมอ แผ่นอกเผยอหอบขึ้นลงรุนแรง สองขาถูกจับให้หันมาหา ก่อนจะถูกอุ้มขึ้นและวางลงสู่เตียง จนคนตัวเล็กต้องครวญครางออกมาเพียงเพราะกางเกงตัวเดียวของตนเองกำลังถูกดึงออกไปจากร่างกาย
                " ค.. คุณชายครับ อ้ะ.. "
                " ต้องกล้าขนาดไหนถึงไม่ยอมใส่กางเกงชั้นใน ในวันที่ต้องนอนกับฉัน นายจะท้าทายเหรอ " ริมฝีปากบางขยับจะเอ่ยปฏิเสธประกอบกับการส่ายหัวเบาๆ หากแต่ว่ามีเพียงลมปากเท่านั้นที่แผ่วออกมา เนื่องจากแววตาของคนตัวเล็กนั้นปรือเยิ้มไปหมดแล้วเพียงเพราะถูกฝ่ามือคนด้านบนขยำส่วนสำคัญจนกายบางเกร็งแทบเป็นหุ่นไม้
                " อ้ะ..อ้ะ.. ดะ..เดี๋ยวก่อน อื้อ.. " ริมฝีปากร้อนก้มลงแทบหว่างขาเนียนสองข้าง ดูดดุนส่วนแข็งขืนของอีกฝ่ายจนร่างเล็กคว้าหมอนหัวเตียงมาปิดกลั้นเสียงจากปากตัวเองแทบไม่ทัน สองขาขาวนั้นถูกจับถ่างออกตามความต้องการของคนด้านบน ส่งผลให้บั้นท้ายเนียนต้องดีดรับแรงดูดนั้นด้วยความต้องการและความกระสัน เป็นการตอบรับอารมณ์กามพวกนั้นจนคนด้านบนรู้สึกพอใจทันที
                " ทำไมยั่วจังเลยล่ะลู่หาน "
                " อ๊ะ.. ย.. อย่าครับ อ้ะ.. อ้าา.. " สัมผัสได้ถึงลิ้นชื้นร้อนลิ้มเลียที่ช่องทางหลัง ฝ่ามือบางรีบส่งไปกุมศีรษะอีกฝ่ายด้วยความกระสัน ใบหน้าหวานเบ้บิดอย่างต้องการ โดยที่ดวงตาสองข้างก็หลับสนิทซุกกับหมอนแน่น ไม่ต้องการที่จะเงยหน้ามาเห็นสิ่งกาลามที่กำลังผงาดล้ำอยู่หว่างขาตนเอง
                เสียงน้ำลายแฉะดูดดุนเนื้อกายขาวเนียนจนทั่วเรือนร่างนั้นเงียบลง เปลี่ยนเป็นเสียงผ้าที่ถูกถอดออก เปลือกตาบางลืมขึ้นมาอย่างหวั่นเกรงหลังจากสัมผัสได้ถึงแรงยวบของเตียงที่เข้ามาใกล้ตนเองมากขึ้น จนมีมือประหลาดส่งมาดึงให้ตนต้องลุกขึ้นนั่งอย่างว่องไวในทันที
                " ขอยาหน่อยสิคุณหมอ ตอนนี้อาการไข้ของผมมันรู้สึกแปลกๆ แบบปวดๆ จนจะแย่แล้ว " อยากจะยกมือตีอีกคนที่เอ่ยอะไรน่าเกลียดออกมาเช่นนั้น หากแต่ทำได้เพียงสีหน้าไม่ชอบใจเพราะตนไม่สามารถลงไม้ลงมืออะไรกับอีกฝ่ายได้ กระทั่งฝ่ามือคุณชายส่งมาดึงมือตนให้ไปกอบกุมอะไรบางอย่าง จนความร้อนแข็งนั้นปราดแล่นไปทั่วฝ่ามือบาง ส่งผลให้ใบหน้าสวยต้องแดงผ่าวเป็นลูกตำลึงสุกได้ในทันที
                " ค..คุณชาย "
                " ทำไมล่ะ มันน่ากลัวกว่าเดิมเหรอ " หัวเราะพลางกดศีรษะบางให้โน้มมาประกบจูบปลอบประโลมใบหน้าสวยที่ทำท่าจะร้องไห้หลังจากได้สัมผัสกับสิ่งแข็งขืนของอีกฝ่าย รสจูบที่แสนละมุนและผ่อนคลาย ช่วยบรรเทาความกลัวของคนตัวเล็กให้ได้จนฝ่ามือบางยอมที่จะขยับรูดรั้งส่วนนั้นช้าๆ จนได้ยินเสียงผ่อนลมหายใจเบาๆ ของคุณชายอย่างพอใจทันที
                " อ้ะ .. " เพียงขยับรูดรั้งให้อีกฝ่าย แต่ตนเองก็กระสันวาบขึ้นมาจนสะดุ้งกุมส่วนกลางลำตัวตนเองอย่างห้ามไม่ได้ ฝ่ามือบางอีกข้างจึงส่งไปเกี่ยวรั้งไหล่กว้างและก้มหน้าตั้งใจช่วยให้อีกฝ่ายสำเร็จความใคร่ ตนจะได้หลุดจากบ่วงพ้นความกามแห่งนี้สักที

                จะหนีพ้นด้วยเหรอ

                ใบหน้าสวยเงยขึ้นสบสายตากับอีกฝ่าย ลมหายใจร้อนของคุณชายกำลังเป่ารดต้นคอของตนอย่างรุนแรงเพียงเพราะฝ่ามือเล็กนั้นกำลังรูดรั้งและบีบนวดส่วนหัวชมพูนั้นเบาๆ หลายครั้ง ปาดนิ้วผ่านส่วนปลายที่มีน้ำใสเยิ้มออกมาราวกับต้องการ จนสุดท้ายเป็นกายบางเองที่ดูจะไม่ไหวเมื่อต้องทนกับอารมณ์คั่งค้างมากมายที่ค้างอยู่ส่วนปลายและท้องน้อยของตนเอง

                ฟึ่บ

                คนตัวเล็กหงายหลังลงนอนกับหมอนใบยักษ์ทันที ก่อนจะอ้าขาสองข้างออกท่ามกลางความแปลกใจของอีกฝ่าย จนคุณชายต้องคลานเข้ามาคร่อมด้วยสายตานิ่งเย็นเดาใจแทบไม่ถูกเลยทีเดียว
                " ต้องการจะยั่วฉันเหรอคุณหมอ "
                " ป.. เปล่านะครับ.. "
                " ระวังจะเดินไม่ได้นะถ้าทำแบบนี้ "
                " อ้าา..อ๊าาา.. คุณชาย อาาา.. " เบ้หน้าอย่างจุกเสียดและกระสันทันทีที่อีกฝ่ายส่งส่วนร้อนแข็งเข้ามารวดเดียวสุดทั้งที่ไม่ยอมเตรียมทางให้ตนเลยแม้แต่น้อย ฝ่ามือเล็กสองข้างส่งไปกุมกลุ่มผมนิ่มที่กำลังเลิกเสื้อนอนตัวบางของตนเองขึ้นพ้นแผงอก และดูดดุนละเลงปลายลิ้นลงกับยอดอก เกิดเสียงครวญครางและเสียงน้ำลายเฉอะแฉะตีกัน สร้างความอีโรติกให้กับบรรยากาศ จนห้องทั้งห้องนั้นแทบมอดไหม้ดังเตาไฟเพราะความเร่าร้อน
                " อะ.. ย..อย่าขยับ อ้าา.. " ดึงหมอนใบใหญ่ขึ้นปิดกลั้นเสียงครางตนเองอย่างฝืนใจทันทีที่สะโพกแกร่งนั้นร่อนใส่เขาเนิบนาบเบาๆ เพียงสองสามครั้ง ก่อนจะโถมใส่ถี่รัวจนกายเล็กสั่นคลอนตามแรงกระแทกเกิดแรงกระสันที่วิ่งปราดไปทั่วเลือดทุกหยดในร่างกาย ปลายเท้าบางจิกเกร็งกลางอากาศด้วยความเสียวกระสันโดยที่ฝ่ามืออีกข้างก็ปรนนิบัติช่วยตนเองเพราะความต้องการที่พรุ่งพรูออกมามากขึ้นเรื่อยๆ

                เอี๊ยดด เอี๊ยดด เอี๊ยดด

                เสียงเตียงโยกโยนบวกกับเสียงครางหวานดังคลาเคล้ากันไปทั่วอนาบริเวณ ใบหน้าสวยเชิดขึ้นปรือตาที่หยาดเยิ้มไปด้วยน้ำอย่างเสียวกระสัน ส่งมืออีกข้างไปจับข้อมือแกร่งที่เท้าแขนอยู่กับเตียงราวกับต้องการให้อีกฝ่ายเบากำลังลงอีกหน่อย เพราะอาจทำให้ตนนั้นลำบากในยามเช้าพรุ่งนี้จนลุกไม่ไหวอีกก็เป็นได้
                " อือ.. ค..คุณชายครับ อ่ะ.. อ้ะ.. ค..คุณชาย อะ..อะ..อะ " ฝ่ามือบางเร่งเร้ารูดรั้งส่วนกลางลำตัวของตนเองตามจังหวะสอดใส่ที่ถี่ยิบของคนด้านบนเพื่อที่จะได้ไปถึงฝั่งฝันได้พร้อมกัน ก่อนที่ใบหน้าคมคายนั้นจะโน้มลงมาบดขยี้จูบที่แสดงถึงความต้องการ และบีบเค้นยอดอกบางจนคุณหมอตัวเล็กกระตุกกระสันสองสามครั้ง และแรงสอดถี่ก็บรรเลงอีกครั้งจนบั้นท้ายขาวเนียนนั้นเริ่มแดงฝานเพราะแรงกระแทกแดกดันของคุณชาย
                " อ๊ะ อ๊ะ..อ๊ะ จ.. จะถึงแล้ว ค..คุณชาย อ้ะ..อ้ะ.. " คนด้านบนนั้นพ่นลมหายใจระบายความต้องการออกมาพรูใหญ่ ก่อนจะโน้มตัวลงเท้าแขนกับหัวเตียงไว้ พร้อมกับสอดใส่แรงสุดท้ายถี่ยิบจนร่างบางหัวสั่นคลอนและร้องครางอย่างสุขสมกับความใคร่ ใบหน้าสวยเชิดขึ้นปรือตาอย่างพอใจก่อนที่แรงเฮือกสุดท้าย พวกเขาทั้งคู่จะกระตุกไล่เลี่ยกัน ทำเอาร่างบางต้องขอโทษขอโพยคุณชายเสียยกใหญ่ ที่น้ำขุ่นใสตนเองนั้นทะลักไปเปรอะเปื้อนตั้งแต่หน้าท้องแกร่ง ยันแผงอกกว้างเลยทีเดียว

                " เก่งมาก " 



black to dek-d click

วันจันทร์ที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2560

#คุณชายครับ chapter 12




                " ฉะนั้นวันนี้ฉันจะไม่จูบนาย แต่นายต้องชดใช้โดยการใช้ 'ปาก' ของนายตอบแทนฉันด้วยนะ " คุณหมอนั้นแทบร้องไห้กับข้อแลกเปลี่ยนที่ไม่มีทางเลือกเมื่อคุณชายลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียงด้วยท่าทางที่เตรียมพร้อม ซ้ำการที่คุณชายใช้สายตาบังคับให้เขาต้องปีนขึ้นเตียงไปคร่อมขาไว้นั้น ทำให้คุณหมอใช้เวลาที่ยาวนานในการนั่งทำใจและทำหน้าตาน่าสงสารให้คุณชายเห็นใจและปล่อยเขาไปสักที
                " เลิกทำแบบนั้นเถอะ มันไม่ได้ทำให้นายดูน่าสงสารหรอก "
                " คุณชายปวดหัวอยู่นะครับ คุณชายน่าจะพักผ่อนได้แล้ว "
                " ฉันไม่ได้ปวดแค่หัวน่ะสิ มันแย่นะที่นายจะปล่อยฉันไว้แบบนี้ " คนตัวเล็กนั้นยอมที่จะเลิกต่อกรหรือวิ่งหนีปัญหานั้น ทำใจดีสู้เสือเชิดหน้ารับปัญหาโดยการมองหน้าคุณชายด้วยสีหน้าเฉยชากับการเลื่อนมือเข้าไปในกางเกงนอนตัวบางของคุณชาย ก่อนที่จะสัมผัสได้ถึงความร้อนระอุที่ทำให้ใบหน้าคนใจกล้านั้นต้องเฝื่อนลงอย่างเห็นได้ชัดทันใด
                " อย่าทำช้านะ ตัวนายเองจะไม่ปลอดภัย " คำขู่กับสีหน้าพอใจนั้นทำให้ลู่หานต้องก้มหลบสายตาและดึงเนื้อผ้ากางเกงลงมาอย่างลนลาน ก่อนจะบรรจงก้มช้าๆ อ้าปากงับท่อนเอ็นร้อนและเลื่อนมันเข้าปากแทบแตะลำคอ จนได้ยินเสียงถอนลมหายใจเชิงพอใจจากคุณชายได้อย่างชัดเจน
                ปลายลิ้นเรียวเล็กนั้นแตะลงบนส่วนหัวเบาๆ ก่อนจะใช้ริมฝีปากดูดดันราวกับเล็มเลียไอติมแท่งใหญ่ โดยที่มืออีกข้างนั้นก็ใช้ปรนนิบัติให้คุณชายจนน้ำขุ่นใสนั้นไหลเยิ้มออกมาจากส่วนปลายเป็นการบอกเชิงชื่นชมว่าเขาทำดี
                " อะ " กายบางกระตุกทีละนิดเมื่อริมฝีปากตัวเองนั้นออกแรงดูดท่อนร้อนแข็งเบาๆ แต่กลับทำให้ร่างกายตัวเองสัมผัสได้ถึงความไม่ปกติซะอย่างนั้น ฝ่ามือเล็กอีกข้างที่ส่งไปกุมส่วนกลางลำตัวของตัวเองเอาไว้นั้นสามารถสร้างความคิดเจ้าเล่ห์ในหัวสมองของคุณชาย จนต้องสอดมือหิ้วปีกให้คุณหมอนั้นลุกขึ้นนั่งจนใบหน้าสวยนั้นมองเขาด้วยสายตางุนงงในทันที
                " หันหลังสิคุณหมอ " ร่างบางยกขาคร่อมคุณชายอีกด้านเพื่อที่จะนั่งหันหลังและยินยอมให้อีกฝ่ายถอดกางเกงนอนของตนออกแต่โดยดี อย่างน้อยการที่นั่งหันหลังให้แบบนี้มันก็ลดความกดดันลงได้มากกว่าครึ่ง แม้ว่าจะเสี่ยงต่อการไม่รู้ก็ตามว่าตนเองจะโดนปรนนิบัติอย่างไร
                " อ๊ะ.. ค..คุณชายครับ " กายบางถูกจับให้นั่งในท่าชันแขนกับผืนเตียงโดยที่บั้นท้ายยกสูงขึ้น ปลายลิ้นร้อนระอุของอีกฝ่ายนั้นล้ำรุกที่ช่องทางหลังจนกายบางนั้นกระตุกอย่างกระสันจนเผลอครางออกมาเสียงดังกังวานทั่วผืนห้อง มือจิกลงกับผืนเตียงกว้างโดยที่ความรู้สึกเสียวกระสันก็ปะทุมากขึ้นเมื่อลิ้นร้อนของคุณชายนั้นรุกล้ำที่ช่องทางหลังซึ่งหากไล้เลียลงต่ำ ความกระสันมันก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้น
                คุณหมอกัดริมฝีปากข่มเสียงครางของตัวเองเอาไว้อย่างสุดชีวิต โดยที่บั้นท้ายนั้นก็อ้ารับปลายลิ้นและความกระสัน แผ่นอกบางภายใต้เสื้อนั้นก็ตั้งชันราวกับต้องการให้ใครอีกคนมาปรนนิบัติให้มันเลิกชูชันสักที
                " อ๊ะ..อา.. " ปลายนิ้วแดงระเรื่อนั้นบีบยอดอกตัวเองจนกายกระตุก บวกกับเสียงน้ำลายที่ปลายลิ้นของคุณชายนั้นสร้างความกาลามให้คุณหมอต้องเบ้หน้าเพราะความเสียว แอ่นสะโพกรับปลายลิ้นร้อนนั้นด้วยความต้องการแม้ว่าก่อนหน้านี้จะส่ายหัวปฏิเสธความรู้สึกนั้นตลอดก็ตาม
                " นายทำให้ในหัวฉันปั่นป่วนทุกครั้งเลยนะลู่หาน " ว่าพร้อมกับดึงกายเล็กให้ลุกขึ้นมานั่ง ก่อนจะจับสะโพกบางของคนที่กำลังนั่งหันหลัง กดลงกับท่อนเอ็นร้อนช้าๆ และพรูลมหายใจใส่ใบหูแดงระเรื่อ ให้คนตัวเล็กรับรู้ว่าลมหายใจร้อนของเขานั้นไม่ได้ร้อนเพียงเพราะพิษไข้อย่างเดียว
                " อ่ะ.. อ๊ะ คุณชายครับ ..ผมเจ็บ "
                " อย่าเกร็งสิ " ใบหน้าสวยนั้นดูยั่วยวนจนอาจทำให้คุณชายทนไม่ไหว กับการที่คุณหมอนั้นกัดริมฝีปากข่มเสียงครางและใบหน้าที่เบ้บิดนั้น หากไม่ติดว่าคุณหมอหันหลังให้คุณชายอยู่คงได้มีการกระทำรุนแรงกันเกิดขึ้นเป็นแน่
                เสียงเนื้อกระทบกันดังขึ้นช้าๆ และเตียงผืนหนาก็กระเพื่อมตามจังหวะเบาๆ โดยมีเสียงลมหายใจของลู่หานประกอบบรรยากาศนั้น ฝ่ามือบางที่ลูบแผงอกตัวเองกับจับต้นขาคุณชายเพื่อประคองกายตัวเองอีกข้าง ช่างเป็นอะไรที่เย้ายวนจนฝ่ามือกว้างต้องส่งมาเค้นบั้นท้ายนั้นแรงๆ เรียกเสียงครางหวานดังกระเส่าขึ้นมาระลอกใหญ่
                " อือ.. ค..คุณชาย อ๊ะ! " ปลายของท่อนร้อนแข็งนั้นกระแทกกับจุดสำคัญจนกายบางนั้นกระตุกซะยกใหญ่ ความกระสันพุ่งพรวดจนบั้นท้ายเนียนต้องเร่งจังหวะถี่มากขึ้น เสียงครางกระเส่าก็ดังมากขึ้นโดยไม่ได้สนใจว่าห้องข้างๆ นั้นจะได้ยินพวกเขาทำกิจกรรมกันหรือไม่
                " ช้าก่อนสิ "
                " อ๊ะ.. คะ.. คุณชาย.. ผมไม่ไหวแล้ว " ยิ่งฝ่ามือร้อนส่งมาบีบส่วนปลายของส่วนกลางลำตัวคุณหมอด้วยแล้ว กายเล็กยิ่งมีความต้องการพุ่งพล่านไปทั่วสายเลือดในกาย บั้นท้ายเนียนจึงเร่งเร้าจังหวะให้กับความใคร่ของตนเองโดยที่ไม่ได้สนใจว่าอีกฝ่ายนั้นยังไม่อยากจบกิจกรรมสั้นๆ เพียงเท่านั้น
                " เจ้ากวางดื้อ ฉันบอกให้ช้าลง "
                " อ.. อ้ะ " โดนดึงกายให้หยุดเร่งเร้าจังหวะ จนใบหน้าสวยต้องขมวดนิ่วด้วยความไม่พอใจ แต่เมื่อคุณชายเป็นฝ่ายลุกขึ้นมาจับสะโพกเขาให้มั่นเพียงเท่านั้น แรงกระแทกเสียงดังกับเสียงครางของคนตัวเล็กก็เริ่มดำเนินต่อจนเพลิงรักนั้นลุกไหม้ไปทั่วห้องเลยทันที
                " ตร..ตรงนั้น อ้ะ.. อ้ะ.. อ้ะ... " กัดริมฝีปากข่มอารมณ์และเสียงครางตัวเองไว้แม้ว่ามันจะไม่ได้ผลเลยก็ตาม ความกระสันที่วิ่งพล่านอยู่ส่วนปลายของจุดเสียวนั้นกำลังทำให้ต้นขาบางเริ่มไร้เรี่ยวแรง สะโพกเล็กที่แอ่นรับแรกกระแทกนั้นก็ช่างตรงข้ามกับกิริยาท่าทางก่อนเริ่มกิจกรรมเสียโดยสิ้นเชิง
                เมื่อถึงจังหวะไฟร้อนสุดท้ายที่คุณชายนั้นไม่สามารถทนต่อเสียงครางใสและกายอ้อนแอ้นของคุณหมอได้ สะโพกแกร่งที่กระแทกถี่ในจังหวะสุดท้ายนั้นทำให้ร่างเล็กต้องสั่นคลอนและกัดริมฝีปากนิ่วหน้าด้วยความเสียวแทบจับใจ ปลายเท้าบางเกร็งจิกกับเตียงกว้างและกลั้นลมหายใจสุดท้าย ก่อนที่ความกระสันจะพุ่งทะลักออกมาเปลี่ยนเป็นความขาวโพลนในสมองที่โล่งโปร่งสดใสแม้ว่าเปลือกตาจะข่มหลับซึมซับความรู้สึกนั้นอย่างตั้งใจอยู่ก็ตาม


                อีกแล้ว.. เลอะอีกแล้ว



back dek-d click

วันอาทิตย์ที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560

#คุณชายครับ chapter 10



                " ฉันไม่ทำให้นายเจ็บหรอก ฉันสัญญา " ว่าพร้อมกับดึงรั้งต้นคออีกคนลงมา จนคุณหมอนั้นต้องยอมจำนนก้มประกบริมฝีปากแม้ว่าภายในใจนั้นเริ่มสัมผัสลางสังหรณ์ของความซวยของตัวเองได้อย่างชัดเจนแล้ว ยิ่งฝ่ามือขาวซีดของคุณชายนั้นเริ่มลูบไล้เข้าไปในเสื้อสัมผัสกับแผ่นหลัง จนเสื้อสีขาวของคุณหมอนั้นเลิกขึ้นจนเห็นถึงยอดอกสีหวานออกมาหลอกล่อสายตา
                " อ้ะ " สะดุ้งผละจูบออกมาจากใบหน้าคมคาย เพียงแค่ถูกดึงรั้งเอวบางให้กายทั้งคู่นั้นแนบชิดใกล้ จนเริ่มสัมผัสได้ถึงความผิดปกติภายใต้กางเกงนอนของคุณชายจนคุณหมออยากเบ้หน้าร้องไห้ในเวลานี้เสียเหลือเกิน
                " ผมจะไม่มีแรงพาคุณชายไปเที่ยวนะครับ.. "
                " จริงเหรอ "
                " ... "
                " ถ้างั้นไปวันอื่นก็ได้ " คุณหมอที่ถูกทำลายทางหนีจนเหมือนลูกแกะถูกต้อนจนมุมที่ริมผา ใบหน้าสวยที่ดูหมดโอกาสนั้นทำเพียงส่งสายตาอ้อนวอนใส่ แม้ว่าคุณชายนั้นจะดูไม่ได้เห็นใจหรือสงสารคนที่กำลังทำหน้าอ้อนเหมือนลูกแมวเลยแม้แต่นิด
                " นายผิดเองที่เซล้มมาใส่ฉัน "
                " อะ.. อ้ะ "
                " ผิดเองที่นายกลิ่นตัวหอมหวานแบบนี้.. " ใบหน้าหวานของคนตัวเล็กนั้นแทบเชิดขึ้นเหนือฟ้า ปรือตาด้วยความกระสันเมื่อถูกริมฝีปากอุ่นทาบทามลงกับสันกราม พร้อมด้วยฝ่ามือขาวซีดนั้นล้วงละเลยเข้ากางเกงตัวน้อยและปรนเปรอจนเรี่ยวแรงทั้งหมดของคุณหมอโดนกอบกู้ไปแทบหมด ฝ่ามือเล็กสองข้างทำเพียงขยำกลุ่มผมของอีกฝ่ายแน่น และอีกข้างจิกเล็บลงโซฟาหนังจนเกิดเสียงครูดคราดเป็นสัญญาณบอกว่าลูกกวางของเขานั้นเริ่มจิตเตลิดแล้ว
                " อื.. อ้ะ  ค..คุณชายครับ " เสียงหวานนั้นครางกระเส่าอยู่เพียงข้างหูของคุณชาย โดยที่กายบางก็กระตุกเบาๆ ราวกับโดนแกล้งหลังจากคุณชายใช้ปลายนิ้วบีบส่วนหัวของส่วนกลางลำตัว จนคุณหมอแทบขบริมฝีปากกลั้นอาการกระตุกของตัวเองไว้แทบไม่อยู่ ลมหายใจติดขัดราวถูกไฟร้อนรุมเผา ใบหน้าสวยแดงระเรื่อเรียกร้องเหงื่อและอารมณ์ให้กับฝ่ายตรงข้ามจนยากแล้วที่จะห้ามปรามอารมณ์ในตอนนี้
                " อือ.. อาา " บั้นท้ายเนียนที่ถูกดึงกางเกงออกจนตกไปอยู่กับพื้นพรมนั้นแอ่นรับฝ่ามือสองข้างที่กำลังบีบเค้นมันอย่างสุขสม เสียงรสจูบที่ดังขึ้นอีกครั้งเพื่อร้องเรียกให้คนตัวเล็กนั้นสนใจอยู่กับเพียงปลายลิ้น ไม่ใช่ปลายนิ้วของคุณชายที่กำลังค่อยๆ พยายามสอดเข้าไปจนสิบนิ้วของลูกกวางนั้นจิกลงกับไหล่กว้างทันที
                " มันเจ็บนะ " เสียงใสเอ่ยกระเส่าอย่างไม่ชอบใจ ก่อนที่จะถูกคุณชายดึงเสื้อตัวบางที่ขวางหูขวางตานั้นตกลงพื้นไปด้วย กลายเป็นว่าตอนนี้คนตัวเล็กด้านบนนั้นจะเปลือยกายทุกอย่างในที่สุด ช่างไม่แฟร์เลยกับคนด้านล่างที่ยังอยู่ครบทั้งชุดแบบนี้
               
                สองขาเนียนของคนตัวเล็กนั้นอ้าออกจากกันโดยอัตโนมัติเมื่อท่อนนิ้วยาวนั้นถูกสอดเข้าไปด้านหลังจนสุด หัวคิ้วเล็กค่อยๆ ขมวดเข้าหากัน เมื่อถึงจังหวะที่ท่อนนิ้วยาวค่อยๆ สอดออกนั้น ลมหายใจกระเส่าก็ดังออกมาจนยากที่ต่อกรกับอารมณ์กาลามของคุณชายได้ด้วยแล้ว เสียงลมหายใจและการกระทำตอบสนองของลู่หานทุกอย่าง มันกำลังทำให้คนด้านล่างนั้นแทบบ้าเพียงแค่นั่งจดจ้องใบหน้านั้นอยู่เฉยๆ แท้ๆ
                " อ..อ๊า " จูบเบาๆ ที่มุมปากแดงของคุณหมอตัวเล็ก พร้อมกับกระแทกท่อนนิ้วเข้าด้านหลังอย่างต่อเนื่องเพื่อเป็นการเร่งเร้าอารมณ์เจ้าลูกแมว บวกกับเปิดทางให้สิ่งที่น่าสนใจกว่านั้นได้เข้าไปสำรวจร่างกายคุณหมออีกภายในไม่กี่นาทีข้างหน้า เสียงกระทบของฝ่ามือกับบั้นท้ายขาวเนียนนั้นดังเป็นจังหวะจนใบหน้าสวยแดงเห่อและก้มครางกระเส่าเบาๆ ที่ซอกคอร่างสูงด้วยความขายหน้าทั้งสิ้น
                " อ้ะ.. ค.. คุณชาย อ้ะ! "
                " ตรงนี้เหรอหืม "
                " อ้ะ!  " บั้นท้ายขาวกระตุกเบาๆ เมื่อถูกกระตุ้นที่จุดสำคัญด้านในถี่จนปลายเล็บเท้านั้นจิกลงกับโซฟาแน่น ลมหายใจหอบระทวยเร่งเร้าอารมณ์คุณชายมากยิ่งขึ้นบวกกับสะโพกเล็กของคุณหมอนั้นเริ่มอยู่ไม่สุข เริ่มขยับตามจังหวะฝ่ามือจนบั้นท้ายนั้นเริ่มเสียดสีกับท่อนล่างคุณชายเป็นการเชิญชวนแบบไม่ได้ตั้งใจอย่างเห็นได้ชัด
                " อื้อ.. อ.. อีก "
                " หืม? "
                " ร.. เร็วอีก " หอบหายใจรุนแรงพร้อมเอ่ยออกมาเบาๆ ด้วยสีหน้ายั่วสวาทแบบที่เจ้าตัวไม่ทันรู้สึก ปลายลิ้นอุ่นของคุณชายจึงส่งไปดูดดุนยอดอกล่อสายตานั่น และเร่งจังหวะสอดใส่นิ้วด้านหลังนั้นจนสะโพกสวยนั้นยกรับจังหวะแสดงความต้องการจนทิ้งคราวคุณหมอขี้อายไปจนหมดสิ้น
                " ค.. คุณชาย อ้ะ..คุณชาย.. คะ ..คุณชาย "
               
                ฟึ่บ

                ดึงท่อนนิ้วออกทันทีที่คนตัวเล็กของเขาทำเหมือนจะวิ่งเข้าสู่ไคลแมกซ์ เสียงเรียกคุณชายกระเส่าข้างๆ ใบหูนั้นมันเหมือนกำลังพยายามฆ่าคนใต้ล่างด้วยน้ำเสียงและลมหายใจ รวมทั้งปฏิกิริยาตอบสนองทั้งหมดจนโอเซฮุนอดไม่ได้แล้วที่จะปล่อยให้ลูกแมวตัวนี้ต้องยั่วยวนเขามากขึ้นไปกว่านี้ ซึ่งคุณหมอที่กำลังโดนบำเรอจนรู้ตัวอีกที ฝ่ามือตัวเองก็ถูกบังคับให้กอบกุมอะไรบางอย่างไว้จนใบหน้าสวยนั้นแดงฉ่าเป็นลูกมะเขือเทศเลยก็ว่าได้
                " ทำเหมือนไม่เคยจับมันยังไงยังงั้น " เอ่ยพร้อมกับรั้งใบหน้าสวยลงมาจูบริมฝีปาก และพรมจูบทั่วใบหน้าและลำคอ โดยไม่รู้ตัวว่าสิ่งที่พูดออกไปนั้นกำลังไปย้อนรำลึกความหลังของอีกคนจนใบหน้าสวยนั้นแดงหยดซะยิ่งกว่าเดิม
                " ผ.. ผมทำไม่ได้ "
                " ถ้าให้ฉันทำนายจะท้วงว่าเจ็บไม่ได้นะ " คนตัวเล็กที่ได้ยินประโยคดังกล่าวนั้น จึงนั่งตัดสินใจอยู่ครู่หนึ่ง ถึงยอมที่จะทำเองเสียยังดีกว่าถูกทารุนด้วยคนที่ชอบทารุนเขาเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว
                " อะ.. อา " สองขาเนียนนั้นหยัดกายตัวเองลุกขึ้น พร้อมกับค่อยๆ กดลงจนส่วนร้อนใหญ่ของคุณชายนั้นถูกกลืนกินเข้าไปเกือบครึ่ง ใบหน้าสวยที่ถูกสะกดไว้ด้วยความยั่วยวนและหยาดเหงื่อนั้นก็เริ่มแดงเห่ออย่างกระสัน ฝ่ามือร้อนของคนด้านล่างจึงช่วยกดสะโพกบางลงอีกจนมันสามารถกลืนกินเอ็นร้อนทั้งอันลงมาได้ โดยที่คุณหมอนั้นก็นั่งเกร็งท่าเดิมแทบตายราวกับคนเสียวกระสันและเจ็บจุบไปพร้อมๆ กันจนอธิบายอะไรออกมาแทบไม่ได้
                " อย่ารัดฉันแบบนั้น "
                " ... "
                " ฉันเตือนแล้วนะ.. " เสียงเนือยเอ่ยบอกเบาๆ และช้อนใบหน้าสวยขึ้นให้สบตา โดยที่คุณหมอร่างเล็กนั้นก็พยายามที่จะไม่ตอดรัดรุนแรงเพราะเกรงว่าอีกฝ่ายจะเสร็จก่อนก็เป็นได้ แต่เพราะขนาดที่ใหญ่กับครั้งแรกที่คุณหมอไม่เคยมาก่อนนั้นจึงลำบากลำบนกับการต่อสู้กับความเจ็บมากเป็นพิเศษ
                " อ๊ะ.. ย.. อย่า " ใบหน้าสวยเชิดขึ้นด้วยความกระสันเมื่อฝ่ามือคุณชายนั้นส่งมาปรนเปรอส่วนกลางลำตัวของคุณหมออีกครั้งจนเหงื่อเม็ดใสผุดขึ้นตามโครงหน้าและเนื้อเนียนใส บั้นท้ายกลมกลึงที่นิ่งค้างไว้อยู่อย่างนั้นก็ค่อยๆ เริ่มยกขึ้นทีละนิด จนความเสียวซ่านโถมใส่จนอดไม่ได้ที่จะจิกเล็บลงกับแผงอกใหญ่กว้างนั้นอย่างรุนแรง
                " อ๊ะ.. ค..คุณชายครับ "
                " ... "
                " ค.. คุณชาย อะ.. อา " ยกบั้นท้ายขึ้นจนสุดและกดลงมาอีกครั้งจนความเสียวซ่านนั้นพุ่งขึ้นแทบสุด ฝ่ามือกว้างเริ่มส่งมาควบคุมจังหวะขึ้นลงของสะโพกสวย โดยการกดลงและจับขึ้นอย่างเป็นจังหวะจนเสียงครางกระเส่าของลูกแมวตัวเล็กนั้นดังไปทั่วอนาบริเวณ ยอดอกสีหวานลอยเด่นตรงหน้าคุณชายก็ถูกลักลอบกินอย่างตะกละตะกลามจนใบหน้าหวานนั้นเบ้บิดอย่างกระสันสุดชีวิตที่เคยรู้สึกมา
                " ค.. คุณชายครับ " เรียกซ้ำอยู่อย่างนั้นโดยที่ใบหน้าหวานกำลังเชิดและหลับตาอยู่กลางอากาศ ลิ้มรสความเสียวกระสันโดยเฉพาะเวลาที่ปลายร้อนแข็งนั้นเข้าไปอยู่ด้านในลึกสุดจนกระแทกกับจุดสำคัญ พร้อมกับปลายนิ้วของคุณชายที่บีบส่วนหัวของส่วนอ่อนไหวคุณหมอนั้น มันเสียวซ่านจนอธิบายไม่ได้จนทำได้เพียงแค่เบ้หน้าและครางออกมาอย่างสุขสม

                ต.. ตรงนั้น

                " อ๊า ค.. คุณชาย..คะ..ครับ " เหมือนอีกฝ่ายจะทนการถูกเรียกชื่อซ้ำๆ ไม่ได้ บวกกับบั้นท้ายเล็กนั้นดูจะยั่วยวนสายตาจนเกินไป คุณชายจึงจำเป็นต้องหยุดจังหวะนั้นไว้ และค่อยๆ ลุกขึ้นทิ้งกายบางลงให้คุณหมอนอนอ้าขาอยู่บนโซฟา และคุกเข่าลงที่หว่างขา สอดใส่ท่อนร้อนแข็งเข้าไปในกายเล็กอีกรอบ ทำเอาปลายเท้าเล็กที่ยกขึ้นกลางอากาศอยู่นั้นจิกเกร็งและเสียงครางหวานที่ดังสอดแทรกขึ้นมาในเวลาใกล้เคียงกัน
                " อ๊ะ.. อ๊ะ.. อ๊ะ " ฝ่ามือเล็กยกปิดปากตัวเองเมื่อสะโพกแกร่งนั้นซอยถี่ใส่ราวกับถูกลงโทษที่เมื่อครู่นั้นทำอะไรไม่ดีไว้ ยั่วยวนอีกฝ่ายด้วยบั้นท้ายและเสียงครางพวกนั้นจนคุณชายแทบหัวปั่นกับแค่เด็กนักศึกษาตกงานที่ชอบทำหน้าอ้อนใส่เขาเป็นลูกแมวแบบนี้
                " อ๊า.. ค.. คุณชาย อาา ตร..ตรงนั้น.. " กอบกำแขนเสื้อคนด้านบนและอ้าขารับสะโพกแกร่งอย่างยินยอมความรู้สึกพวกนั้นอย่างเต็มที่ ความกระสันที่ไม่เคยรู้สึกได้มากขนาดนี้กำลังทำให้คนๆ นึงนั้นกลายเป็นพวกที่อาจจะชอบเสพติดเซ็กส์ไปเลยก็เป็นได้
                เสียงเนื้อกระทบกันนั้นดังไปทั่วห้องพร้อมกับเสียงหอบหายใจของคนตัวเล็ก คลาเคล้ากับเสียงครางหวานเหมือนลูกแมวและเสียงโซฟาที่ดังเอี๊ยดอ๊าดเป็นจังหวะถี่ บ่งบอกถึงกิจกรรมได้ดีว่าตอนนี้พวกเขาเดินเรื่องมาจนถึงบทไหนแล้ว
                " ฮ้ะ..ฮ้ะ.. อ๊ะ "

                พั่บ

                " อ่าาา... " หัวเข่าเนียนนั้นแทบติดกับพนักโซฟาเพียงเพราะถูกแรงกระแทกนั้นกระทั้นใส่รุนแรงครั้งสุดท้าย น้ำขาวขุ่นใสของคนตัวเล็กนั้นพุ่งออกเต็มหน้าท้องตัวเอง บวกกับความอุ่นร้อนราวกับมีของเหลวทะลักอยู่ด้านในร่างกายตัวเอง เป็นสาเหตุที่ทำให้คุณหมอต้องขมวดคิ้วเข้าหากันอย่างไม่ชอบใจเอาเสียเลย
                " ทำไมเหรอ " เสียงเนือยเอ่ยถามขึ้นโดยมีความหอบในน้ำเสียง บวกกับสีหน้าที่ติดจะหยอกเย้าเป็นพิเศษ เป็นเหตุผลที่ทำให้ลู่หานต้องเบือนหน้าหนีและเลี่ยงที่จะบอกไปว่าตนไม่ได้อยากให้คุณชายปลดปล่อยด้านในแบบนี้เลยจริงๆ

                มันเหนอะหนะ!

                " เจ็บ " เอ่ยออกไปเบาๆ และทำสีหน้างอแงใส่ จนคุณชายต้องค่อยๆ ถอดส่วนนั้นออกจากช่องทาง และโน้มใบหน้าลงมาประทับจูบเบาๆ กลางหน้าผากเป็นการขอโทษที่กระทำชำเราครั้งแรกของคุณหมอซะรุนแรงเสียขนาดนี้ แต่เขาไม่ผิดนี่ในเมืออีกฝ่ายมาขย่มตักเขาก่อนเอง
                " ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวฉันจะรักษาแผลให้เองนะ "



วันอาทิตย์ที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2559

#คุณชายครับ chapter 9




                " อะ.. " กายสูงที่ขยับเลื่อนขึ้นมาจูบซับต้นคอหอมกรุ่นนั้นเป็นสาเหตุที่ทำให้คุณหมอสะดุ้งกระตุกกายเบาๆ เพียงเพราะหน้าท้องของปีศาจหนุ่มนั้น กำลังถูไถกับส่วนสำคัญของคนใต้ร่างพอดิบพอดี สองขาเนียนจำเป็นที่จะต้องหุบเข้าหากันโดยทันที แม้ว่าจะไม่มีประโยชน์หากว่าลำตัวของคุณชายยังคงสอดแทรกอยู่หว่างกลางเช่นนี้ต่อไป
                " ฉะนั้นนายต้องเป็นเด็กดี "
                " ... "
                " รู้ไหม " ลมหายใจของคนตัวเล็กเริ่มถูกบั่นทอนจนสั่นเครือ ความร้อนของร่างกายถูกปลุกออกมาเพียงแค่ถูกจูบซับตามต้นคอและแผงอก ปลายลิ้นอุ่นชโลมดุนดันยอดอกสีหวานจนฝ่ามือเล็กต้องจับหมับเข้าที่กลุ่มผมนิ่มอย่างเลี่ยงไม่ได้ หักห้ามใจไม่ได้รู้สึกดีไปมากกว่านี้เพียงเพราะไม่อยากให้คุณชายต้องรู้สึกกับตนไปเกินกว่าที่จำเป็น

                เพราะถ้าถึงวันนั้น.. วันที่คุณชายรู้จักความรัก

                วันที่ทุกอย่างอาจจบลง

                " อะ.. " เสียงที่ถูกกลั้นไว้นั้นยังสามารถกบฏเล็ดลอดออกไปได้อย่างน่าหงุดหงิด หัวคิ้วเล็กขมวดเข้าหากันหากแต่เป็นเพราะกำลังกลั้นเสียงและหักห้ามอารมณ์ที่ถูกปลุกอย่างสุดความสามารถ ทั้งเสียงน้ำลายและเสียงลมหายใจที่เป่ารดเรือนร่าง เสียงจูบซับและเสียงเนื้อผ้าขยับไปมาตามร่างกาย
                " อ้ะ.. คุณชาย " มือเล็กพยายามคว้าแขนเสื้ออีกคนไว้เมื่อกายสูงกำลังถดตัวต่ำลงจนใบหน้าเสมอกับส่วนที่คนตัวเล็กหวงห้าม สองขาบางถูกดันแยกและพรมจูบตั้งแต่ต้นขาเนียนด้านใน ต่ำลงไปทีละนิดจนถึงซอกขาที่ยังคงมีกางเกงนอนบางๆ ปกปิดสิ่งที่คุณหมอหวงห้ามเอาไว้ ริมฝีปากของคุณชายก็ยังคงดื้อรั้นกดจูบต่ำลงกับซอกขาเนียนด้านใน ทำเอาคนตัวเล็กขบริมฝีปากแน่นเพราะกลัวว่าริมฝีปากนั้นจะรั้นจูบอย่างอื่นเข้าเสียด้วย
                " รู้ไหม การที่แม่จ้างครูสอนเรื่องจูบและเรื่องเซ็กส์มาให้ มันไม่จำเป็น "
                " ... "
                " มันอยู่ในเซ้นส์ของผู้ชายทุกคนไม่ใช่เหรอ " ไม่ใช่คำถามที่จะมาตอบเอาในตอนนี้จริงๆ นอกจากจะนอนทำหน้าอ้อนวอนขอให้คุณชายเลิกที่จะกลั่นแกล้งตนไปมากกว่านี้เสียที แต่ยิ่งพยายามทำสีหน้าขอร้องมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งดูเหมือนว่าอีกคนจะไม่สนใจคำขอร้องผ่านแววตามากขึ้นเท่านั้น
                " อ้ะ.. ด.. เดี๋ยว อะ..อา " จูบละมุนที่คุณชายเลื่อนกายขึ้นมาจูบนั้นมันช่างสร้างความเร่าร้อนให้แก่ทั้งคู่ บวกกับหน้าท้องแกร่งที่เหมือนจะตั้งใจถูไถกับส่วนสำคัญของคนตัวเล็กนั้นมันก็ยิ่งปลุกรุกเร้าจนใบหน้าสวยของคุณหมอเริ่มแดงเห่อขึ้นมาตามอารมณ์พลุ่งพล่านราวกับคนโดนของมึนเมา
                ปลายลิ้นร้อนดุนดันตวัดเกี่ยวความหวานในโพรงปากเล็กอย่างสุขสม โดยไม่สนใจว่าอีกคนจะต้องการอากาศหายใจหรือไม่ ฝ่ามือบางจากที่กำลังกอบกำขยำเสื้ออีกฝ่ายแน่นนั้นก็เปลี่ยนเป็นการตบตีแปะๆ ให้อีกคนยอมปล่อยจูบออกก่อนที่อาการหน้ามืดจะโถมใส่ไปจนแย่มากกว่านี้
                " อ๊ะ.. อา " ยอดอกบางถูกขบงับเบาๆ และเปลี่ยนเป็นการดูดดุนแรงๆ จนฝ่ามือเล็กต้องเผยเกรงเล็บจิกเข้าที่แผ่นหลังกว้าง แม้จะยังไม่ถูกแตะส่วนสำคัญโดยตรงยังไง ก็เหมือนถูกกลั่นแกล้งให้ทรมานมากขึ้นในทุกๆ นาที
                " พอแล้ว " เสียงใสแหบพร่าน่าสงสารจากการกลั้นเสียงครางที่แม้ว่าจะไม่ได้ผลเลยก็ตามที บวกกับส่วนกลางลำตัวที่ต้องการปลดปล่อยอย่างเต็มที่นั้นมันก็สร้างความทรมานและปวดหนึบจนต้องเบ้หน้าจะร้องไห้เหมือนเด็กโดนกดแผลหกล้มยังไงยังงั้น
                " อ้ะ.. คุณช.. ชาย " ครางฮืออย่างสุขสมเมื่อปลายลิ้นร้อนตวัดเล่นกับยอดอกอย่างไม่สนใจคำขอร้อง เหมือนกับว่าคุณชายไม่ต้องการจะรุกล้ำคุณหมอไปมากกว่าการเล้าโลมเช่นนี้ แต่ก็ไม่สามารถที่จะห้ามความต้องการของตนเองได้เช่นกัน ถึงได้ยิ่งโหยหิวมากกว่าทุกครั้งหากยิ่งได้ยินเสียงครางไปมากกว่านี้
                " ค.. คุณช.. "

                ฟึ่บ..

                เสียงใสขาดห้วงไปพร้อมกับอาการเกร็งจิกกลุ่มผมนิ่มของคุณชายแน่นค้างไว้อยู่อย่างนั้น จนคนที่กำลังสุขสมกับการหยอกเย้าแผ่นอกบางต้องเงยหน้าขึ้นสบใบหน้าสวยหลังจากที่กายเล็กค่อยๆ ดูผ่อนคลายลงระดับนึง แววตานิ่งที่เต็มไปด้วยคำถามนั้นจ้องเขม็งใส่จนลู่หานต้องใช้มือยกขึ้นปิดพลางเบือนหน้าหนีไปอีกทางโดยทันที

                " นายเสร็จแล้วเหรอ " เป็นคำถามที่อยากจะกดสคิปข้ามผ่านไปในตอนนี้ เพราะคนถูกถามนั้นอับอายและขายหน้าตรงข้ามกับคนตั้งคำถามที่ยังคงทำหน้าซื่อตาใสเหมือนไม่เคยรู้สึกอะไรมาก่อน ใบหน้าสวยแดงเห่อจนเหมือนจะระเบิดเพราะความเขินและขายหน้า ที่ตนมาเสร็จความใคร่กับเพียงแค่ถูกจูบยอดอกกับถูไถส่วนหวงห้ามเพียงเท่านั้น



วันเสาร์ที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559

#คุณชายครับ chap 5




                ไม่ทันที่ร่างเล็กจะจัดท่าจัดทางอย่างลุกลี้ลุกลนเสร็จ คุณชายก็เงยหน้าขึ้นมากดต้นคอบางให้ก้มลงประทับจูบ มือข้างขวาที่ถูกพันผ้าก็อตไว้นั้นจำเป็นต้องเกี่ยวต้นคอคุณชายไว้อย่างเลี่ยงไม่ได้ ฝ่ามือเย็นเฉียบที่ประคองกายคุณหมออยู่นั้นจึงค่อยๆ ละลาบละล้วงเข้าเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวบาง จนกายเล็กเริ่มสั่นสะท้านไปด้วยความกลัว
                " อะ.. " สะดุ้งผละจูบมองหน้าคุณชายด้วยสายตาตกใจ แต่เด่นชัดมากกว่านั้นคงเป็นความเขินอายเพียงเพราะคุณชายดึงอุ้งมือเล็กให้ล้วงเข้าชุดคลุมไปสัมผัสส่วนกลางลำตัวได้อย่างหน้าตายเหลือเกิน ใบหน้าสวยที่ไม่รู้จะถอดหัวเอาไปไว้ที่ไหนจึงก้มซบกับไหล่กว้างปกปิดความขายหน้าเอาไว้ไม่ให้ใครได้รับรู้
                " ทำไมล่ะ นี่บทไถ่โทษนะ " กล่าวข้างใบหูแดงเบาๆ เพราะอุ้งมือเล็กนั้นกำลังขืนไม่อยากปฏิบัติอะไรทั้งสิ้น ใครจะไปรู้จิตใจคุณหมอว่าการที่อุ้งมือตัวเองต้องจับแท่งเนื้อร้อนอยู่อย่างนี้ใจมันดิ้นมากแค่ไหน หากให้สบตาคุณชายไปด้วยบอกเลยว่าลู่หานทำไม่ได้เป็นแน่
                " ไม่มีทางเลือกอื่นเหรอครับคุณชาย.. "
                " มีสิ ให้เลือกว่าจะใช้มือหรือปาก " ช่างเป็นทางเลือกที่ไม่มีอะไรน่าเลือกไปกว่าช้อยส์แรกจริงๆ ที่จะทำให้หัวใจดวงน้อยไม่ร่ำสั่นไปมากกว่านี้ เมื่อเลือกช้อยส์ในใจได้แล้วนั้น ข้อมือบางก็ค่อยๆ รูดรั้งแท่งเนื้ออุ่นอย่างเบามือ โดยมีเสียงลมหายใจคุณชายดังอยู่เพียงข้างใบหู ฉุดรั้งอารมณ์ให้ตนต้องดิ่งไปกับความกาลามมากขึ้นเท่านั้น
                ปลายนิ้วสวยแตะลงที่ส่วนปลายช้าๆ เพราะรู้ดีว่าหากทำเช่นนี้คุณชายจะต้องเสร็จไว บรรจงกดขยี้ส่วนหัวไปมาจนน้ำใสเริ่มไหลเยิ้มออกมาบ่งบอกถึงความต้องการแสนน่ากลัวของใครบางคน ฝ่ามือขาวซีดค่อยๆ ส่งมาเชยคางมนให้หันมาประทับจูบด้วยอีกครั้ง บดขยี้ความต้องการในโพรงปากหวานและปลายลิ้นนุ่มจนได้ยินเสียงครางหวานดังระงมออกมาเบาๆ
                เรียวนิ้วเล็กเริ่มรูดรั้งแท่งเนื้อร้อนขึ้นลงถี่เพียงเพราะรู้ดีว่าคุณชายกำลังใกล้จะถึงจุดสำคัญ เด็กปิศาจที่ยังคงพรมจรรย์ยังคงบดจูบคุณหมอไม่ยอมปล่อยให้สูดอากาศบริสุทธิ์เข้าปอดแม้แต่น้อย และยิ่งริมฝีปากอุ่นกดจูบลงมามากเท่าใดเสียงก้อนเนื้อในอกซ้ายของร่างบางยิ่งเต้นหนักขึ้นมากเท่านั้น มือสะเปะสะปะนั่นก็ละลาบละล้วงเสื้อตัวบางกับขอบกางเกงด้านหลังโดยที่คุณหมอไม่สามารถขัดขืนได้แม้แต่นิด
                " .. ทิชชู่ " เสียงใสที่สั่นกระเส่าเพราะโดนกระทำชำเราไม่ต่างจากคุณชายนั้นกล่าวขึ้น หันไปดึงกระดาษชำระจากกล่องข้างโต๊ะหัวเตียงมาสามสี่แผ่นและโปะส่วนปลายแข็งไว้แน่นจนเผลอเหลือบมองส่วนนั้นของคุณชายจนได้ ทำเอาใบหน้าสวยแดงเห่อขึ้นมาดื้อๆ ช่างสร้างความพอใจให้คนที่พบเห็นเหลือเกิน
               
                ทว่า

                " ทำไมยังไม่เสร็จล่ะ "
                " ไม่รู้สิ " กล่าวพลางยกยิ้มมองหน้าคุณหมอด้วยแววตาใสซื่อ หากแต่ภายใต้ความใสซื่อพวกนั้นคุณหมอรู้ดีว่าตนกำลังถูกกลั่นแกล้ง คนปกติที่ไหนกันถึงอั้นจุดสำคัญไว้ได้นานมากขนาดนี้ คิดแล้วก็ได้แต่อยากตบหน้าผากตัวเองเพราะคุณชายตนนี้ดันไม่ใช่คนปกติสินะ
                " คุณชาย.. บทไถ่โทษมันหนักไปแล้วนะครับ "
                " แต่ฉันไม่อยากใช้ทิชชู่เช็ดพวกมันนี่ " หากคุณชายเอ่ยตรงๆ ออกมาได้ก็คงจะหมายความว่าอยากให้คุณหมอใช้ปากทำให้แต่แรกใช่หรือไม่ ใบหน้าสวยหงอลงอย่างเห็นได้ชัดราวกับคิดว่าทำหน้าอ้อนวอนแล้วคุณชายจะยอมอ่อนข้อให้ ทว่าสุดท้ายก็ต้องไหลกายลงนั่งคุกเข่ากับพื้นพรมอย่างจำนน ก่อนจะหลับตาปี๋ปิดกั้นภาพที่มีอิทธิพลต่อร่างกายและอารมณ์ไม่ให้ความคิดตัวเองเลยเถิดไปมากกว่านี้
                อุ้งมือเล็กประคองแท่งร้อนให้เข้ามาในโพรงปาก หัวคิ้วบางขมวดชนกันทีละนิด ระหว่างที่ขยับรูดรั้งเข้าออกช้าๆ จนสัมผัสได้ว่าน้ำใสที่ไหลเยิ้มออกจากส่วนปลายนั้นค่อยๆ เยิ้มลงบนเรียวลิ้น ริมฝีปากแดงเม้มกินมันตามความต้องการของคนเป็นนาย พลันอ้าปากดูดเม้มส่วนปลายเร่งเร้าให้คุณชายเสร็จไวมากกว่าเดิม
                " อะ " ปลายคางถูกเชยขึ้นให้เงยสบใบหน้าคมคายจนร่างเล็กต้องเปิดเปลือกตามองอย่างเลี่ยงไม่ได้ ยิ่งสบแววตานิ่งที่ดูพอใจและติดทะเล้นมากเท่าไหร่ คุณหมอยิ่งรู้สึกว่าอาการตนเองตอนนี้เริ่มไม่ดีมากขึ้นเท่านั้น
                จังหวะรูดรั้งที่ว่องไวจนเกิดเสียงน้ำลายเฉอะแฉะมากขึ้น ระคนกับเสียงดูดดังระงมไปทั่วรัศมีโดยที่ฝ่ามือข้างขวาคุณหมอก็ส่งไปกดส่วนกลางลำตัวตนเองภายใต้กางเกงไว้ช้าๆ

                อย่าตื่นนะคนดี

                เรียวลิ้นแดงเลียไล้ส่วนปลายไปมาช้าๆ และครอบงำแท่งร้อนเข้ามาในปากเพื่อรูดรั้งว่องไวส่งคุณชายให้ทะยานขึ้นสู่จุดสำคัญอีกครั้ง ฝ่ามือซีดที่เชยคางบางให้เงยขึ้นสบใบหน้าตนนั้นค่อยๆ กอบกุมเส้นผมร่างเล็กเบาๆ หัวคิ้วเข้มขมวดเข้าหากันช้าๆ กระทั่งความร้อนของฮอร์โมนเหนียวเหนอะทะลักออกมาฉีดเข้ากลางลำคอจนคุณหมอไอค่อกแค่กน้ำตาเจิ่งนองเต็มดวงตา

                " ไหนดู " คนตัวเล็กลุกขึ้นยืนไอตรงหน้าคุณชายโดยที่เจ้าตัวเอาแต่หัวเราะพอใจ เมื่อคุณหมอกลั้นใจกลืนคราบเหนียวร้อนลงคอไปได้ก็ทำท่าพะอืดพะอมจนร่างสูงต้องลุกขึ้นยืนเพื่อลูบหัวปลอบปะโลม ราวกับเป็นครั้งแรกของเด็กไร้เดียงสาที่ต้องช่วยคนหื่นกามให้พ้นจากความต้องการพวกนั้น


read more click

วันจันทร์ที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558

#น้องรหัสtheseries chap 16



           " ว่าใครป๊อดหืม? " ปลายจมูกโด่งก้มซุกไซ้ลำคอขาว พลันส่งมืออุ่นไปบีบเค้นบั้นท้ายอย่างสนุกมือ ยิ่งไม่มีเสื้อผ้าทั้งตัวแบบนี้ยิ่งเข้าท่าไปใหญ่ สงสัยวันนี้ฟ้าจะดลบันดาลให้พวกเขาต้องเหนื่อยอีกคืนอย่างแน่นอน
            " อ๊ะ " เสียงหวานครางขึ้นเบาๆ เมื่อเด็กอีกคนเบียดกายเข้าหาเขาจนส่วนล่างเสียดสี กายบางถอยตามแรงดันช้าๆ กระทั่งนั่งราบลงกับโซฟา กายสูงก็คร่อมลงมาและประทับจูบเบาๆ ที่ใบหูแดงระเรื่อ
            " เกิดมาเคยโดนผีเอาป่ะครับ "
            " ไม่ "
            " วันนี้ก็จำไว้ซะนะ " ใบหน้าสวยเชิดขึ้นทันทีที่อีกคนกล่าวจบ ริมฝีปากร้อนโน้มลงเม้มยอดอกและปลายลิ้นชื้นที่ส่งมาเลียขบจนความกระสันพุ่งขึ้นไปตามร่างกาย ส่วนอ่อนไหวที่เริ่มตื่นตัวถูกกอบกุมด้วยฝ่ามือหนาจนใบหน้าสวยแดงเห่อขึ้นมา ลมหายใจร้อนถูกผ่อนปรนช้าๆ พร้อมฝ่ามือบางงที่ส่งมาแกะกางเกงเด็กอีกคน
            " อ้ะะ..อื้อ " ขาสองข้างถูกจับแยกออกช้าๆ และกายสูงของรุ่นน้องก็สอดเข้ามาหว่างขา จับขาบางสองข้างพาดบ่าโดยที่ช่วงล่างเด็กอีกคนก็ดันเข้ามาจนเป้ากางเกงชิดกับบั้นท้ายขาวเนียน
            " อื้มม..อ๊ะ อะ " อ้าปากครางด้วยความพอใจเมื่อฝ่ามือร้อนรูดรั้งแท่งเนื้อเล็กจนมันเริ่มขยายได้เต็มที่ ปากสีหวานขบแน่นและแอ่นอกรับลิ้นอุ่นที่ส่งมาดูดลิ้มยอดอกจนกระแสไฟฟ้าวิ่งปราดไปทั่วร่าง

            กางเกงเด็กอีกคนโดนมือบางปลดออกจนสำเร็จ อุ้งมือนิ่มส่งไปบีบเค้นผ่านชั้นในและกอบกุมมันเพียงมือเดียว แววตานิ่งเงยขึ้นมาสบใบหน้าร่างเล็กอย่างท้าทายว่าจะทำอะไร ก่อนที่คนเป็นพี่จะลุกนั่งหลังตรงและโน้มหน้าไปหาส่วนร้อนแข็งนั้น ใช้ฟันคมงับผ่านชั้นในเบาๆ และลากปลายลิ้นร้อนไปมาที่ส่วนปลายแข็ง ดูดเลียผ่านชั้นในที่ไม่สามารถกั้นความกระสันไว้ได้ เสียงผ่อนลมหายใจของคนตัวสูงก็ยิ่งทำให้คนเป็นพี่ได้ใจมากขึ้นกว่าเดิม
            มือบางเกี่ยวชั้นในแสนเกะกะลงและอ้าปากงับเอ็นร้อน รูดรั้งขึ้นลงช้าๆ และดูดเน้นที่ส่วนปลายจนเกิดเสียงน่าอาย ปลายลิ้นเล็กไล้เลียที่ส่วนปลายแยกและบรรจงขบเม้มอย่างต้องการ โพรงปากนิ่มครอบครองส่วนยาวนั่นช้าๆ และรูดรั้งเข้าออกอย่างพอใจ
            ฝ่ามือหนาส่งมาสอดกลุ่มผมนิ่มและกดให้ใบหน้าสวยจมลึกไปกับหว่างขา ผ่อนลมหายใจอย่างพอใจกับความใคร่เมื่อลิ้นเล็กกำลังพยายามเกี่ยวกระหวัดให้เขารู้สึกดี แรงดูดตามความยาวสร้างเสียงน้ำลายเฉอะแฉะเบาๆ จนรุ่นน้องต้องผ่อนลมหายใจออกมาอย่างเลี่ยงไม่ได้
            หัวกลมเริ่มเร่งจังหวะเข้าออกทีละนิดและดูดเลียส่วนปลายสลับกันไป มือบางรูดรั้งตามความยาวถี่เร็วเพื่อต้องการให้อีกคนถึงฝั่งฝัน แต่กระนั้นโอเซฮุนก็คงอยากจะเสร็จรอบเดียวแบบถึงใจไปเลยมากกว่า ถึงได้กล้ารั้งสะโพกตัวเองออกจากโพรงปากบางน่าสัมผัสและดันขาอีกคนขึ้นทั้งสองข้าง ดันกายบางชิดกับโซฟาจนไม่มีช่องว่างเหลือระหว่างแผ่นหลังบางกับโซฟากำมะหยี่เลย
            " ตายแน่ " โอเซฮุนว่าพร้อมหัวเราะเมื่อทำท่าจะเข้าไปแบบไม่ยอมเปิดทาง ริมฝีปากร้อนก้มงับใบหูแดงช้าๆ และดูดเม้มจนเสียงหวานครางขึ้นมาสร้างบรรยากาศให้เร่าร้อนมากขึ้น ฝ่ามือนิ่มกำแขนเสื้ออีกคนและล้วงเข้าเสื้อร่างโปร่งเข้าไปแบบซุกซน ลูบหน้าท้องแกร่งขึ้นไปเรื่อยๆ จนถึงแผ่นอกกว้างที่น่าซบน่าจูบเหลือเกิน
            " อ๊ะ ! " สะดุ้งเชิดหน้าทันทีที่อีกคนก้มลากไล้ปลายลิ้นที่ช่องทางหลัง ลิ้นร้อนเกร็งสอดเข้าไปในช่องทางจนใบหน้าสวยสั่นไปมาด้วยความเสียว มือสองข้างจิกโซฟากำมะหยี่แน่นและตอดรัดรับปลายลิ้นร้อนนั้นอย่างพออกพอใจ แรงดูดและเลียสร้างความกระสันให้จนส่วนอ่อนไหวแท่งเล็กเริ่มปวดหนึบขึ้นมาอีกรอบจนได้
            ส่วนปลายร้อนถูไถที่บั้นท้ายเนียนไปมาก่อนจะก้มมองใบหน้าสวยที่แดงระเรื่อและหอบจนแผ่นอกเขยื้อนตามแรงหายใจ บ่งบอกถึงอารมณ์ที่ต้องการไปถึงฝั่งฝันให้ได้ภายในตอนนี้
            " อะ.. อาาา! " ดีดตัวขึ้นมาครางอย่างจุกเสียดเมื่อส่วนร้อนดันผลุบเข้ามาทีเดียวทั้งแท่ง แผ่นอกบางขยับหอบแรงอย่างอดกลั้นและจิกเรียวเล็บลงกับแผ่นหลังกว้างของคนที่โน้มใบหน้าลงมาซุกไซ้ต้นคอ ลมหายใจร้อนพรูใส่ใบหูบางและส่งปลายลิ้นชื้นมาปลอบประโลมต้นคอเนียนของคนที่ครางกระเส่าเหมือนจะตาย
            " อืออ..อ้ะ ..อ้ะ " สะดุ้งซ้ำๆ เมื่ออีกคนเริ่มดันกายเข้าออกอย่างดื้อดันโดยไม่ทันให้ร่างกายคนเป็นพี่ได้ปรับตามความคับแน่น ส่งผลให้ร่างบางต้องสั่นเกร็งเหมือนลูกนกอยู่คนเดียว เชิดหน้าอ้าปากครางเบาๆ ด้วยความจุกเสียด และก้มมองส่วนนั้นที่ดึงดันเข้ามาจนสุดได้อีกครั้ง
            " อะ..อาาา อ๊ะ จ.. เจ็บ " พูดแทบฟังไม่รู้เรื่องเมื่อใบหน้าสวยยังเบ้ด้วยความเจ็บปวดทรมาน มือบางจับท่อนร้อนแข็งที่กำลังคาอยู่ช่องทางนั้นเบาๆ และผ่อนลมหายใจราวกับมันช่วยให้ตัวเองเจ็บน้อยลงได้
            " วันฮาโลวีนโดนผีหลอกก็ต้องทำใจครับ ขัดใจผีไม่ได้ " พลันกายบางสะดุ้งเฮือกใหญ่ทันทีที่ความยาวนั้นดันเข้ากระแทกกับจุดลับด้านในจนปลายเท้าเรียวเกร็งขึ้นมาด้วยความกระสัน ริมฝีปากแดงระเรื่ออ้าปากครางด้วยความจุกแน่น พร้อมความรู้สึกเหมือนไฟฟ้าวิ่งไล่ตั้งแต่ท้องน้อยลงไปยังส่วนปลาย
            โซฟาตัวกว้างถูกขย่มขึ้นช้าๆ เมื่อร่างสูงเริ่มร่อนสะโพกเข้าหาคนเป็นพี่ทีละนิด ช่องทางเริ่มเปิดลื่นและให้โอกาสพวกเขาได้สัมผัสกับความกาลามอีกครั้ง ฝ่ามือบางยกขึ้นลูบไล้ยอดอกตนเองโดยที่อีกข้างจิกไหล่กว้างแน่นมากกว่าเดิม
            " ฮึก.. อ๊ะ ..อ๊ะ..อะ " แรงกระแทกที่เพิ่มขึ้นถี่ขึ้นแบบไม่คิดจะผ่อนปรนนั้นทำให้ร่างเล็กต้องเม้มปากบางและปรือตาขมวดคิ้วด้วยความเสียว ปลายร้อนกระแทกจุดด้านในซ้ำๆ จนความรู้สึกนั้นเข้ามาใกล้เพียงเอื้อมมือ ลมหายใจร้อนของเด็กอีกคนก็พรูลงใส่ข้างต้นคอจนขนอ่อนลุกชันไปทั้งกาย
            " อ้ะ.. ด.. เดี๋ยวอื้มม " ยกสะโพกรับแรงสอดถี่พวกนั้น เสียงเนื้อกระทบกันดังคลาเคล้ากับเสียงเอี๊ยดอ๊าดของโซฟากำมะหยี่ ฝ่ามือน้อยกอบกุมกลุ่มผมนิ่มคนด้านบนและอ้าปากรับจูบร้อนแรงที่กำลังดึงสติพวกเขาให้หลุดออกจากกัน สะโพกหนาร่อนใส่รัวมากขึ้นจนจังหวะกระชั้นกระชิดดึงดูดให้ปลายลิ้นร้อนรุกเข้ามาในโพรงปากบางหนักมากกว่าเดิม
            " อื..อืออ ..อือ..อื้ออ " กอบกุมกลุ่มผมอีกคนและครางไม่เป็นภาษาทั้งที่ปากยังถูกล่วงเกินด้วยปลายลิ้นร้อน แรงดูดดุนที่ปลายลิ้นเรียกร้องให้คนตัวเล็กต้องเข้าใกล้ถึงฝั่งฝัน แรงสอดใส่ถี่ยิบและความกระสันที่วิ่งปราดโถมใส่พวกเขาพร้อมกัน มือบางจึงต้องส่งไปนวดคลึงส่วนปลายเยิ้มน้ำใสของตนเอง
            " อืออ.. อ๊ะ.. อย.. อย่างนั้น อ๊ะ "
            " อ..อืมม " เสียงทุ้มครางกระเส่าข้างใบหูคนเป็นพี่จนความรู้สึกที่มีนั้นเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าทั้งหมดทั้งมวล ความเสียวพุ่งใส่จนต้องเบ้หน้าและขบริมฝีปากแน่น จิกกรงเล็บลงไหล่กว้างเมื่อแรงสอดกระแทกมันถี่รัวจนโซฟาเกือบเขยื้อนตาม ทำให้คนเป็นพี่ต้องกลั้นเสียงครางที่ดังเกินความจำเป็นเอาไว้ในลำคอ
            " ฮึก.. ฮ่ะ อ๊ะ..อาา.. อ.. อีกนิดอ๊ะ..เซ..เซฮุน " เรียกชื่อเสียงกระเส่าและกอดไหล่กว้างแน่นด้วยความต้องการ เสียงใสอ้าปากครางกำลังดึงเร้าให้รุ่นน้องต้องสอดใส่ถี่จนคนเป็นพี่กดใบหน้าลงกับไหล่กว้าง กลั้นเสียงครางจนสะดุดและกระตุกปล่อยออกมาแบบรุนแรง
            " อ๊า.. อะ อ๊ะ.. อ้ะ " เพราะแรงกระแทกจากคนด้านบนยังไม่หยุดมันเลยทำให้ส่วนปลายร้อนยังคงกระแทกจุดสัมผัสไวต่อความรู้สึกของกายบางอยู่เช่นนั้น เพียงไม่นานโอเซฮุนก็เทกายใส่คนเป็นพี่และนอนหอบซบไหล่จนหมดสภาพผีวันฮาโลวีนกันเลยทีเดียว
            มือเล็กส่งไปลูบหัวคนที่กำลังซบไหล่บางอยู่ พร้อมกับก้มสูดต้นคอแกร่งอย่างรักนักรักหนา หอบแข่งกันอยู่อย่างนั้นกระทั่งใบหน้าคมคายเงยขึ้นมากดจูบมุมปากบางๆ เบาอย่างนุ่มนวล